Endless Dreams

Love

2011-09-19T16:03:00.000+03:00

Love is cruel. Love is sweet.

Love can break your heart. Love fills your heart with joy. Love is fast heartbeat. Love is a safe warm hug. Love can be platonic. Love helps you see things clearly. Love makes you blind. Love makes you cry silently at night. Love makes you smile while you drive alone for work in the morning. Love grows bigger. Love dies. Love is hard to find. Love is right there in front of you. Love plays with your mind. Love messes with your heart. Love gives you butterflies in the stomach. Love involves desire. Love can be passionate. Love is familiar. Love is chemistry. Love is having nothing in common and yet being in love. Love is knowing when to let go. Love is never letting go. There are no rules in love. And if you think you know them, think again, because love is smarter than you and me.

By me

2

2011-05-31T19:48:00.000+03:00

Έγινες 2 χρονών.

Πέρασαν 2 χρόνια από τότε που σε κράτησα για πρώτη φορά αγκαλιά. Έρωτας με την πρώτη ματιά. Και τώρα, 2 χρόνια μετά μου πιάνεις εσύ το πρόσωπό μου με τα δύο σου τα χεράκια και μου λες: «Σ αγαπώ πολύ μανούλα και τόσο τόσο». Ούτε κατάλαβα πώς πέρασαν 2 χρόνια. Σαν χθες μου φαίνεται που τέτοια εποχή (πιο καλοκαιρινός καιρός βέβαια) καθόμασταν στην βεράντα και κάθε μισή ώρα πεταγόμουν στο δωμάτιο σου να σε δω να κοιμάσαι και αναρωτιόμουν «είναι αλήθεια; Είναι δικό μου;;;». Και τώρα μια φωνούλα ακούγεται να με φωνάζει «έλα εδώ μανούλα στο δωμάτιό μου!».

Τώρα τρέχεις στην παιδική χαρά, ανεβαίνεις μόνη σου τα σκαλιά, κάνεις ποδήλατο και μου κουνάς δασκαλίστικα το δάχτυλο (όπως κάνω εγώ) όταν σε μαλώνω και μου λες «μην μου λες όχι μαμά!».

Περνάει ο καιρός και δεν θέλω να μεγαλώσεις αλλά από την άλλη κάθε μέρα που περνάει είναι μια αποκάλυψη! Μαθαίνεις γρήγορα, μας μιλάς, μαθαίνεις να εκφράζεσαι, να τραγουδάς, να χορεύεις…και μας τρελαίνεις!!

Σου εύχομαι να είσαι πάντα γελαστή, έτσι ανεξάρτητη και ναζιάρα όπως είσαι και να έχεις πάντα ανθρώπους γύρω σου που να σε αγαπάνε. Όπως και τώρα. Γιατί σε αγαπάμε πολύ καρδούλα μου.

Χρόνια σου πολλά

Η μαμά σου

New Entry

2011-04-29T10:14:00.000+03:00

Σας το είπα (σε μερικούς απο εσάς) οτι διανύω μια δημιουργική φάση της ζωής μου!!! Σας προετοίμασα δεν μπορείτε να πείτε. Με την ευκαιρία λοιπόν των βασιλικών γάμων της Κείτ και του Ουίλιαμ (τι εννοείς που κολλάνε αυτοί; παντού αγάπη μου) σας ανακοινώνω και την δημιουργία αλλου ένα blog απο ...moi! το Sweet Life of mine. Ένα photoblog της καθημερινότητάς μου. Ελπίζω να σας αρέσει. Σας περιμένω και εκεί λοιπόν, όποτε βρήσκετε λίγο χρόνο! (ναι ναί ξέρω τώρα δεν μπορείτε, βλέπετε ΤΟ γάμο).

Η Νονά μας

2011-02-22T01:15:00.005+02:00

Πάει καιρός τώρα που έχω να γράψω στο μπλογκάκι μου. Τρέχω γενικώς και έχω και το νέο μου μπλόγκ το οποίο μου τρώει χρόνο οπότε, ήρθε κι έδεσε. Έχω εδώ και 2 εβδομάδες όμως που θέλω να γράψω για την νονά μας και τελικά τα κατάφερα! Ιδού λοιπόν…

Η πρώτη μας γνωριμία ήταν πριν 9 χρόνια, στο ξενοδοχείο Athens Plaza, όπου γινόταν η πρώτη συνάντηση για το μεταπτυχιακό που θα ακολουθούσα εκείνη την χρονιά. Ξέρετε, σαν την πρώτη μέρα σε καινούργιο σχολείο, όλοι έψαχναν με το βλέμμα έναν «φίλο» να πουν μια κουβέντα, να σπάσει ο πάγος. Μία ψηλή κοπέλα με ωραίο κότσο στα μαλλιά κάθισε μπροστά μου στην αίθουσα. «Γαμώτο πάλι δεν θα βλέπω. Τι γκαντεμιά όλοι οι ψηλοί μπροστά μου πια!». Ε, αυτή η ψηλή κοπέλα έμελλε από εκείνη τη στιγμή να γίνει η καλύτερη μου φίλη. Η Ειρήνη μου.

Τι να πει κανείς για την Ειρήνη; Είναι σα να ήρθε η χαρά θεού στη γή και μεταμορφώθηκε σε ένα 2μετρο πλάσμα (καλά καλά 1.87 για την ακρίβεια). Πάντα χαμογελαστή, με αστείρευτο χιούμορ, αυτό που μερικές φορές μόνο εμείς οι 2 καταλαβαίνουμε αλλά δεν μας νοιάζει (κιιικ;). Πάντα να γίνεται χαλί να την πατήσεις, πάντα να είναι δίπλα σου όταν σου συμβαίνει κάτι. Ποτέ να μην ξεχνάει τα γενέθλια σου (ούτε τη γιορτή σου, ούτε του άντρα σου, ούτε της μαμάς σου……so not me…), πάντα να έρχεται σπίτι σου με γεμάτα χέρια, λατρεύει τα παιδιά και τα παιδιά την λατρεύουν κι αυτά (ξέρετε πως τα παιδιά αναγνωρίζουν τους καλούς ανθρώπους), λατρεύει τα ζώα (και 2 παρατημένα γατιά στο δρόμο πριν κάτι χρόνια ήταν πολύ τυχερά που τα μάζεψε ο συγκεκριμένος άνθρωπος γιατί ένα θα σας πώ: περνάνε ζωή χαρισάμενη!), φτιάχνει τις πιο όμορφες κάρτες γενεθλίων, θα έκανε τα πάντα για ένα πεντόκιλο Nutela και προσπαθεί φιλότιμα να μάθει να μαγειρεύει.

Έχουμε περάσει μαζί αυτά τα χρόνια πάρα πολλά και έχουμε ζήσει και ζούμε, τις πιο όμορφες στιγμές μας αλλά δεν θα πλατιάσω γιατι αλλού θέλω να καταλήξω και έχω και κάτι δέκατα αυτή τη στιγμή που γράφω οπότε ας τελιώνω πριν με πάρει ο ύπνος στο πληκτρολόγιο!

Πολλές φορές λοιπόν έχω, έχουμε, προβληματιστεί (εμείς οι κοντινοί της άνθρωποι) με το ως πότε θα βάζει τους άλλους πάνω από τον εαυτό της, έχουμε ανυσηχήσει γιατι πολλές φορές δεν θέλει να ξεσπάει όταν κάτι της συμβαίνει και την έχουμε μαλλώσει γιατι συνέχεια χαλάει τα λεφτά της με το να αγοράζει δωράκια ακόμα και στον οδηγό του τράμ που την φέρνει κάθε πρωί (παρακαλώ να σημειωθεί ότι αυτό το ποστ δεν ισχύει για την χορηγία σημαντικών ποσοτήτων παγωτού φουντούκι ε Ρηνάκι?).

Θυμάμαι την ημέρα που έμαθα ότι είμαι έγκυος. Όταν βεβαιωθήκαμε ότι όλα πήγαιναν καλά, ενώ όλη μου τη ζωή όταν σκεφτόμουν ποιος θα βαφτίσει το πρώτο μου παιδί διάφοροι υποψήφιοι φίλοι υπήρχαν σαν ιδέα, ποτέ δεν ήμουν πιο σίγουρη για το ότι η ειρήνη θα ήθελα να ήταν η νονά της Μελίνας. Μου αρκούσε ο τρόπος που κοιτάει τα παιδιά και λιώνει.

Ε λοιπον αποφάσισα ότι δεν θέλω να αλλάξει. Γιατι αν αλλάξει δεν θα είναι η Ειρήνη μου. Γιατι χάρη στις υπέροχές της κάρτες η Μελίνα από την γεννησή της θα έχει ένα κουτί από δάυτες να διαβάζει και να βλέπει πόσο καμάρωνε η νονά της γι’αυτήν. Γιατι της φέρνει τα πιο όμορφα δώρα. Γιατι δεν την αφήνει από την αγκαλιά της. Γιατι ήδη οι δυό τους έχουν αρχίσει τα δικά τους. Και εγω τις βλέπω και τις καμαρώνω. Γιατι ξέρω ότι θα είναι δίπλα της ότι κι αν συμβεί.

Αγαπημένη μου, επειδή σε κούρασα καταλήγω: οι φίλοι είναι για να σου θυμίζουν ποιος είσαι και όχι για να σε αλλάξουν. Και είναι εκεί για να σε βοηθούν σε κάθε δυσκολία και να χαίρονται με κάθε χαρά σου.

Σ’αγαπώ πολύ.

New Year's Resolutions ( ή αλλιώς: τι προτότυπος τίτλος post!)

2011-01-02T16:50:00.017+02:00

Ε λοιπόν δεν λυπάμαι καθόλου που έφυγε το 2010. Για εμένα δεν ήταν από τις καλύτερες χρονιές. Για μερικούς φέτος ήταν η χρονιά που άρχισαν να πιπιλάνε σιγά σιγά την καραμέλα της "οικονομικής κρίσης". Εμείς, δυστυχώς, την βιώνουμε εδώ και 2 χρόνια. Με τον άντρα μου να είναι (σχεδόν) χωρίς δουλειά πλέον, φέτος η χρονιά ακόμα πιο δύσκολη. Η σχέση μας δοκιμάζεται, τα νεύρα μας δοκιμάζονται, οι αντοχές μας δοκιμάζονται Το μόνο που μένει και μας κρατάει ζωντανούς είναι η Μελίνα. Ούτε ξέρω πώς θα τα έβγαζα πέρα χωρίς το Μελινάκι μας! Φέτος, πιο μεγάλη, είναι στην φάση που μας ξετρελαίνει με κάτι διαφορετικό κάθε μέρα. Μιλάει και συνεννοείται πλέον κανονικότατα (μόλις 19 μηνών), τραγουδάει, μετράει και ξέρει τα βασικά χρώματα. Αυτό όμως είναι ένα post από μόνο του. Σας το χρωστάω. Λέγαμε για την νέα χρονιά. Δεν ξέρω λοιπόν αν η νέα χρονιά θα είναι καλύτερη, όπως ευχόμαστε όλοι, ξέρω μόνο οτι φέτος θα προσπαθήσω να είμαι λίγο πιό αισιόδοξη και πιό σκληρόπετση για να νατιμετωπίσω αυτά που έρχονται. Καλά ή κακά.

Στις πρωτοχρονιάτικες διακοπές μας φέτος (όπως κάθε χρόνο) το μενού είχε τα πάντα. Πολύ φαί, δώρα, επισκέψεις, φίλους και πολύ παππού και γιαγιά. Σας αφήνω με μερικές στιγμές των γιορτών μας. Καλή χρονιά να έχουμε.

ποιό είναι το δικό μου????

παίζοντας και τρώγοντας φρουτόκρεμα στην αυτοσχέδια σκηνή (made by παππούς)

ξεχάσαμε την κούκλα μας στην Αθήνα αλλά παίζαμε με την κούκλα της μαμάς!

Μούργος. Ο άγρυπνος φρουρός. Και έρωτας της Μελίνας.

Ο Μπαμπάς μας κέρδισε το φλουρί!!

mama's new pj's. (Αχ βρε μανούλα πώς με ξέρεις!xxx)

Το νέο κόλλημα της Μελίνας

Αγαπημένη μου γιαγιά...

2010-11-26T14:03:00.003+02:00

Πάνε τώρα 3 χρόνια, περίπου, που αυτή η αρρώστια σε έχει καθηλώσει. Που δεν θυμάσαι πια. Και γράφω αυτό το γράμμα για να σου πω να μην ανησυχείς. Θυμάμαι εγώ για εσένα.

Θυμάμαι εγώ για εσένα πόσο πολύ μας αγαπάς όλους.

