Εντάξει, εντάξει μην με χτυπάτε άλλο...θα πώ την αλήθεια....δεν είναι όλες οι μέρες μες την καλή χαρά (τύπου: η μπέμπα ξυπνάει, κάνει μόνο ένα ουά, την αλλάζω, τρώει, την πέρνει ο ύπνος στο δευτερόλεπτο και ξυπνάει μετά απο 3 ώρες και έτσι η μαμά της μπορεί να κανει ένα μανικιούρ-πεντικιούρ, να γράψει ποστ, να απαντήσει στα σχόλια, να κάνει chat, να μαγειρέψει και να ρίξει και ένα σιδέρωμα άμα λάχει...) no no no….έχουμε και εμείς τις ώρες μας ή τις μέρες μας. Διότι κυρά μου, τι νόμιζες? Θα μείνουμε for ever νεογέννητα???μεγαλώνουμε καλή μου...και μαθαίνουμε και γρήγορα..με αποτέλεσμα να έχουμε ήδη πιάσει το νόημα οτι στην αγκαλιά της μαμάς και του μπαμπά (η οποιουδήποτε άλλου προσφερθεί βρε αδερφέ) είναι σαφώς καλύτερα απο την κούνια. Έτσι, όταν δεν γουστάρουμε να κοιμηθούμε, αντί να κάτσουμε ήσυχες και να κοιτάμε το Φλούφλι μας (θα σας πώ άλλη φορά τί έιναι το Φλούφλι μας), εμείς χαλάμε τον κόσμο μέχρι κάποιος απο τους γονείς να λυγίσει στο σπαραχτικότατο κλάμα και να μας πάρει αγκαλιά. Η αλήθεια είναι οτι κάνουμε φιλότιμες προσπάθειες να της το ξεκόψουμε τώρα που είναι νωρίς, έτσι η μπέμπα όταν δεν θέλει να κοιμηθεί, ωρίεται στον καναπέ, στο relax, στην κούνια...all over the place!
Τι γλυκό.
Εγώ εκτός απο μηχανή του γάλακτος (...ή αγελάδα. Όπως θές με φωνάζεις γλυκό μου), προσπαθώ να ξαναγίνω και γυναίκα. Βέεεεεβαια...22 μέρες τώρα μή νομίζεις οτι τα έχω καταφέρει! θέλει δουλειά πολλή αγάπη μου! Παιδιά σας λέω, άμα ξέρει κανείς να κάνει μανικιούρ-πεντικιούρ-φρύδια-χαλάουα κτλ χρυσό θα τον κάνω. Ήρθε η ευκαιρία να βγάλετε λεφτά!! Πληρώνω όσο όσο για ρεκτιφιέ κατ’οίκον! Μπορώ να θηλάσω παράλληλα μαντάμ??? Ευχαριστώ! Ευτυχώς πάντως δεν έχουμε γίνει αντικοινωνικοί. Τα τηλέφωνα μπορεί να μην μπορώ πάντα να τα σηκώνω (έχω τα χέρια μου απασχολημένα), αλλά μάλλον το έχουν καταλάβει όλοι οι αγαπημένοι και έρχονται καμμιά βόλτα απο δώ και έτσι ξεχνιέσαι και λές είδα και λίγο κόσμο σήμερα βρέ αδερφέ!! Έφυγε και η μάνα μου που δεν με άφηνε να πάω ούτε μέχρι το ψιλικατζίδικο της γωνίας (μην κουραστώ και επίσης, είμαι ακόμα λεχώνα...) και θα πάω για να μου φύγει και το άχτι!! Τώρα βέβαια το οτι έφυγε η μάνα μου απο μόνο του, δεν είναι και τόσο καλό. Ξέρεις τι είναι να θηλάζεις και μόλις τελειώνεις να σε περιμένει το φαγητό στο τραπέζι???ΑΑΑχχχ...τι να κάνουμε...ΘΑ τα καταφέρουμε.
