Ε λοιπόν δεν λυπάμαι καθόλου που έφυγε το 2010. Για εμένα δεν ήταν από τις καλύτερες χρονιές. Για μερικούς φέτος ήταν η χρονιά που άρχισαν να πιπιλάνε σιγά σιγά την καραμέλα της "οικονομικής κρίσης". Εμείς, δυστυχώς, την βιώνουμε εδώ και 2 χρόνια. Με τον άντρα μου να είναι (σχεδόν) χωρίς δουλειά πλέον, φέτος η χρονιά ακόμα πιο δύσκολη. Η σχέση μας δοκιμάζεται, τα νεύρα μας δοκιμάζονται, οι αντοχές μας δοκιμάζονται Το μόνο που μένει και μας κρατάει ζωντανούς είναι η Μελίνα. Ούτε ξέρω πώς θα τα έβγαζα πέρα χωρίς το Μελινάκι μας! Φέτος, πιο μεγάλη, είναι στην φάση που μας ξετρελαίνει με κάτι διαφορετικό κάθε μέρα. Μιλάει και συνεννοείται πλέον κανονικότατα (μόλις 19 μηνών), τραγουδάει, μετράει και ξέρει τα βασικά χρώματα. Αυτό όμως είναι ένα post από μόνο του. Σας το χρωστάω. Λέγαμε για την νέα χρονιά. Δεν ξέρω λοιπόν αν η νέα χρονιά θα είναι καλύτερη, όπως ευχόμαστε όλοι, ξέρω μόνο οτι φέτος θα προσπαθήσω να είμαι λίγο πιό αισιόδοξη και πιό σκληρόπετση για να νατιμετωπίσω αυτά που έρχονται. Καλά ή κακά.

Στις πρωτοχρονιάτικες διακοπές μας φέτος (όπως κάθε χρόνο) το μενού είχε τα πάντα. Πολύ φαί, δώρα, επισκέψεις, φίλους και πολύ παππού και γιαγιά. Σας αφήνω με μερικές στιγμές των γιορτών μας. Καλή χρονιά να έχουμε.