Θυμάμαι εγώ για εσένα πόσο μεγάλη αδυναμία μου έχεις. Γιατί είμαι η μόνη σου εγγονή. Γιατί έχω το όνομα σου.

Θυμάμαι εγώ για εσένα τις μέρες που περίμενα πώς και πώς να βγουν έξω η μαμά κι ο μπαμπάς για να κοιμηθώ στο σπίτι σου.

Θυμάμαι εγώ για εσένα τα βράδια που βλέπαμε μαζί ελληνικές ταινίες.

Θυμάμαι εγώ για εσένα την αγωνία σου όταν αρρωσταίναμε.

Θυμάμαι εγώ για εσένα το άγχος σου για να φάω!

Θυμάμαι εγώ για εσένα το γέλιο σου στα αστεία μας, που κάναμε επίτηδες την ώρα που έτρωγες! (μας απειλούσες ότι θα πνιγείς από τα γέλια)

Θυμάμαι εγώ για εσένα τα βράδια τα καλοκαιρινά στη γειτονιά να μας προσέχεις ενώ παίζαμε ατελείωτες ώρες.

Θυμάμαι εγώ για εσένα τα τραγούδια που μου έμαθες.

Θυμάμαι εγώ για εσένα τους αστείους τσακωμούς σου με τον παππού.

Θυμάμαι εγώ για εσένα το πόσο κοκέτα ήσουν (και είσαι ακόμα)

Θυμάμαι εγώ για εσένα τις αμέτρητες ιστορίες για την κατοχή, την νιότη σου τον έρωτα.

Θυμάμαι εγώ για εσένα το πόσο σου λείπαμε όταν σπουδάζαμε στο εξωτερικό.

Θυμάμαι εγώ για εσένα την χαρά σου και την συγκίνηση κάθε φορά που γυρνούσαμε.

Θυμάμαι εγώ για εσένα τα ταξίδια που έκανες και πόσο σου άρεσε αυτό.

Θυμάμαι εγώ για εσένα πόσο αγαπούσες τον παππού και πόσο πόνεσες όταν τον χάσαμε.

Θυμάμαι εγώ για εσένα την χαρά σου όταν έμαθες ότι παντρεύομαι.

Θυμάμαι εγώ για εσένα το ότι ήσουν εκεί δίπλα μου στο γάμο μου, στη χαρά μου.

Θυμάμαι εγώ για εσένα τα δάκρυα χαράς μόλις αντίκρισες την δισέγγονή σου.

Θα θυμάμαι εγώ για εσένα τις στιγμές που πέρασες και περνάς ακόμα μαζί της.

Θα τις θυμάμαι εγώ για εσένα και θα της τις θυμίζω κι εγώ με την σειρά μου όταν μεγαλώσει.

Θα τις θυμάμαι εγώ για εσένα…για πάντα.

photo by salihguler

Small Talk

2010-11-25T12:28:00.002+02:00

- Tί είναι αυτό;

- Τα Χριστούγεννα του Μαρουλάκη!

- Κρητικός;

- Ποιος;

- Ο Μαρουλάκης..

- Όχι, κουνέλι

- Α! και τι το κάνουμε αυτό;

- Το Διαβάζουμε κάθε βράδυ με την Μελίνα, είναι η νέα της αγάπη. Άμα δεν το διαβάσω 3 φορές τουλάχιστον δεν πάει για ύπνο.

- Τουλάχιστον μετά πάει για ύπνο;

- Όχι. Μετά θέλει το Πίιπας

- ΤΙ ΘΕΛΕΙ;

- Τον «Μικρό Πρίγκιπα» ντε!

- Α!

- Και για να επανέλθουμε, αυτός ο Μαρουλάκης τι ρόλο βαράει; Να ξέρω γιατί θα ερωτηθώ…

- Στολίζει το χριστουγεννιάτικό του δέντρο με καρότα!

- Α…δικός μας είναι κι αυτός

- Τι εννοείς αγάπη μου;

- Και εμείς με καρότα μας βλέπω να στολίζουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο φέτος αγάπη μου.

Πριν ένα χρόνο...

2010-07-13T23:07:00.002+03:00

Έγινα μάνα. Έμεινα 1 χρόνο σπίτι, με ότι άδεια είχα και δεν είχα, να μεγαλώνω το παιδί μου. «Να μεγαλώσω το παιδί μου». Τι αστείο. Λές και σε ένα χρόνο θα μεγάλωνε και μετά θα μπορούσα ακάθεκτη να γυρίσω στην δουλειά μου. Έζησα λοιπον το πώς θα μπορούσε να είναι το να είμαι full time νοικοκυρά. Δεν χρειάζεται να βάλω εισαγωγικά στο νοικοκυρά φαντάζομαι ε; Ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου νοικοκυρά και ούτε πρόκειται. Το αντίθετο μάλιστα. Πάντως ένα χρόνο το σπίτι ήταν καθαρό, κάθε μέρα τρώγαμε μαγειρευτό φαγητό και που και που είχαμε σιδερωμένα ρούχα (του παιδιού δε, πάντα!). Όχι μόνο αυτό, αλλά μέρα παρά μέρα σχεδιάζαμε (εγώ και η μικρή) και μια βόλτα για να ξεσκάμε.
Πριν ένα μήνα...
Γύρισα στην δουλειά. Ένα μήνα πριν είχα άγχος. Μια εβδομάδα πριν είχα αϋπνίες. Την ίδια μέρα που πήγα στο γραφείο ήθελα να βάλω τα κλάματα. «Το έχω περάσει κι εγώ». «Έτσι είναι η Ζωή». «Θα το συνηθίσεις». Είχαν δίκιο. Το συνήθισα. Αλλά δεν θέλω να μιλήσω για το τι κάνουν ή τι αισθάνθηκαν οι άλλες στην θέση μου. Γιατί δεν με νοιάζει. Έτσι απλά. Δεν μου φέρνει καμιά παρηγοριά το γεγονός ότι το έχουν περάσει αυτό άλλες 3.000.000.000 μανάδες πριν από μένα. Εγώ δεν ήθελα. Και ακόμα δεν θέλω. Αλλά δεν έχω άλλη επιλογή.
Και τώρα τρέχω. Να προλάβω να τελειώσω τις δουλειές στο γραφείο μέχρι τις 5, να φύγω αμέσως, να προλάβω το τρένο, το λεωφορείο, το άλλο τρένο, το άλλο λεωφορείο, να περάσω όλο το απόγευμα με το παιδί μου, να παίξω μαζί του, να μαγειρέψω, να σκουπίσω, να πλύνω, να σιδερώσω. Όλα αυτά από τις 10 έως τις 1 το βράδυ. Βόλτα; Ποια βόλτα; Δεν σου αγγίζω καν το θέμα του «που θα αφήσω το παιδί». Μεγάλη ιστορία. Still pending, που λένε και στο χωριό μου. Θα το θίξω άλλη φορά.
Τώρα τρώμε πιο συχνά delivery, το βουνό με τα ασιδέρωτα είχε φτάσει το ταβάνι (μέχρι που ήρθε η μαμά), σφουγγαρίζω με το ζόρι κάθε 2-3 μέρες κάτι μεταμεσονύκτιες ώρες , και πλυντήριο βάζει πιο συχνά από μένα ο σύζυγος. Αλλά δεν με νοιάζει. Δεν γκρινιάζω γι αυτά (εντάξει λίγο μόνο. Όταν για 6η φορά μέσα στον ίδιο μήνα έχει απεργία η ΓΕΣΕΕ). Ξέρεις γιατί; Γιατί 1ον) τα φανταζόμουν. Τι νομίζεις έκανα παιδί νομίζοντας ότι την επόμενη θα κέρδιζα το joker; Αλλά η πραγματικότητα πάντα έρχεται και ρίχνει ένα ξεγυρισμένο χαστούκι στην φαντασία in the end, έτσι για να μην ξεχνάς ποιος έχει το πάνω χέρι και 2ον) Γιατί στο τέλος αυτό που με νοιάζει είναι αυτός ο χρόνος που έχω με το παιδί μου να είναι ποιοτικός και να συμβάλλει στο να γίνει η Μελίνα σωστός άνθρωπος.
Και επειδή ξέρω, τώρα, οτι τελικά κανείς δεν θα μου πεί μπράβο (το αντίθετο μάλιστα) προσπαθώ απλά να υπενθυμίζω στον εαυτό μου οτι είμαι καλή μαμά, οτι κι αν σημαίνει αυτό, και οτι ναι, αυτό που κάνω είναι αγώνας χωρίς τέλος, χωρίς το χρονόμετρο να σταματά ποτέ, με πολλούς αντιπάλους και εμένα να τρέχω ξυπόλητη σε ενα χαλασμένο τερέν αλλά πρέπει να τα καταφέρω. Στο κάτω κάτω ενα χαμόγελο της Μελίνας φτάνει για να τα ξεχνάω όλα κάθε μέρα και την επόμενη να ξεκινάω απο την αρχή.

Πι ες: Αυτό το ποστ είναι αφιερωμένο. Εύχομαι απο καρδιάς η Τρίτη και 13 να είναι η τυχερή μέρα για ενα μικρό φασολάκι και να βρεί το δρόμο του για τον κόσμο μας. Άντε μικρέ αστροναύτη σε περιμένει η Μελίνα. Μην αργείς!!

Η Κόρη μου

2010-05-10T11:57:00.002+03:00

Χθές είχαμε πάει στο Bridal Shower της νονάς μας (εάν δεν ξέρεις τι είναι αυτό δές εδώ. Τί να κάνουμε, η κα Μαρία είναι απο τα εξωτερικά!) περάσαμε τέλεια αλλα δεν θα σας γράψω γι’ αυτο. Για πολλοστή φορά η κόρη μου ήταν το αντικείμενο συζήτησης απο όλες τις κυρίες της συγκέντρωσης. Έχουμε συνηθήσει πλέον τις ερωτήσεις τύπου: «είναι πάντα τόσο ήσυχη?», «μα καλά δεν κλαίει όταν την πάιρνει κάποιος άγνωστος αγκαλιά?», «πάντα τόσο γελαστή είναι?», «μα καλά δεν έχουμε ξαναδεί τόσο ήρεμο μωρό». Ναι, ναι, ναι και ναι. Έτσι είναι. Και μετά αρχίζουν οι ερωτήσεις-αναζητήσεις για το πώς έχουμε ένα τόσο ήρεμο παιδί. Και εγώ έχω βαρεθεί να απαντάω πώς, ειλικρινά δεν ξέρω. Δεν «κάναμε» κάτι.

Σε λιγότερο απο ένα μήνα γινόμαστε 1! Πότε πέρασε ο καιρός ούτε που κατάλαβα. Η Μελίνα είναι λοιπόν ένα πολύ ήρεμο μωρό. Πολύ λίγες φορές με έχει «κουράσει» με γκρίνιες και κλάματα. Απο νεογέννητο ακολουθούσε μόνη της πρόγραμμα σε όλα, αν μπορεί να πεί κανείς οτι τα νεογέννητα έχουν πρόγραμμα! Απο την πρώτη μέρα που την θήλασα μέχρι την τελευταία δεν με κούρασε καθόλου και γιαυτό θα έχω την καλύτερη ανάμνηση απο τον θηλασμό του πρώτου μου παιδιού. Βγαίνουμε βόλτες με την Μελίνα και έχουμε πάει ταξίδια μαζί της απο 40 ημερών. Όταν είμαστε έξω γκρινιάζει σπάνια και μόνο όταν, με το δίκιο της, έχει πιαστεί στο καρότσι. Γελάει σε όλους και πάει σε κάθε αγκαλιά αρκεί να μην την έχεις σε ξαπλωτή θέση. Αυτό το σιχαίνεται!

Στο σπίτι απο μηνών καθόταν με τις ώρες στο «γυμναστήριο» της παρατηρόντας τα κρεμαστά παιχνίδια. Στη συνέχεια μας έκανε εντύπωση πως καθόταν στο relax και ασχολιόταν αρκετά με κάποια παιχνίδια. Σήμερα κάθεται στο χαλί με όλα τα παιχνίδια γύρω της και παίζει με τα κυβάκια ή τα πουλάκια-μπαμπούσκες της. Της αρέσουν τα βιβλία. Απο νεογέννητη λάτρευε τα υφασμάτινα. Τα έτρωγε φυσικά. Μετά άρχισε να τα ξεφυλλίζει και να τα αγγίζει. Τώρα αν πάρει ένα περιοδικό στα χέρια, όταν της το πάρω απο τα χέρια μετά απο 1 ώρα δεν θα λείπει ούτε μια σελίδα. Τα ξεφυλλίζει με προσοχή και κοιτάει τις εικόνες με θαυμασμό. Εντάξει υπάρχουν κάποια που τα τρώμε αλλα μας τα πήρε η μαμά γιαυτό το λόγο εντάξει???