Υπομονή. Άλλες 17 μέρες και σαραντίζουμε!!Τουτέστιν η ημέρα -που λένε όλοι οι γνωστοί- που λύνονται όλα τα προβληματά σου. Το μωρό ξαφνικά μπαίνει σε πρόγραμμα, λέει, σταματάει και ο κατ΄οίκον περιορισμός....άντε να δούμε. Πάντως σας το λέω, άμα δεν γίνει έτσι το story, θα κάψω το σπίτι αυτουνού που έβγαλε αυτή τη μπούρδα για τις 40 μέρες!! Θα βρώ χρόνο μην ανυσηχείτε. Λοιπόν αυτά για τώρα. Πάω να ξεγελάσω τη μικρή με μια κόκκινη αγελάδα που πολύ έχει αγαπήσει (να δείς που θα μεγαλώσει και θα απογοητευτεί πολύ που οι αγελάδες δεν είναι κόκκινες με πορτοκαλί πατούσες) μπάς και την πάρει ο ύπνος και κάνω κανένα μπανάκι να φύγει και η μυρωδιά του «φρέσκου γάλακτος» απο πάνω μου για λίγο, μπάς και με πλησιάσει και λίγο ο κος Naf (καλέ μην φανταστείτε τίποτα super σεξουαλικό...κι αυτό μετά τις 40 μέρες...γμτ @#$%!!!).
Υπομονή λοιπόν...πάμε όλοι μαζί..Υπομονή!!!!

εεε.....μάλλον απο κάποιο θείο γιατί τόσο μεγάλα που είναι αποκλείεται να ανήκουν στους εν λόγω γονείς. Ναί, ναί θα γίνουμε πολύ ψηλές μας λένε. Επίσης μοιάζουμε στον μπαμπά. Το γεγονός οτι καταφέρνω να γράψω post την 4η μόλις μέρα μετά την εξοδό μας απο το μαιευτήριο με κάνει και αισθάνομαι υπερδύναμη καλέ! πλάκα κάνω....τρέχω σαν την τρελή. Ξεσκατίζουμε, θηλάζουμε, κοιμόμαστε, πλένουμε φορμάκια (στο ενδιάμεσο προσπαθεί να φάει και η μαμά) και να βρούμε τα ωραριά μας μπάς και σταματήσουμε να περιπλανιόμαστε απο δωμάτιο σε δωμάτιο σαν ζόμπι...ΖΖζζζζ...τι έλεγα??Α! ναί...αυτό το πόστ είναι κυρίως για να ευχαριστήσω όλους σας για τις ευχές σας που διάβασα, για όσους ήρθαν να με δούν απο κοντά, για όσους με πήραν τηλέφωνο. Σας ευχαριστώ πολύ πολύ και εγώ και η μπέμπα και θα φροντίσουμε αν και έχουμε busy schedule αυτές τις μέρες γενικότερα, να σας λέμε κάνα νέο που και πού!!!