Κοιμάται απο τις 8μιση το βράδυ, το χειμώνα και απο τις 10 και μετά το καλοκαίρι (την αλλαγή την έκανε μόνη της μόλις μπήκε το φθινόπωρο. Θυμάμαι έπαθα σοκ μια μέρα του Σεπτεμβρίου όταν η μελίνα -4 μηνών τότε- εκεί που κοιμόμασταν 10-11 έπεσε ξερή απο τις 8. Και το κράτησε όλο το χειμώνα μέχρι σήμερα). Ξυπνάει στις 9 το πρωί. Πάντα. Λές και έχει εσωτερικό ξυπνητήρι. Άν ξυπνήσει πιο νωρίς απλά κάθεται και παίζει στην κούνια της μέχρι να πάει 9 όπου αρχίζει και διαμαρτύρεται για το γάλα της. Δεν ξυπνάει ποτέ το βράδυ (πολύ λίγες φορές μόνο αν πεινάει).

Είναι πολύ προσεκτική σε όλα. Μόνη της. Ποτέ δεν θα αρπάξει τίποτα απο τραπέζι ή ράφι. Ποτέ δεν θα κάνει απότομη κίνηση σε άλλο παιδάκι ή μωρό. Μπουσουλάει εδώ και 1 μήνα και δεν έχουμε βάλει προστατευτικά στο τραπεζάκι του σαλονιού γιατι πολύ απλά προσέχει μόνη της. Σταματάει σε ασφαλή απόσταση απο την γωνία και την αποφεύγει. Αν θελήσει να επεξεργαστεί κάτι που φοράς (γυαλιά ή κολιέ) πάντα θα το πιάσει με τα 2 της δαχτυλάκια απαλά.

Μιλάει απο 1 μηνών. Όταν λέω μιλάει ξέρετε τι εννοώ. Απο νεογέννητο έδειχνε οτι θέλει να μας πεί πολλά. Άνοιγε το στόμα της σε ότι της έλεγες σα να ήθελε τόοσο πολύ να σου απαντήσει. Μετά αρχίσαμε τα αγκού και τις φωνούλες. Το σπίτι ποτέ δεν ήταν ήσυχο απο παιδικές φωνές.

Λατρευει το μπάνιο. Και εκεί διαβάζει και ασχολείται με τα παιχνιδάκια της που επιπλέουν. Όταν τρώει είναι κυρία. Κάθεται ήρεμη στο καρεκλάκι της και ανοίγει το στόμα. Όταν δεν πεινάει άλλο απλά γυρίσει το κεφάλι της δίπλα και κλείνει το στόμα ερμητικά! Δεν κλαίει ποτέ σε κανέναν ξένο που την πέρνει αγκαλιά. Δεν έχει κάνει καμμια ζημιά στο σπίτι.

Αυτή είναι η κόρη μου. Πολλοί λένε οτι για τον χαρακτήρα του μωρού συμβάλλουν οι γονείς. Άλλοι οτι τα μωρά γεννιούνται με χαρακτήρα. Άλλοι οτι είναι κληρονομικό. Η αλήθεια είναι πως δεν με νοιάζει. Ακόμη κι αν η Μελίνα δεν ήταν ποτέ έτσι όπως είναι θα την λάτρευα. Λογικό δεν είναι? Υπάρχει καμμία μαμά που αγαπά λιγότερο το παιδί της επειδή ξυπνάει συνέχεια τη νύχτα???

Δεν μου αρέσει να συμβουλεύω άλλες μαμάδες στο τι να κάνουν ή να ψάχνω να βρώ τι έχει κάνει κάθε μια και τί δεν έχει κάνει για να είναι το παιδί της έτσι όπως είναι. Είμαστε διαφορετικοί χαρακτήρες και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με διαφορετικό τρόπο. Κανένα παιδάκι δεν συμπεριφέρεται το ίδιο με το άλλο και αυτό είναι όμορφο. Δεν υπάρχει φόρμουλα για το πώς θα βγεί το παιδί σου ήσυχο ή κοινωνικό. Ακολουθήστε το μητρικό σας ένστικτο και όλα θα πάνε καλά. Εγώ αυτό έκανα και μόνο αυτό.

Όπως κι αν είσαι, όπως κι αν εξελιχθείς, ότι κι αν κάνεις εγώ θα σε λατρεύω.

Η μαμά σου

My mummy is a yammy mummy

2010-03-16T15:08:00.004+02:00

Λατρεύω το μαγείρεμα. Αυτό το πήρα απο την μαμα μου σίγουρα (να έπερνα και τίποτε άλλο όπως η μανία της για το καθάρισμα καλά θα ήταν αλλα...no!). Και πολλές φορές το μάγείρεμα είναι ένας τρόπος να εκτονώνομαι. Τώρα που κάθομαι πολλές ώρες στο σπίτι έχω βρεί άπειρες συνταγές στο διαδύκτιο και επίσης εχω αποπειραθεί να μαγειρέψω απο πολλά βιβλία μαγειρικής. Τελικά έχω καταλήξει οτι εγγυημένη επιτυχία έχουν αυτές οι συνταγές που έχουν γραφτεί απο απλούς ανθρώπους που λατρέυουν την μαγειρική και πειραματίζονται με αυτή παρά οι (εκτός εξαιρέσεων) αδιάφορες πλέον συνταγές των σέφ του "γαστρονόμου". Οκ για να εξηγούμαι, λατρέυω τον "γαστρονόμο" και προσπαθώ να μην χάνω τέυχος αλλα ώρες ώρες γελάω οταν διαβάζω οτι κάποιος προσπαθεί να με κάνει να μετατρέψω το κοκορέτσι σε τερίνα!!!!Και τελικά αν θέλω να καταλήξω κάπου, είναι στο οτι οι πιο πολλές πετυχημένες μου συνταγές και ιδέες έχουν προέλθει απο το Food Junkie Not Junk Food. Μαγειρέυει η Ιωάννα Δημοπούλου και όλα είναι υπέροχα. Έχει και εναν καταπληκτικό τρόπο να σου μεταφέρει και τις συνταγές, φροντίζοντας να σου γράψει όλα τα σωστά tips για σίγουρη επιτυχία με αποτέλεσμα ακολουθόντας απλά αυτά που γράφει να έχεις το σωστό αποτέλεσμα! Τις φωτογραφίες δε, που τραβάει μόνη της, σας αφήνω να τις κρίνετε μόνοι σας!

Στην φωτό η Μελίνα δεν μπορεί να αντισταθεί στο Cheesecake Brownies που έφτιαξα χθές (συνταγή εδώ). Και κάποιοι άλλοι δεν αντιστάθηκαν αλλα ονόματα δεν λέω...

A.A.

2010-03-03T22:39:00.001+02:00

μου λείπεις!!!!

πρέπει να αναθερμάνουμε την σχέση μας...

Η Μελίνα και η Αθήνα...

2010-02-22T10:55:00.001+02:00

η Μελίνα στο Μουσείο της Ακρόπολης

Τελος καλό όλα καλά

2010-02-18T01:32:00.006+02:00

Η αδειούχα Naf, μάνα μιας ησυχότατης κορούλας η οποία στόμα έχει και μιλιά δεν έχει (καλά μην τα παραλέμε κι όλας), περνάει το χρόνο της κάνοντας τις δουλειές του σπιτιού (σε 4 δόσεις), ψωνίζοντας τα απαραίτητα για το σπίτι, μαγειρεύοντας και σερφάροντας στο ίντερνετ ΠΟΛΥ. Πάντα σέρφαρα δηλαδή αλλα τώρα...έχω βρεί άπειρα πράγματα για να ασχοληθώ, να μαγειρέψω και να αγοράσω κυρίως. Τί κάνω απο όλα αυτά είναι άλλο θέμα. Προσπαθώ όμως. Προχθές λοιπον και με αφορμή την επίσκεψη σε αυτό το blog αποφάσισα να φτιάξω σπιτικά cupcakes και να τα διακοσμήσω με γλάσο. Όλα σπιτικά. Περιττό να σου πώ οτι μου βγήκε ο πάτος για να φτιάξω το ρημάδι το γλάσο. Απο 40 κύμματα πέρασε η συνταγή μέχρι να πετύχει (δέν θές να ξέρεις). Για τους τολμηρούς λοιπον η εύκολη συνταγή για σοκολατένια cupcakes εδώ και για το απαιτητικό γλάσο εδώ (πάντως το αποτέλεσμα γευστικά θα σας αποζημιώσει). Πολύ κούραση, πολλά νεύρα αλλα στο τέλος 2 πολύ καλοί φίλοι, κους κους, delivery και φυσικά τα cupcakes μου ήταν αρκετά για να τα ξεχάσω όλα και να περάσουμε ένα όμορφο βράδυ!

πιες: πρέπει να με βοηθήσετε να πείσω τη μικρή Μελίνα οτι ο κάτωθι εικονιζόμενος Romeo (ο οποίος έχει στο στόμα του μία μύγα, ένα ψάρι ένα καβούρι και ένα μίνι χταποδάκι) είναι φίλος μας και τον αγαπάμε. Any ideas?

Around the world

2010-02-16T10:12:00.002+02:00

Σας έχω πεί ποτέ οτι λατρεύω τον Senor Coconut? Οι πιο super latin διασκευές σε γνωστά τραγούδια. Και αυτό το τραγούδι είναι οτι πρέπει για πρωί Δευτέρας με λιακάδα. Ακόμη κι αν είσαι πίσω απο ένα γραφείο. Ακόμη κι αν είσαι σε μια κουζίνα και αλέθεις φρούτα στο multi!
Αφιερωμένο!

Be my Anti Valentine !!

2010-02-11T16:16:00.007+02:00

Αυτές είναι κάρτες για του Αγίου *μή χέσω*

Εγώ πάντως τέτοιες θα στείλω!

Απο εδώ

Αψού.Γείτσες...

2010-02-10T16:28:00.002+02:00

* Ποιά είναι η Κατερίνα Αυγουστάκη και πώς ήταν φαβορί για τη Γιουροβίζιον αφού δεν την ξέρει ούτε η μάνα της?
* Τι σημαίνει άραγε που σήμερα η Μενεγάκη φόραγε γαλάζια μπλούζα στην εκπομπή της?
* Γιατί η Σταματέρη υπάρχει στην τηλεόραση?(άσε αυτό είναι έυκολο)
* Γιατι ο Αντ1 έχει πάντα τα πιο χάλια ελληνικά σιριαλ ever?
* Ο Ψωμόπουλος τι επαγγέλεται?
* Η Τζούλια είναι αλλοίθωρη?

Ααααχ! Στρώθηκα λοιπόν η μάνα όλο χαρά και έφτιαξα μια tutu για την Μελίνα (ναι είναι official έτσι θα βαφτίσουμε την μικρή αν και είναι κάτι που ξέραμε απο πριν γεννηθεί) και βγήκε και ωραία, και ευτυχώς που προλάβαμε να την φορέσουμε την τσικνοπέμπτη γιατι την επομένη.....αρρωστήσαμε. Μύξες, κακό και κυρίως δυσκολευόμαστε να κοιμηθούμε. Και σαν να μην έφτανε αυτό, αρρώστησα κι εγώ. Και σέρνομαι 2 μέρες τώρα απο καναπέ σε καναπέ. Μετά απο 2 μέρες πλύσης εγκεφάλου απο την πολύ tv μου γεννήθηκαν τα παραπάνω ερωτήματα. Όποιος μπορέσει να μου τα απαντήσει καλώς. Αν πάλι όχι μη σκάτε...θα το ξεπεράσω. Πάω να ακούσω πολύ Freedom fm να ξελαμπικάρω (μέχρι να πάει 11 να δώ CSI Las Vegas..μην ξεχνιόμαστε!)
Περαστικά μας!

Blank

2010-02-01T01:43:00.007+02:00

photo by gorkisview

Λοιπόν, κοίτα που είναι το πρόβλημα...όταν έχεις πολύ καιρό να γράψεις στο blog σου, μαζεύονται όλα αυτά που θές να γράψεις στο κεφάλι σου, αλλα εσύ δεν προλαβαίνεις ή βαριέσαι να γράψεις, και μαζεύονται, και μαζεύονται...(εντάξει θα καταλήξω κάπου περίμενε ντε) και όταν κάτσεις μετά απο πολύυυ καιρό να γράψεις...παθαίνεις αυτό το σύνδρομο που παθαίνουν οι συγγραφείς καμμιά φορά (το παράχεσες φιλενάδα)...αυτό το σύνδρομο της κενής σελίδας ή whatever, που κάθεσαι και κοιτάς σα χάνος μια λευκή σελίδα 3 ώρες και μετά κλείνεις το word.

Όλα αυτά για να σας πώ συγνώμη που άργησα....θα προσπαθήσω να επανέλθω!

Η μικρή έχει ξεπεταχτεί πιά, τρώει φρουτόκρεμες και σούπες, βολτάρει, μιλάει ασταμάτητα, χαμογελάει με το παραμικρό και βάζει τα κλάματα αν σε δεί να απομακρύνεσαι πάνω απο 4 μέτρα μακριά. Αυτό το τελευταίο έχει ως αποτέλεσμα να την κουβαλάω μαζί με το relax όπου πάω μές το σπίτι, εκτός απο την τουαλέτα. Φυσικά μου έχει πέσει η μέση. Και έτσι κούτσα-κούτσα κανουμε και καμιά δουλειά, μαγειρεύουμε, μπαίνουμε internet και αν δεν τα προλαβαίνουμε, τα υπόλοιπα μετά τις 8 που κοιμάται!

Επίσης περνάω μια φάση επαναπροσδιορισμού του παρόντος και του μελλοντός μου. Ποια είμαι, τι κάνω, που πάω....αλλα καταλήγω στο οτι το παρόν μου, έτσι όπως είναι τώρα, δεν έχει και πολύ μέλλον!! Την μία μέρα ξυπνάω με μία απίστευτη αισιοδοξία και την άλλη ξυπνάω και θέλω να ανοίξει η γή να με καταπιεί. Πάντως υπάρχει κάτι που με βοηθάει σε όλα αυτά. Εκείνο το μικρό πλασματάκι που σκάει ένα μικρό χαμόγελο και έστω και για μια στιγμή τα ξεχνάω όλα.

Για το τέλος άφησα το καλύτερο. Δεν θέλω με τίποτα να γυρίσω στην δουλειά!(τι προτότυπο) Όχι σε αυτήν την δουλειά ειδικά. Help me. Συμβουλές και προτάσεις δεκτές. Δεχόμεθα και χωρίς ραντεβού. Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα. Merci.

I is back!

2009-11-03T21:35:00.004+02:00

Απο το Σάββατο ο καιρός έγινε άκρως χειμερινός αλλα δεν με νοιάζει...γιατι χώρεσα και πάλι στο τζήν μου!!!!! Σήμερα βρέχει καρέκλες όλη μέρα αλλα δεν με νοιάζει...γιατι χώρεσα και πάλι στο τζήν μου!!!!! Η οικονομική στενότης συνεχίζεται με αποτέλεσμα απλά να χαλβαδιάζουμε τις χειμωνιάτικες βιτρίνες αλλα δεν με νοιάζει...γιατι χώρεσα και πάλι στο τζήν μου!!!! Δεν ξέρω αν σας το είπα...αλλα χώρεσα και πάλι στο τζήν μου! Ναι αυτό που έχω να βάλω εδώ και ένα χρόνο! Το αγαπημένο....τι εννοείς πότε θα το βγάλω?ΠΟΤΕ! θα λιώσει πάνω μου, θα κοιμηθώ μαζί του, δεν θα το βγάλω ποτέ! και πάω να φτιάξω και γλυκάκι γιατι ανατσουτσούρωσα!

30

2009-10-28T01:05:00.001+02:00

Bollywood Style

2009-09-24T15:11:00.004+03:00

Thnx to Α!μπα and eleni for the idea!

Καλέ Χρόνια μας Πολλά!

2009-09-14T22:43:00.004+03:00

3 χρόνια που ξυπνάω και βλέπω την φάτσα σου πρωί πρωί (όταν δεν σε έχει πάρει ο ύπνος στον καναπέ, το γραφείο, την τουαλέτα, την σκάλα...)
3 χρόνια που σου φτιάχνω αυτον τον καφέ "σπαζοκεφαλιά" (άκου 2 παρά καφέ, 3 και ζάχαρη και πολύ γάλα...)
3 χρόνια που βάζουμε τα γεμιστά κατευθείαν απο τον φούρνο στο ψυγείο γιατι τα τρώς κρύα
3 χρόνια που με απειλείς οτι θα μου κάψεις τον βάτραχο-σφουγγάρι που έχω στο καλαθι του μπάνιου (αλλα ακόμα δεν το έκανες...)
3 χρόνια που δεν έχει λείψει παγωτό απο την κατάψυξη γιατι αλλιώς θα πάθεις στέρηση
3 χρόνια που τραβιόμαστε κάθε καλοκαίρι σε ότι συναυλία υπάρχει και δεν υπάρχει
3 χρόνια που απο εκείνο το πιάτο που σου σέρβιρα στο πάρτυ, φτάσαμε να έχουμε πλέον μια κόρη 3 μηνών (κούκλα by the way)
3 χρόνια σ'αγαπώ
3 χρόνια μαζί

p.s. το τραγουδάκι, καθώς και το τραγουδάκι του προηγούμενου post "έπαιξαν" στον γάμο μας οπότε κατέχω το copyright πριν την Cosmote ντάξ???

You & I

2009-09-09T01:16:00.001+03:00

Αφήστε με να θηλάσω...

2009-08-02T02:28:00.002+03:00

Δεν είμαι οικολόγος (προσπαθώ καμιά φορά αλλα ποτέ δεν θα καταφέρω να καταναλώνω λίγο νερό όταν πλένω!), δεν είμαι χορτοφάγος, δεν είμαι υπερμαχος των βιολογικών προϊόντων και γενικά η σχέση μου με την φύση περιορίζεται σε αυτό που ξέρουμε όλοι: αγαπώ τα ζωάκια, τα δεντράκια και τα λουλουδάκια.τελος. Όταν όμως έμεινα έγκυος στην κόρη μου, απο την πρώτη στιγμή το να γεννήσω όσο πιο φυσιολογικά γίνεται,χωρίς καμμία αναισθησία, το θεώρησα αυτοννόητο. Ως γυναίκες γι αυτόν τον ρόλο έχουμε έρθει στον κόσμο και γι΄αυτές τις στιγμές της γέννας έχει δημιουργηθεί η φυσιολογία μας. Γιατί λοιπόν να παρεμβαίνουμε στην φύση μας?
Δεν το παίζω δυνατή. Αν ήμουν θα γεννούσα με τον πραγματικά φυσικό τρόπο. Στο σπίτι μου, χωρίς φάρμακα και γιατρούς. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το κάνω. Θαυμάζω όμως τις γυναίκες που μπόρεσαν και που τίποτα απολύτως δεν μπήκες ανάμεσα σε αυτές και το μωρό τους.
Όταν όμως θές κάτι πάρα πολύ κάποιες φορές το σύμπαν όσο και να συνομοτεί για να το πετύχεις...μπορεί και να μην τα καταφέρει. Έτσι κατέληξα να γεννήσω με καισαρική και μάλιστα με ολική αναισθησία λόγο επιπλοκής. Είμαι πολύ ευγνώμων στο γιατρό και την μαία μου που ήταν εκεί απο το πρώτο λεπτό της έναρξης του τοκετού και δεν έφυγαν απο δίπλα μου και τις 12 ώρες που διήρκησε ο τοκετός ούτε για καφέ. Απο την στιγμή όμως στιγμή που τέλειωσε η εγχείρηση και μετά (στις 10 το βράδυ) άρχισε να λειτουργεί η αθάνατη νοοτροπία των ελληνικών μαιευτηρίων. Σε ένα παρ’ολα αυτα «φιλικό προς τα βρέφη» μαιευτήριο, κανείς δεν μου έφερε το παιδί μου να ακουμπήσει πάνω μου όταν ξύπνησα. Το μωρό μου βίωσε την αλλαγή απο τον «κόσμο στην κοιλιά της μαμάς» σε ένα κόσμο με θορύβους, μυρωδιές, φώς και κρύο, τελείως ανώμαλα. Και ενώ εγώ πάλευα να συνέλθω απο την αναισθησία, κανείς δεν σκέφτηκε πριν με μεταφέρουν στο δωμάτιο μου, να μου φέρουν να δώ το παιδί που μόλις γέννησα!! Η εξήγηση ήταν οτι στον κάτω όροφο που ήταν το δωματιό μου δεν κατεβάζουν τα νεογνά. Κανείς όμως δεν σκέφτηκε να μου το δείξουν πρίν με κατεβάσουν κάτω! Είδα την κόρη μου σε φωτογραφίες που έβγαλε ο άντρας μου και περίμενα να έρθει το πρωί. Έτσι οι πρώτες αρκετά σημαντικές ώρες για εμένα και το μωρό χάθηκαν.
Επιτέλους το άλλο πρωί με πρωτοβουλία της μαίας μου, μου έφεραν την κόρη μου και κατάφερα να την θηλάσω για πρώτη φορά. Τις επόμενες 4 μέρες που έμεινα εκεί έκανα τα πάντα για να δυναμώσω γρήγορα και να μπορώ κάθε φορά που ανέβαινα στον 1ο όροφο για να την θηλάσω να είμαι πιο δυνατή και να πονάω λιγότερο. Αυτό όμως που με ενοχλούσε δεν ήταν ο πόνος, αλλά το οτι οι περισσότερες μαίες σε ένα τέτοιο νοσοκομείο ήταν ανίκανες ή βαριόντουσαν να βοηθήσουν τις νέες μητέρες στο να μάθουν να θηλάζουν σωστά. Σε ενα μαιευτήριο «φιλικό προς τα βρέφη», στο δωμάτιο θηλασμού υπήρχε θερμαντήρας μπιμπερό γεμάτος με μπουκαλάκια ξένου γάλακτος όλη την ημέρα, δελεάζοντας την μητέρα που προσπαθεί χωρίς αποτέλεσμα να θηλάσει επι 1 ή 2 ώρες (γιατί κανείς δεν της δείχνει). «καλέ τί παλεύεις τόσες ώρες?? Αφού δεν έχεις γάλα ακόμα! Δώστης συπλήρωμα τώρα να χορτάσει.είσαι και χειρουργημένη...» ήταν αυτό που άκουσα απο μια μαία όταν προσπαθόντας να θηλάσω επι 3 ώρες στις 4 τα ξημερώματα το μωρό έκλαιγε απεγνωσμένα. Ήταν και η μόνη νύχτα εκει μέσα που της έδωσα ξένο γάλα. Και ακόμα το μετανιώνω. Την άλλη μέρα η μαία μου μου έδειξε πως να καταλαβαίνω όταν το μωρό τρώει πραγματικά και καταπίνει και πότε πιπιλάει το στήθος. Την προηγούμενη νύχτα η μικρή δεν έτρωγε αλλα πιπίλιζε γιαυτό και διαμαρτυρόταν. Απο την μέρα εκείνη και μετά μέτραγα τις ώρες για να φύγω απο εκει μέσα, να πάω σπίτι μου και να βρούμε τους ρυθμούς μας μόνες μας. Εγώ και εκείνη.
Και μετά στο σπίτι ξεκινάει ο άλλος γολγοθάς. Να προσπαθείς να θηλάσεις υπο την επίρροια του οικογενειακού περιβάλλοντος! Η μητέρα μου ανυσηχούσε και ακόμα ανησυχεί κάθε φορά που θηλάζω αν «το παιδί χόρτασε». Ο άντρας μου επέμενε όταν έκλαιγε το μωρό να δώσουμε συπλήρωμα. Η παιδίατρος μας συνέστησε και το χαμομήλι αν το μωρό πεινάει πρίν τις 2 ώρες απο την ώρα που θήλασα τελευταία φορά. Εγώ όμως θέλω να θηλάσω αποκλειστικά και δεν θέλω τίποτε άλλο ξένο να μπέι στο στόμα του παιδιού μου. Ευτυχώς η μικρή μάλλον είχε ήδη καταλάβει τι εστί το γάλα της μαμάς και 4 φορές που υπέκιψα στις πιέσεις για γάλα και χαμομήλι, το μωρό δεν ήπιε ούτε γουλιά.
Όσο πέρναγαν οι μέρες και χωρίς να ξέρω σαν νέα μάνα αν αυτά που κάνω τα κάνω σωστά, άρχισα να αναζητώ παρηγοριά στο forum του parents.gr όπου πολλές γυναίκες που θήλαζαν αποκλειστικά μοιράζονταν τα προβληματά τους και μερικοί ειδικοί δίνουν και καμια συμβουλή. Άρχισα να ηρεμώ γιατι είδα οτι αυτά τα προβλήματα που αντιμετώπιζα τα αντιμετώπιζαν και εκατοντάδες άλλες μητέρες. Ηρέμησα γιατι τελικά αυτά που το ενστικτό μου μου έλεγε να κάνω, ήταν σωστά. Αποφάσισα να διαβάσω ότι μπορούσα να βρώ για τον αποκλειστικό μητρικό θηλασμό γιανα ενημερωθώ και το έκανα. Όποτε είχα χρόνο διάβαζα. Άρχισε να πιστεύει και ο άντρας μου σε αυτό.
Στην Ελλάδα 90% των έγγυων γυναικών επιθυμούν να θηλάσουν και τελικά μόλις το 6% καταφέρνει να θηλάσει αποκλειστικά για τους 6 πρώτους μήνες. Η άγνοια μας κάνει να ακούμε ότι μας πούν οι –αδιάφοροι ή αδιάβαστοι σε θέματα θηλασμού- παιδίατροι, γυναικολόγοι και μαίες. Επίσης η έλλειψη ενημέρωσης γύρω απο τον θηλασμό κατα την εγκυμοσύνη και η έλλειψη κοινωνικών φορέων που να προωθούν ή να βοηθούν τον αποκλειστικό θηλασμό. Πρέπει να ψάξεις πολύ ή να ρωτήσεις μητέρες που θήλασαν αποκλειστικά με επιτυχία για να βρείς τους λίγους πιστοποιημένους συμβούλους θηλασμού απο το IBCLC (International Board of Lactation Consultants) στην Ελλάδα οι οποίοι μπορούν να σε βοηθήσουν σε κάθε απορία ή πρόβλημα.
Έχουμε το πιό πολύτιμο αγαθό που μπορούμε να προσφέρουμε στην ζωή του παιδιού μας και παρασυρόμαστε και δίνουμε γάλα αγελαδινό, επεξεργασμένο χημικά και με συγκεκριμένα λιπαρά και θρεπτικές αξίες. Το μητρικό γάλα παρέχει ότι ακριβώς χρειάζεται ένα μωρό, στην ακριβώς σωστή ποσότητα και σε σωστή πάντα θερμοκρασία. Παρέχει αντισώματα για όλες σχεδόν τις αρρώστιες που προσβάλλουν ή μπορέι να προσβάλλουν τα νεογνά και πολλές ακόμη.
Όλα αυτά καλά και ωραία, μέχρι την στιγμή που η μικρή 2 εβδομάδες πήρε 150γρ αντί για 200γρ βάρος και την Τρίτη πήρε 100γρ και την τέταρτη καθόλου. Εκεί άκουσα τα πάντα. Οτι μπορεί το γάλα μου να μην είναι θρεπτικό, οτι κάτι μπορεί να έχει, η παιδίατρος μου είπε να φάω όσο πιο πολύ μπορώ για να πάρω λιπαρά και να περάσουν και στο γάλα, ο άντρας μου φυσικά ανυσήχισε και μου δήλωσε οτι εάν συνεχίσει να μην παίρνει βάρος το παιδί, ανεξάρτητα με το τί θέλουμε εμείς, θα του δώσουμε κένο γάλα. Και εγώ να απαντάω πως τα παιδιά που θηλάζουν αποκλειστικά δεν μετριούνται στο βάρος όπως ξέρουν οι παιδίατροι (με τα 150 με 200 γρ την εβδομάδα) και να με κοιτάνε όλοι με βλέμα «ναι καλά λέγε τα δικά σου εσύ». Το σύνδρομο της ελληνίδας γιαγιάς που θέλει να βλέπει το μωρό με «φουσκωτά μπουτάκια» για να επιβεβαιωθεί οτι τρώει καλά. «Δηλαδή αν το παιδί δεν πάρει βάρος?τί θα κάνεις?δεν πειράζει παιδάκι μου να δώσεις και ενα γεύμα συπλήρωμα.Δεν χάθηκε ο κόσμος.» με ρώταγε όλο απορία η μάνα μου. «όχι μαμά χάθηκε ο κόσμος. Ότι πρόβλημα προκύψει θα το διορθώσω με θηλασμό και όχι με άλλο γάλα». Σιωπή. Σε μία βόλτα μας χθές στο Golden Hall μαζί και με την μικρή, ψάχνοντας κάποιο μέρος να θηλάσω, βρέθηκα να θηλάζω –προς μεγάλη μου ευχαρίστηση- μαζί με μια άλλη μαμά σε έναν καναπέ έξω απο τις τουαλέτες. Την ρωτάει λοιπόν η μαμά μου «θηλάζετε και εσείς αποκλειστικά?» και όταν εκείνη της απάντησε «Ναι» δεν μπόρεσα να μην χαμογελάσω με την απορία αλλα και την ευχαρίστηση που είδα στο προσωπό της σαν να έλεγε «ευτυχώς δεν είναι μόνο η κόρη μου η τρελή. Το κάνουν κι άλλες!». Τελικά η μικρή πήρε βάρος και εγώ άφεση αμαρτιών. Προς το παρόν.
Το χειρότερο είναι να τα ακούς αυτά απο μητέρες. Μητέρες που θήλασαν κι όλας. Να σε βλέπουν να προσπαθείς και να σου λένε αηδίες. Πολλές φορές έκλαψα με αυτά που άκουσα απο φίλους, απο γονείς και απο τον άντρα μου. Πολύ μεγάλο ρόλο στον θηλασμό παίζει η υποστήριξη. Εγώ ειλικρινά δεν ξέρω αν την έχω ακόμη. Δεν θα κατηγορήσω ποτέ μάνα που προσπάθησε να θηλάσει αποκλειστικά και δεν τα κατάφερε ή δεν ενημερωθηκε σωστά και δεν θήλασε αποκλειστικά. Γιατί πλέον ξέρω και πόσο δύσκολο είναι να τα καταφέρεις. Θα κατηγορήσω όμως όποια ξέρει τι προσφέρει το γάλα της στο παιδί και επέλεξε να μην θηλάσει. Ο θηλασμός είναι δικαίωμα του παιδιού και εμείς έχουμε κληθεί να το προστατεύσουμε.
Θα συνεχίσω να θηλάζω αποκλειστικά όσο μπορώ. Θα ζητάω βοήθεια τώρα που ξέρω απο τους σωστούς ανθρώπους και εύχομαι να δίνω το πολύτιμο αυτό αγαθό στο παιδί μου για πολύ πολύ ακόμα.