Κοίταξτε να σας πώ..η αλήθεια είναι οτι δεν βιάζομαι. Έχω διαγράψει απο το λεξικό μου τις λέξεις: γραφείο, τηλέφωνο, πελάτης, προσφορά και πρωινό ξύπνημα (για τώρα τουλάχιστον). Έχω πάει σε 2 εβδομάδες ήδη 3 φορές στο Mall οπου μετά απο μια γύρα του 1ου ορόφου -μόνο τόσο αντέχω να περπατήσω θέτε κάτι?- απολαμβάνω εφημερίδες και Iced Caramel Machiatto στα Starbucks συνοδεία των απαραίτητων free press. Ξέρεις τι ωραία είναι να πηγαίνεις στο Mall και να μην έχει κόσμο??? Άλλο πράμα. Επίσης έχω όλο το χρόνο να σκεφτώ πια τί θα μαγειρέψω κάθε μέρα να φάμε! Τι άγχος κι αυτό...Α!επίσης ο καναπές νομίζω θα αποκτήσει σε λίγο το σχήμα μου απο την μία πλευρά τουλάχιστονμιας και βλέπω πλέον ότι σαβούρα έχει η tv το βράδυ μέχρι τις 2..εντάξει εντάξει, υπερβάλλω, αλλά αφού τελείωσε το Lost, το CSI παίζει όπου να’ναι και το Grey’s Anatomy έχει μείνει πολύ πίσω, αναγκάζομαι να καταφύγω σε ανελέητο ζάπινγκ. Αίσχος. Και μην βγεί κανένας έξυπνος και μου πει τα γνωστά: Δές τα τώρα που μπορείς γιατι μετά θα ζητάς να σου γράφουν τις 5΄ειδήσεις των κωφάλαλων σε dvd μπας και προλάβεις να δείς τι θα γίνεται στον έξω κόσμο. Το ξέρω! Αφήστε με να απολάυσω αυτές τις μέρες! Το δωμάτιο της μπέμπας είναι έτοιμο, τα ρούχα της πλυμμένα και σιδερωμένα, καρεκλάκια, αποστειρωτές, μπιμπερό, πιπίλες όλα stand by. Και εγώ αναμεσά τους να γράφω post! Τι αναισθησία θεέ μου!! Οι φίλοι μας μας γέμισαν με δώρα και είναι όλα υπέροχα και δεν ξέρω αν σας το ΄πα αλλά έχω την καλύτερη diaper bag EVER! (χίλια ευχαριστώ σε μία ψυχή απο μακρυά!) η οποία θα ταιριάζει τσάντα θα ταιριάζει απίστευτα με το καρότσι της νονάς μας και θα είμαστε οι πρώτες μούρες γενικότερα στις βόλτες! Αμέ. Η δέ τσάντα μου για το μαιευτήριο, αφού δέησα και την ετοίμασα μια εβδομάδα πρίν, έχει μεταφερθεί στα άδυτα της ντουλάπας μου. Ε δεν μπορούσα άλλο να την έχω μες τα πόδια μου!! Απλά να βρε παιδί μου, βλέπω κι αυτό το βλαμμένο το ticker στα δεξιά του βλογ μου που μετράει ανάποδα (ανάθεμα την ώρα και την στιγμή που το έβαλα, μόνο στον apos χρησιμεύει) και οι μέρες φτάσανε και γίνονται μονές πια...και λέω μήπως να αδειάσω την τσαντούλα μπας και λειτουργήσει ο νόμος του Merphy?? Μπά. Άσε λίγο ακόμα. Έφτιαξε και ο καιρός και θέλω να πάω και καμμιά βόλτα παραλία. Επίσης πρέπει να φάω εκμέκ καταϊφι με καϊμάκι απο τον Χατζή. Τι εννοείς αν είμαι τρελή? Όχι αγάπη μου έγκυος είμαι! Και γκαντέμω μαζί. Γιατι χθές που ο καλός μου ήταν κέντρο και ήταν έτοιμος να εκτελέσει την επιθυμία της αγαπημένης του συζύγου –η οποία επι 4 ώρες που περίμενε να γυρίσει ο σύζυγος έβλεπε ιπτάμενα καταΪφάκια παντού- του Χατζή του τελείωσε το καϊμάκι. Ε όχι αγάπη μου. Μόνο σε εμένα συμβαίνουν αυτά. Ξέρεις φαντάζομαι τι θα πεί να μην ικανοποιείται η επιθυμία της εγκύου ε???? Δεν ξέρεις???? Τυχερέ! Μην το πέις ούτε του παππά! Τι έλεγα λοιπόν? Α ναί...κάτσε λοιπόν να χτυπήσω κανα 2 καταϊφάκια (ναι λόγω ψυχικού τραυματος αυξήθηκε η ποσότητα) και μετά ας γίνω μάνα.