Mamma Naf is feeling nostalgic

2009-07-02T16:22:00.002+03:00

Το λατρεύω αυτό το τραγούδι. Αφιερωμένο επίσης και στην φιλενάδα (u know) που της αρέσει εξίσου!!

Όλα καλά

2009-06-22T14:47:00.002+03:00

Εντάξει, εντάξει μην με χτυπάτε άλλο...θα πώ την αλήθεια....δεν είναι όλες οι μέρες μες την καλή χαρά (τύπου: η μπέμπα ξυπνάει, κάνει μόνο ένα ουά, την αλλάζω, τρώει, την πέρνει ο ύπνος στο δευτερόλεπτο και ξυπνάει μετά απο 3 ώρες και έτσι η μαμά της μπορεί να κανει ένα μανικιούρ-πεντικιούρ, να γράψει ποστ, να απαντήσει στα σχόλια, να κάνει chat, να μαγειρέψει και να ρίξει και ένα σιδέρωμα άμα λάχει...) no no no….έχουμε και εμείς τις ώρες μας ή τις μέρες μας. Διότι κυρά μου, τι νόμιζες? Θα μείνουμε for ever νεογέννητα???μεγαλώνουμε καλή μου...και μαθαίνουμε και γρήγορα..με αποτέλεσμα να έχουμε ήδη πιάσει το νόημα οτι στην αγκαλιά της μαμάς και του μπαμπά (η οποιουδήποτε άλλου προσφερθεί βρε αδερφέ) είναι σαφώς καλύτερα απο την κούνια. Έτσι, όταν δεν γουστάρουμε να κοιμηθούμε, αντί να κάτσουμε ήσυχες και να κοιτάμε το Φλούφλι μας (θα σας πώ άλλη φορά τί έιναι το Φλούφλι μας), εμείς χαλάμε τον κόσμο μέχρι κάποιος απο τους γονείς να λυγίσει στο σπαραχτικότατο κλάμα και να μας πάρει αγκαλιά. Η αλήθεια είναι οτι κάνουμε φιλότιμες προσπάθειες να της το ξεκόψουμε τώρα που είναι νωρίς, έτσι η μπέμπα όταν δεν θέλει να κοιμηθεί, ωρίεται στον καναπέ, στο relax, στην κούνια...all over the place!
Τι γλυκό.
Εγώ εκτός απο μηχανή του γάλακτος (...ή αγελάδα. Όπως θές με φωνάζεις γλυκό μου), προσπαθώ να ξαναγίνω και γυναίκα. Βέεεεεβαια...22 μέρες τώρα μή νομίζεις οτι τα έχω καταφέρει! θέλει δουλειά πολλή αγάπη μου! Παιδιά σας λέω, άμα ξέρει κανείς να κάνει μανικιούρ-πεντικιούρ-φρύδια-χαλάουα κτλ χρυσό θα τον κάνω. Ήρθε η ευκαιρία να βγάλετε λεφτά!! Πληρώνω όσο όσο για ρεκτιφιέ κατ’οίκον! Μπορώ να θηλάσω παράλληλα μαντάμ??? Ευχαριστώ! Ευτυχώς πάντως δεν έχουμε γίνει αντικοινωνικοί. Τα τηλέφωνα μπορεί να μην μπορώ πάντα να τα σηκώνω (έχω τα χέρια μου απασχολημένα), αλλά μάλλον το έχουν καταλάβει όλοι οι αγαπημένοι και έρχονται καμμιά βόλτα απο δώ και έτσι ξεχνιέσαι και λές είδα και λίγο κόσμο σήμερα βρέ αδερφέ!! Έφυγε και η μάνα μου που δεν με άφηνε να πάω ούτε μέχρι το ψιλικατζίδικο της γωνίας (μην κουραστώ και επίσης, είμαι ακόμα λεχώνα...) και θα πάω για να μου φύγει και το άχτι!! Τώρα βέβαια το οτι έφυγε η μάνα μου απο μόνο του, δεν είναι και τόσο καλό. Ξέρεις τι είναι να θηλάζεις και μόλις τελειώνεις να σε περιμένει το φαγητό στο τραπέζι???ΑΑΑχχχ...τι να κάνουμε...ΘΑ τα καταφέρουμε.
Υπομονή. Άλλες 17 μέρες και σαραντίζουμε!!Τουτέστιν η ημέρα -που λένε όλοι οι γνωστοί- που λύνονται όλα τα προβληματά σου. Το μωρό ξαφνικά μπαίνει σε πρόγραμμα, λέει, σταματάει και ο κατ΄οίκον περιορισμός....άντε να δούμε. Πάντως σας το λέω, άμα δεν γίνει έτσι το story, θα κάψω το σπίτι αυτουνού που έβγαλε αυτή τη μπούρδα για τις 40 μέρες!! Θα βρώ χρόνο μην ανυσηχείτε. Λοιπόν αυτά για τώρα. Πάω να ξεγελάσω τη μικρή με μια κόκκινη αγελάδα που πολύ έχει αγαπήσει (να δείς που θα μεγαλώσει και θα απογοητευτεί πολύ που οι αγελάδες δεν είναι κόκκινες με πορτοκαλί πατούσες) μπάς και την πάρει ο ύπνος και κάνω κανένα μπανάκι να φύγει και η μυρωδιά του «φρέσκου γάλακτος» απο πάνω μου για λίγο, μπάς και με πλησιάσει και λίγο ο κος Naf (καλέ μην φανταστείτε τίποτα super σεξουαλικό...κι αυτό μετά τις 40 μέρες...γμτ @#$%!!!).
Υπομονή λοιπόν...πάμε όλοι μαζί..Υπομονή!!!!

Are you ready For this???????

2009-06-09T00:08:00.002+03:00

Αχ...πείτε μου οτι το δικό μου παιδί είναι πιο εξελιγμένο μοντέλο απο αυτό και δεν θα κάνει ποτέ έτσι!!!!!

Thnx Michael!!xxx

Και τα πατουσάκια τα πήραμε απο.......

2009-06-06T21:03:00.003+03:00

εεε.....μάλλον απο κάποιο θείο γιατί τόσο μεγάλα που είναι αποκλείεται να ανήκουν στους εν λόγω γονείς. Ναί, ναί θα γίνουμε πολύ ψηλές μας λένε. Επίσης μοιάζουμε στον μπαμπά. Το γεγονός οτι καταφέρνω να γράψω post την 4η μόλις μέρα μετά την εξοδό μας απο το μαιευτήριο με κάνει και αισθάνομαι υπερδύναμη καλέ! πλάκα κάνω....τρέχω σαν την τρελή. Ξεσκατίζουμε, θηλάζουμε, κοιμόμαστε, πλένουμε φορμάκια (στο ενδιάμεσο προσπαθεί να φάει και η μαμά) και να βρούμε τα ωραριά μας μπάς και σταματήσουμε να περιπλανιόμαστε απο δωμάτιο σε δωμάτιο σαν ζόμπι...ΖΖζζζζ...τι έλεγα??Α! ναί...αυτό το πόστ είναι κυρίως για να ευχαριστήσω όλους σας για τις ευχές σας που διάβασα, για όσους ήρθαν να με δούν απο κοντά, για όσους με πήραν τηλέφωνο. Σας ευχαριστώ πολύ πολύ και εγώ και η μπέμπα και θα φροντίσουμε αν και έχουμε busy schedule αυτές τις μέρες γενικότερα, να σας λέμε κάνα νέο που και πού!!!

Εγώ τελικά πότε θα γίνω μάνα???

2009-05-20T23:26:00.004+03:00

Κοίταξτε να σας πώ..η αλήθεια είναι οτι δεν βιάζομαι. Έχω διαγράψει απο το λεξικό μου τις λέξεις: γραφείο, τηλέφωνο, πελάτης, προσφορά και πρωινό ξύπνημα (για τώρα τουλάχιστον). Έχω πάει σε 2 εβδομάδες ήδη 3 φορές στο Mall οπου μετά απο μια γύρα του 1ου ορόφου -μόνο τόσο αντέχω να περπατήσω θέτε κάτι?- απολαμβάνω εφημερίδες και Iced Caramel Machiatto στα Starbucks συνοδεία των απαραίτητων free press. Ξέρεις τι ωραία είναι να πηγαίνεις στο Mall και να μην έχει κόσμο??? Άλλο πράμα. Επίσης έχω όλο το χρόνο να σκεφτώ πια τί θα μαγειρέψω κάθε μέρα να φάμε! Τι άγχος κι αυτό...Α!επίσης ο καναπές νομίζω θα αποκτήσει σε λίγο το σχήμα μου απο την μία πλευρά τουλάχιστονμιας και βλέπω πλέον ότι σαβούρα έχει η tv το βράδυ μέχρι τις 2..εντάξει εντάξει, υπερβάλλω, αλλά αφού τελείωσε το Lost, το CSI παίζει όπου να’ναι και το Grey’s Anatomy έχει μείνει πολύ πίσω, αναγκάζομαι να καταφύγω σε ανελέητο ζάπινγκ. Αίσχος. Και μην βγεί κανένας έξυπνος και μου πει τα γνωστά: Δές τα τώρα που μπορείς γιατι μετά θα ζητάς να σου γράφουν τις 5΄ειδήσεις των κωφάλαλων σε dvd μπας και προλάβεις να δείς τι θα γίνεται στον έξω κόσμο. Το ξέρω! Αφήστε με να απολάυσω αυτές τις μέρες! Το δωμάτιο της μπέμπας είναι έτοιμο, τα ρούχα της πλυμμένα και σιδερωμένα, καρεκλάκια, αποστειρωτές, μπιμπερό, πιπίλες όλα stand by. Και εγώ αναμεσά τους να γράφω post! Τι αναισθησία θεέ μου!! Οι φίλοι μας μας γέμισαν με δώρα και είναι όλα υπέροχα και δεν ξέρω αν σας το ΄πα αλλά έχω την καλύτερη diaper bag EVER! (χίλια ευχαριστώ σε μία ψυχή απο μακρυά!) η οποία θα ταιριάζει τσάντα θα ταιριάζει απίστευτα με το καρότσι της νονάς μας και θα είμαστε οι πρώτες μούρες γενικότερα στις βόλτες! Αμέ. Η δέ τσάντα μου για το μαιευτήριο, αφού δέησα και την ετοίμασα μια εβδομάδα πρίν, έχει μεταφερθεί στα άδυτα της ντουλάπας μου. Ε δεν μπορούσα άλλο να την έχω μες τα πόδια μου!! Απλά να βρε παιδί μου, βλέπω κι αυτό το βλαμμένο το ticker στα δεξιά του βλογ μου που μετράει ανάποδα (ανάθεμα την ώρα και την στιγμή που το έβαλα, μόνο στον apos χρησιμεύει) και οι μέρες φτάσανε και γίνονται μονές πια...και λέω μήπως να αδειάσω την τσαντούλα μπας και λειτουργήσει ο νόμος του Merphy?? Μπά. Άσε λίγο ακόμα. Έφτιαξε και ο καιρός και θέλω να πάω και καμμιά βόλτα παραλία. Επίσης πρέπει να φάω εκμέκ καταϊφι με καϊμάκι απο τον Χατζή. Τι εννοείς αν είμαι τρελή? Όχι αγάπη μου έγκυος είμαι! Και γκαντέμω μαζί. Γιατι χθές που ο καλός μου ήταν κέντρο και ήταν έτοιμος να εκτελέσει την επιθυμία της αγαπημένης του συζύγου –η οποία επι 4 ώρες που περίμενε να γυρίσει ο σύζυγος έβλεπε ιπτάμενα καταΪφάκια παντού- του Χατζή του τελείωσε το καϊμάκι. Ε όχι αγάπη μου. Μόνο σε εμένα συμβαίνουν αυτά. Ξέρεις φαντάζομαι τι θα πεί να μην ικανοποιείται η επιθυμία της εγκύου ε???? Δεν ξέρεις???? Τυχερέ! Μην το πέις ούτε του παππά! Τι έλεγα λοιπόν? Α ναί...κάτσε λοιπόν να χτυπήσω κανα 2 καταϊφάκια (ναι λόγω ψυχικού τραυματος αυξήθηκε η ποσότητα) και μετά ας γίνω μάνα.

Uninvited

2009-05-10T20:25:00.002+03:00

Επειδή μισώ την γλυκανάλατη διασκευή του "Uninvited" που κυκλοφορεί τώρα τελευταία σε όλους τους γνωστούς ραδιοφωνικούς σταθμούς είπα να ανεβάσω το αυθεντικό με την ιδιάιτερη φωνάρα της Alanis και την original ενορχήστρωση που το κάνει ανατριχιαστικό...
απο το soundrack της αγαπημένης επίσης ταινίας "City Of Angels".

Απο τον πλανήτη Άρη...

2009-05-07T20:31:00.003+03:00

ΑΣ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΟΝ ΜΑΛΑΚΑΚΟ ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΑΜΙΔΙΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ !!!!!!!!!!

βαρέθηκα να τον ακούω να ρωτάει απο δώ κι απο κέι...

Μπουρπ!

2009-04-22T13:19:00.002+03:00

Βοήθεια!!!!!!!!!!!!!!!

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΡΕΑΣ!!

Δεν αντέχω....αποτοξίνωση τώρα!

Stroller Craze

2009-03-30T15:30:00.002+03:00

Το καρεκλάκι να κοιτάει μπροστά ή την μαμά; Βγαίνει ή όχι; Παίρνει κάθισμα αυτοκινήτου; Port bebe; Τα χρειάζομαι όλα αυτά;;;; Έιναι για νεογέννητα;; Κλείνει σαν ομπρέλα ή σαν σαμπρέλα;; Ζυγίζει 6 ή 46 κιλά;; Οι ρόδες έχουν διάμετρο 20 ή 60 εκ;; Χωράει στο πόρτ μπαγκάζ ή το κουβαλάς με το κλάρκ εξτρά;;;; Τέντα, ποδόσακος και καλάθι για ψώνια περιλαμβάνονται;; Άμα δεν έχει ποδόσακο θα πάθει κρυοπαγήματα το παιδί και θα το έχω τύψεις;;;; Αυτό γιατί είναι σαν διαστημόπλοιο;; Δεν θέλω τρίκυκλο, καλέ, καρότσι θέλω. Έχει καλές αναρτήσεις; Χωράει στο ασανσέρ/λεωφορείο/τρένο/μαγαζί ή θα παίρνει στο διάβα του και τα ράφια και όλο τον κόσμο μαζί;; Χρωματάκι άλλο από αυτό το σκατοπεθαμένο μπλέ έχει;; Καφέ κάνει;; Μήπως έχουμε γίνει τελείως καταναλωτικά όντα;

Τελικά αν δεν χωρίσουμε με τον άντρα μου για το καροτσάκι του μωρού, θα αντέξουμε τα πάντα πιστεύω!!
Βοήθεια…

Craving...*

2009-03-15T19:43:00.004+02:00

* ουσ. σφοδρός πόθος, λαχτάρα

Συστατικά: 3 μπάλες παγωτό βανίλια, 7 (τουλάχιστον) κουταλιές της σούπας σιρόπι βύσσινο, 3 κιλά σαντυγί και λίγο σιρόπι βύσσινο για το γαρνίρισμα. Σερβίρεται...αμέσως. Τρώγεται με μεγάλο κουτάλι.

Ετοιμηγορία: my daughter made me do it...

Celebrate the rain...(say what???)

2009-03-10T20:28:00.002+02:00

Δεν έχω όρεξη να γράψω τίποτα στο έρμο blog μου αυτές τις μέρες. Από την Παρασκευή μέχρι την Κυριακή το βράδυ πέρασα ρομαντικό τριήμερο με μια φοβερή ίωση (ψηλή, ξανθιά…) που με έλιωσε στον πυρετό και στο βήχα. Αφού λοιπόν κατάφερα να διασώσω τα σωθικά μου από αυτόν τον κωλόβηχα (η κόρη μου πρέπει να μου έριξε πολύ βρισίδι εκεί μέσα. Απορώ πως μπορούσε να κοιμηθεί με τόσο θόρυβο….παιδί μου!!!) και αφού φρόντισα να κολλήσω το έτερον μου ήμιση (για να μπορώ να τον σπιτώσω μην μου τον φάει καμία Σούλα εν τω μέσω της εβδομάδος και παράλληλα να το παίζω νοσοκόμα με αγάπη και προδέρμ), γυρίζω και στην δουλειά για να βρώ...το Χάος! Μετά απο όλα αυτά πόσο ελεϊνό βρίσκεις το γεγονός οτι το μόνο που περιμένω με χαρά είναι την μέρα που θα βρέξει για να φορέσω τις καινούργιες, υπέροχες γαλότσες μου?? (ναί ναί αυτές στην φωτό είναι)...Μην απαντήσεις...πάω να googlάρω κανένα ξόρκι για να φέρει καταιγίδες...

Μόνο για γυναίκες!

2009-02-23T16:51:00.014+02:00

Να ΄μαστε λοιπόν και φέτοοοος! Βρακί δεν είχε ο κώλος μας αλλά και Oscar διοργανώσαμε και γκλαμουριάσαμε και πάλι. Εκπλήξεις δεν είχαμε, όλα τα φαβορί έφυγαν με το χρυσό αγαλματάκι, χάρηκα πολύ για το Slumdog Millionaire που σάρωσε, μπλά μπλά….ας περάσουμε στο κυρίως θέμα. Τι φόρεσαν οι προκομμένες stars φέτος στο κόκκινο χαλί; Πρώτα αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε τις κριτικές της συναδέλφου φάβας και μετά βγάλτε τα συμπεράσματα σας γιατί οι απόψεις διίστανται κυρίες μου! Πάντως κατά κοινή ομολογία πιό βαρετά outfits δεν έχω ξαναδεί ever…τι έγινε καλέ; Φοβήθηκαν μπας και τους κράξουμε λόγω κρίσης και κώλωσαν;; (όχι καλέε εσείς ζείτε στο Αμέρικα, don’t worry!). Anyway…Ας ξεκινήσω με τις εμφανίσεις που μου άρεσαν για να μην μας πάρει ο ύπνος από τώρα!

Λοιπόν, αυτό το Miley Cirus το σιχαίνομαι και ούτε θέλω να ξέρω τι κάνει στη ζωή της πέραν των προσπαθειών της να τραγουδίσει και πονάω που το λέω αλλα αυτή η τουαλέτα του Zuhair Murad με άρεσε πολύ γιατί let’s face it ήταν από τις λίγες με ενδιαφέρον!!

Η Marisa Tomei από την άλλη είναι θεά. Και το ασημί Versace φόρεμα μας αρέσει πολύ.

Επίσης μας άρεσε το φυστικί Dior φόρεμα της SJP

Αλλά πολύ χαίρομαι που για άλλη μια χρονιά the winner is Marion Cottilard με Dior. Simply the best.
Και τώρα sit back and relax γιατι αρχίζει το ταξίδι στη βαρεμάρα…

Γιατί βρε Kate μας;;; Γιατί πουλάκι μου; Φόρεσες ότι καλό είχες σε όλα τα events και μου ήρθες στα orcars καλόγρια;;; ωραία μαλλιά, ωραίο μακιγιάζ, ωραίο φόρεμα….ΖΖΖζζζ…

Η επιτομή τώρα τελευταία όμως της βαρεμάρας είναι η Anjelina Jolie. Έλεος πιά. Βαρέθηκα να την βλέπω επίσης να έχει το ίδιο ξενερουά ύφος. Καληνύχτα..

Δεν μπορώ να πώ…υπάρχει βελτίωση από την περσινή απαίσια εμφάνιση της Tida Winton. Απλά είναι το ίδιο βαρετή…μήπως είχε να πάει σε βαφτίσια μετά;

Σε μια κατηγορία μόνο του βάζω το dress της Penelope γιατί οκ, βαρετό δεν είναι αλλά κοπέλα μου, μην τρομάξεις, αλλα σε κοροϊδέψανε εκεί που πήγες….αυτό είναι νυφικό. Δαντέλες, σιφόν, κεντήματα, στρασάκια και είναι και ιβουάρ….δηλαδή….χελόου! too much?

Τέλος έπρεπε να σχολιάσω τα παρακάτω γιατί απλά όταν τα είδα αναρωτήθηκα: WTF????????

Αναμένω εναγωνίως και ποστ από Α,μπά? Άντε βρε και του χρόνου!!μόδα στο

Press Play

2009-02-18T13:59:00.001+02:00

Παρόλο που το playlist του ipod μου ανανεώνεται συχνά από νέα τραγουδάκια, πάντα αναζητώ ένα άλμπουμ που θα κάνει τη διαφορά. Το άλμπουμ που θα το ακούσεις από την αρχή μέχρι το τέλος και δεν θα πατήσεις ούτε μια φορά το FW. Που θα το φορτώσεις όλο στο ipod και θα γίνει το κόλλημά σου για 2 μήνες τουλάχιστον. Το κόλλημα των τελευταίων μηνών λοιπόν είναι οι Last Shadow Puppets και ναι, είναι από αυτά τα άλμπουμ που τα αγοράζεις και τα λιώνεις.

Happy Valentine's Day

2009-02-13T16:04:00.004+02:00

Επειδή βαρέθηκα να διαβάζω γκρίνιες για την μέρα του Αγίου Βαλεντίνου που πλησιάζει απειλητικά ...διαβάστε εδώ την πιό εμπεριστατωμένη άποψη απο την θεά sakafiora του γιατί πρέπει επιτέλους να γιορτάζετε την ημέρα όπως γουστάρετε ή απλά....να σταματήσετε να μας τα πρήζετε αν δεν θέλετε!!

with love...

Adiós

2009-02-11T12:58:00.002+02:00

Ο θεός με τιμωρεί που δεν τους είδα live τότε που ερχόντουσαν κάθε καλοκαίρι για συναυλίες και μου τους παίρνει έναν έναν…Έφυγε από την ζωή άλλος ένας από την παρέα του Buena Vista Social Club, o μπασίστας Ορλάντο «Κασαΐτο» Λόπεζ. Για όσους δεν γνωρίζουν το εν λόγω συγκρότημα δημιουργήθηκε τη δεκαετία του '90 από τον Αμερικανό κιθαρίστα και παραγωγό Ράι Κούντερ, που βρήκε και ένωσε τους κορυφαίους μουσικούς της Κούβας. Για όσους δεν έχουν δεί ακόμα την πολυβραβευμένη ταινία-ντοκιμαντέρ, τρέξτε στο dvd club.

Breath in....Breath out!

2009-02-09T16:00:00.002+02:00

Το υπέροχο αυτό θέαμα, υπέροχο για το μάτι και τον πνεύμονα, είναι σε γνωστότατη κατοικήσιμη γειτονιά της Ν. Ιωνίας. Το εν λόγω ντουμάνι αναβλύζει από το εργοστάσιο της 3Α…ναι αυτή με τα φασόλια. Στην αρχή επικοινωνήσαμε με την Πυροσβεστική απλά για να της αναφέρουμε το θέμα και να μας συστήσει τι να κάνουμε. Η Πυροσβεστική μας είπε να καλέσουμε το Υ.Π.Ε.Χ.Ω.Δ.Ε. και να κάνουμε καταγγελία. Τους ζητήσαμε το τηλέφωνο του αρμόδιου τμήματος και μας είπαν «να πάρουμε το 11888». Ευχτυχώς το 11888 κάνει καλά την δουλειά του και μας είπε αμέσως το τηλέφωνο που ψάχναμε. Το Υ.Π.Ε.Χ.Ω.Δ.Ε. δεν σήκωσε ποτέ το συγκεκριμένο τηλέφωνο.
Είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε σε αυτό το μπουρδέλο. Τέλος.

Home Alone

2009-02-06T20:32:00.003+02:00

Έχεις αισθανθεί ποτέ οτι ενώ είσαι σε ένα σπίτι με κόσμο, παρ' όλα αυτά είσαι μόνος? Εγώ τον τεύταίο καιρό αισθάνομαι μόνη. Ξυπνάω το πρωί και είμαι μόνη. Πάω μόνη στη δουλειά. Περνάω ένα 8άωρο μόνη μου. Πέρνω το δρόμο του γυρισμού μόνη. Μπαίνω στο σπίτι και κάνω δουλειές μόνη. Μαγειρεύω και τρώω μόνη. Βλέπω τηλεόραση μόνη και πάω για ύπνο μόνη. Οι μέρες περνούν και είναι ίδιες. Ολόιδιες. Ευτυχώς δηλαδή γιατι αν όλα αυτά που φοβάμαι αρχίσουν να έρχονται τότε τίποτα δεν θα είναι πια ίδιο. Και όλα αυτά που φοβάμαι, είναι ακόμα εδώ, που λέει και το άσμα. Μόνο όταν κουνιέσαι εσύ μέσα μου θυμάμαι οτι δεν είμαι μόνη. Και οτι σε λίγο καιρό οι μέρες μου δεν θα είναι ολόιδιες. Αλλα έλα που όλα αυτά που φοβάμαι είναι πάντα εδώ...

New Face

2009-02-01T23:02:00.007+02:00

Αυτά παθαίνεις όταν ζείς με έναν γραφίστα. Ανοίγεις το ντουλάπι με τα άπλυτα και ξαφνικά τα βλέπεις χωρισμένα σε μαυρα, λευκά, καφέ, χρωματιστά πάλ, χρωματιστά έντονα, ντεγκραντέ, μπλέ και εμπριμέ. Ανοίγεις τα συρτάρια του και τα πάντα είναι ταξινομημένα ανα χρωματική παλέτα. Το σπίτι σου πάυει να είναι βαμμένο με τις κλασσικές αποχρώσεις του λευκού (μπέζ, σπασμένο λευκό, κατουρημένο λευκό κτλ κτλ). Επίσης αρχίζεις να μπαίνεις και εσύ στο τρυπάκι με τα χρώματα (-Αγάπη μου φέρνεις την ζακέτα μου απο την καρέκλα? Την ροδακινί. – Αγάπη μου, δεν είναι ροδακινί αυτή η ζακέτα, είναι καρπουζί. – Δε με χέ....ρε αγάπη μου...). Αρχίζεις να αγοράζεις χαρτοπετσέτες με γνώμονα το αν έχουν ωραίο pattern και όχι κατα πόσο απορροφητικές είναι. Γεμίζει το σπίτι σου με περιοδικά. Το χαρτάκι που λέει το επωνυμό σου στο κουδούνι της πολυκατοικίας είναι πια γραμμένο με ιδιαίτερη γραμματοσειρά –που να σκάσει ο κυρ θανάσης απέναντι-. Τα μονόχρωμα σεντόνια σου πλέον μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Και τέλος, ξυπνάς μια μέρα και βλέπεις το blog σου.....

Έτσι !!!!!!

-Μα αγάπη μου δεν γινόταν..έπρεπε να στο φτιάξω όμορφο!!!

-Τι εννοείς???Δεν ήταν όμορφο???

-...(τι ήθελα και μίλησα ο μ....)

Thursday info 9 am

2009-01-22T13:58:00.004+02:00

~ Το ξυπνητήρι μου χτυπάει το πρωί στις 7:15. Αν κάνω το κλασικό “ένα τεταρτάκι ακόμα μαμά” χάνω το λεωφορείο ή τρέχω σαν την τρελή να το προλάβω. Καρατσεκαρισμένο. Όλα αυτά για ένα τέταρτο σου λέω. Αλήθεια ~ Κάποια περίοδο που πήγαινα γραφείο στις 10, έπαιρνα το λεωφορείο που πέρναγε 9:20 –και καλά- το οποίο μόνο 9:20 δεν πέρναγε και μη σου πώ πολλές φορές και καθόλου. Τώρα που πάω 9 γραφείο παίρνω το bus των 8:20 το οποίο 8:20 ΝΤΑΝ είναι εκεί. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ο οδηγός του συγκεκριμένου λεωφορείου είναι πάντα ο ίδιος και κατάγεται από την Μ. Βρετανία. Επειδή εγώ είμαι γνήσια Ελληνίδα το έχω χάσει πολλάκις για 1΄καθηστέρηση (το τεταρτάκι που λέγαμε πρίν…) ~ Από την στάση περνάει πολύ συχνά ένας κύριος με τζιπάκι χαμογελαστός πάντα και “μαζεύει” όσους βρεί και τους πηγαίνει στη Δουκίσσης Πλακεντίας (5΄απόσταση) για το μετρό. Εννοείται ότι μετά από τόσα χρόνια που το κάνει όλοι τον ξέρουν. Έχω μπει και εγώ με άλλους 3 μια φορά που ήμουν απελπισμένη (με των 9:20). Σήμερα πέρασε πάλι μετά από καιρό και δεν πήγα. Είπα στο χαρούμενο τσούρμο “ευχαριστώ πολύ” και συνέχισα να περιμένω το λεωφορείο. Γιατί όμως αισθάνθηκα άσχημα; ~ Για τις μέρες με συννεφιά στο ipod παίζει trendemoller και monica. Για τις μέρες με ήλιο καθώς και στην επιστροφή από το γραφείο, το καινούργιο μου κόλλημα η Little Boots. Ειδική περίπτωση: για την ξινισμένη κυρία που κάθετε δίπλα σου στο τρένο και σε κοιτάει συνέχεια, Jeff Mills στο φούλ ~ Είναι πλέον εξακριβωμένο ότι όλες οι free press εφημερίδες μου κρύβονται και δεν θέλουν να με ξέρουν. Πάντα τα stands είναι σε σημείο του σταθμού από το οποίο δεν περνάω ποτέ ή όταν περάσω το μόνο που μπορώ να πάρω να διαβάσω είναι η μετώπη του stand γιατί τίποτα άλλο δεν έχει μείνει. Μια ρημαδιασμένη εφημερίδα εγώ δεν μπορώ να διαβάσω το πρωί ποτέ! ~ Επίσης το Press Gallery που είχε ανοίξει μέσα στον σταθμό της Δ. Πλακεντίας και έλεγες καμιά φορά ας πάρω κάτι να διαβάσω τα επόμενα 20 λεπτά που θα πηγαίνω στην ευχή της Παναγίας, έκλεισε μετά από 5 μήνες λειτουργίας. Αυτό θα πεί επιτυχία ~ Το πρωί ο ηλεκτρικός είναι φούλ όποιο τρένο κι αν πάρω, και κανένας δεν έχει διάθεση να σηκωθεί και να δώσει τη θέση του ούτε σε μια έγκυο (κάνουν ότι διαβάζουν με ενδιαφέρον την free press τους και εγώ τσαντίζομαι περισσότερο). Το απόγευμα ο κόσμος αλλάζει ~ Μέχρι στιγμής αυτοί που μου παραχωρούν τη θέση τους στα ΜΜΜ είναι μόνο νεαρές γυναίκες! ~ Πάντα θα υπάρχει ένας (ή περισσότεροι) ηλίθιος που θα κάθεται μπροστά στην ανοιχτή πόρτα του τρένου εμποδίζοντας όσους είναι να βγούν και πάντα θα υπάρχει ένας ίδιος βλάκας που θα στέκεται στα αριστερά από τις κυλιόμενες ~ Το καλύτερο πρωϊνό τελικά –μετά από πολλά test trials- είναι το στρογγυλό κουλούρι με σουσάμι από τον φούρνο της γωνίας κάτω από το γραφείο. Πάντα φρέσκο. Εγγύηση ~ Όταν πραγματικά βιάζεσαι θα χάσεις ότι μπορεί να χαθεί (λεωφορείο, τρένο, τράμ…) και θα αργήσεις τελικά ~ Κάθε Παρασκευή κάτω ακριβώς από το γραφείο μου, στο πεζοδρόμιο, έχει βιολογική λαϊκή. Τέρμα το άγχος του “τι θα μαγειρέψω σήμερα θεέ μου?” Ζήτω τα μπρόκολα και το σπανάκι! ~ Και το άσχετο info της ημέρας: επιτέλους σήμερα πάω για βιολογικά τσάγια και μάσες στο Pure Bliss! Yey.

Girl Stuff...

2009-01-10T16:31:00.002+02:00

Αυτό είναι το πρώτο δώρο της μπέμπας!

Η αγαπημένη μου θεία μου το έδωσε την πρωτοχρονιά και είχα μείνει άφωνη γιατι ήταν "το πρώτο δώρο του μωρού". Συγκίνηση, δέος κτλ τκλ. Το απίστευτο όμως είναι οτι μου το πήρε χωρίς να ξέρει την λατρεία που έχω για τις χιονόμπαλες (μανία θα έλεγα) και επίσης για το glitter (χελλόοου!) και αυτό το δώρο τα έχει και τα 2!!! Ελπίζω να το εκτιμήσει και η μικρή...

New Year Sucks

2009-01-07T15:14:00.003+02:00

Εντάξει λοιπόν. Πέρασαν και οι γιορτές, φάγαμε (σα βόδια), ήπιαμε, ξαναφάγαμε, κοιμηθήκαμε, φάγαμε και μετακομίσαμε και σαν εταιρία που είχε λυσσάξει ο αφεντικός μη και δεν μας βρεί ο νέος χρόνος στα νέα γραφεία. Βαλθήκαμε λοιπόν, και ενώ όλοι 2 μέρες πριν τις γιορτές τρώγανε μελομακάρονα, σχεδίαζαν την λίστα δώρων ή δοκίμαζαν τα πέδιλα του σκί στη δουλειά, να πακετάρουμε τα πολύτιμα πράγματα των γραφείων μας (συρραπτικό, σελοτέϊπ, μολυβοθήκη, boxes…check!..α..το λέλουδο μην ξεχάσω…), να κουβαλάμε και να έχουμε και το άγχος τι θα βρούμε εκεί που θα πάμε. Ήρθαμε λοιπόν στα νέα γραφεία. Μάλιστα. Δεν λέω, μεγαλύτερα είναι, καινούργια είναι, ευήλια είναι. Αυτά. Η περιοχή είναι λίγο μπανάλ, αλλά ανερχόμενη –όπως λένε όλοι- μέσα σε κάτι κωλόστενα. Ότι και να πείς αγάπη μου Μαρούσι δεν είναι που ήμασταν πριν…άλλη κλάση εκεί. Α! η αλήθεια να λέγεται. Το καταπίνω αυτό και συνεχίζω γιατί είμαι υπεράνω και επίσης πολύ εναλλακτική γκόμενα.
Αυτό που δεν μπορώ να χωνέψω είναι το καινούργιο μου γραφείο που είναι στη χειρότερη θέση της εταιρείας. Μα τι να σας πώ δηλαδή. Δίπλα μου είναι ο διάδρομος που περνάνε όλοι για να πάνε κάπου! ΔΕΝ έχω τοίχο μπροστά μου, πίσω μου και αριστερά μου και από δεξιά μου έχω μια –όχι και πολύ συμπαθή- συνάδελφο από την οποία μας χωρίζει ένα τζαμένιο διαχωριστικό. Με λίγα λόγια είμαι εκτεθειμένη από παντού και δεν μου αρέσει. Θέλω λίγο privacy. Έχω μικρότερο γραφείο, από ότι πριν –όχι δεν με υποβίβασαν καλέ..φτού φτού- και δεν έχω πουθενά να καρφώσω τον μαγνητικό μου πίνακα στον οποίο κολλάω βασικότατα πράγματα όπως: φωτό από διακοπές, φωτό σκύλου, φωτό οικογενειακές και ότι άλλο σε φωτό έχουμε. Τις τελευταίες 2 ώρες σκέφτομαι τρόπους να τον κρεμάσω κάπως πάνω στο γυάλινο διαχωριστικό να μην βλέπω και την άλλη δίπλα μου (τι γλυκιαααά!!!).
Anyway, προσπαθείς που προσπαθείς να προσαρμοστείς ατο νέο περιβάλλον έχεις και τους μαστόροι γύρω σου με τα τρυπάνια, και τις καθαρίστριες να παλεύουν να διώξουν την σκόνη (που εμφανίζεται κάθε 5 λεπτά) και τους τεχνικούς των pc και τους τεχνικούς των δικτύων…πφφφφφφ…φτάνει μπούχτισα! Για να μην αναφέρω το βασικότερο πρόβλημα όλων (ευτυχώς ξεπερνιέται εν καιρώ): εκεί που είχα ένα box γεμάτο με ντελιβερόχαρτα (διαφημιστικά χαρτιά των μαγαζιών που κάνουν delivery…duh!) και ότι ώρα και αν ήταν παράγγελνες ότι τραβούσε η όρεξη σου (ιδιαιτέρως τώρα που είσαι και σε ενδιαφέρουσα…όχι εσύ καλέ…για μένα μιλάω) έπαιρνες ένα τηλεφωνάκι και τσούπ! Ερχόταν η κρέπα με λευκή σοκολάτα και φράουλες. Τώρα απλά κάποιος βρήκε ένα τυροπιτάδικο τις κακιάς ώρας για να καλύψουμε τις άμεσες ανάγκες..καταλαβαίνετε…φρίκη! Αναγκάζομαι και «μαζεύω» το πρωί ότι βρω στο δρόμο μου από φούρνους και περίπτερα και τα αποθηκεύω στο συρτάρι μου και έχω εφόδια όλη μέρα για τις λιγούρες. Θα σταματήσω την γκρίνια μόνο αν σας πώ και το τελευταίο. Από τις 4 τουαλέτες λειτουργεί προς το παρόν μόνο η μία…για όλους!!! Ε ποτέ!
Εντάξει εντάξει…γκρίνια τέλος..θα αρχίσω να μοιάζω σε έναν γνωστό μου γλυκύτατο Αργεντίνο σε λίγο και δεν θέλω! Πάω να φάω άλλο ένα γλυκάκι των εορτάζοντων yam!

Merry merry...

2008-12-25T01:10:00.004+02:00

Λοιπόν σου ετοίμασα κι εδώ...άντε περιμένουμε να έρθεις!
Χρόνια πολλά σε όλους!

It's a Girl !

2008-12-23T11:47:00.003+02:00

Πάρε μια γεύση από τώρα…

Κορδελάκια για τα μαλλιά
Κούκλες
Φούστες
Φορεματάκια
Βραχιολάκια
Τσάντες
Κολιέ
Καπελάκια
Καλσόν
Hello Kitty
Glitter
Κοκκαλάκια
Τσιμπηδάκια
Barbie
Αρκουδάκια
Κουκλόσπιτα
Καροτσάκια
Κουζινικά
Λευκώματα
Ημερολόγια
Μπότες
Μπαλαρίνες
Καλαθάκια
Σκουλαρίκια
Δαχτυλίδια
Νυχτικά
Σερβιέτες
Γκόμενοι
Φιλενάδες
Κολάν
Κραγιόν
Νεσεσέρ

Τακούνια

Lip gloss

…γιατί πρέπει να αρχίσεις να συνηθίζεις αυτές τις λέξεις…

Thnx!

2008-12-18T16:53:00.003+02:00

Σε ευχαριστώ πολύ που τα κατάφερες την ώρα της καταιγίδας να είμαι στο κέντρο της Αθήνας.
Σε ευχαριστώ που έγινα μούσκεμα από την βροχή πηγαίνοντας στην στάση.
Σε ευχαριστώ που έκανα 1 ώρα να πάω στη δουλειά και πάλι άργησα.
Σε ευχαριστώ για τις καινούργιες κάλτσες που αναγκάστηκα να αγοράσω γιατί στα παπούτσια μου κολυμπούσαν ψαράκια.
Σε ευχαριστώ γιατί έκανα και τους συναδέλφους μου να γελάνε μαζί μου αφού ήμουν η μόνη που είχε βγάλει τα παπούτσια της και τα είχε απλώσει μπροστά στη σόμπα για να στεγνώσουν.
Σε ευχαριστώ για το κρύωμα που θα αρπάξω από τα βρεγμένα ρούχα.
η καλή μέρα όντως απο το πρωί φαίνεται...

Όταν βγείς από εκεί μέσα αγάπη μου με το καλό θα στα εξηγήσω όλα…στο υπόσχομαι!

The worst nightmare ever!

2008-12-17T11:43:00.001+02:00

Εκτός από το συνεχές βραδινό κατούρημα που με κάνει να κοιμάμαι σαν zombie (και που είσαι ακόμα δηλαδή) το άλλο που έχω πάθει εδώ και 4 μήνες είναι ότι κάθε βράδυ, μα κάθε βράδυ σου λέω, βλέπω όνειρα/εφιάλτες. Και όχι μόνο τα βλέπω, αλλά είναι και τόσο έντονα που τα θυμάμαι όλη μέρα. Ε λοιπόν, χθες το βράδυ είδα τον κορυφαίο εφιάλτη!(όχι όχι μην τρίβεις τα χέρια σου αγαπητέ Toymaker. Δεν νομίζω να θελήσεις να τον χρησιμοποιήσεις για ιστορία μόλις τον διαβάσεις!!believe me!). Η ιστορία ξεκινάει με μία φαεϊνή ιδέα που έχω εγώ και την ανακοινώνω στην παρέα μου που αποτελείται από τον Mahler και τον Vk(!) να ερμηνεύσουμε live σε μερικούς φίλους μας μια….όπερα(!?). Ο Mahler πετάει την σκούφια του –ώ τι έκπληξη- , ο Vk δεν διαμαρτύρεται και ιδιαίτερα –πάντα το ήθελες μέσα σου αυτό έτσι;;- και εγώ ξεκινάω να διαβάζω τους στίχους μια όπερας που -όχι δεν ήτο η Aida φυσικά- ήταν κάτι χωρίς όνομα που μεταξύ άλλων κουλών στοιχείων περιείχε και το “ I am so pretty” από το West Side Story. Στο σημείο αυτό να τονίσω ότι δεν θέλω σχόλια. Δικό μου είναι το όνειρο ότι θέλω βλέπω! Συνεχίζω. Πώς λοιπόν μπορεί ένα τέτοιο αθώο ονειράκι με τέτοια απλή υπόθεση να καταλήξει σε εφιάλτη;; Όταν ο Mahler δήλωσε ότι έχει αποστηθίσει όλη την όπερα σε μισή ώρα και όταν ξαφνικά άρχισε να γεμίζει η αίθουσα του αμφιθεάτρου στο οποίο βρισκόμασταν με άπειρο κόσμο. Εκεί η Naf συνειδητοποιεί την μαλακία που έχει κάνει και παίζοντας την ψύχραιμη (ακόμα) απευθύνεται στον master Mahler για να του πει ότι “δεν εννοούσα ακριβώς αυτό λέγοντας να την παρουσιάσουμε σε μερικούς φίλους!!!”. Επίσης έντρομη πλέον συνειδητοποιώ ότι πέραν του “I am so pretty, oh! So pretty…” δεν ξέρω τίποτα άλλο από την όπερα και πρόκειται να γίνω επιεικώς ρεζίλι. Την κατάσταση δε, δεν βοηθάει καθόλου ο Vk ο οποίος σε κάθε έκκληση βοήθειας μου, όχι μόνο δεν προσπάθησε να αποτρέψει τον Mahler από αυτό που πάει να κάνει (οκ οκ δεν φταίει αυτός, δικιά μου ιδέα ήταν ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΑΙ αλλά προσπαθήστε να συμπάσχετε για λίγο please) αλλα πέφτει και με τα μούτρα στην ανάγνωση του δικού του κομματιού αμίλητος (ναι αγάπη μου sorry δεν είχες και πολύ μπλα μπλα σε αυτό το όνειρο). Για να μην σας κουράζω έπρεπε να πείσω –πραγματικά- τον εαυτό μου ότι έβλεπα όνειρο για να ξυπνήσω γιατί το άγχος μου καθώς ο κόσμος γέμιζε την αίθουσα μεγάλωνε και εγώ είχα ως μόνη εναλλακτική να ανέβω και να τραγουδήσω το “Μια Ωραία Πεταλούδα σε Λα ματζώρε” και να φύγω τρέχοντας. Άσε που στο δικό μου όνειρο θα γινόταν ήρωας ο Mahler…έλεος!! Περιττό να σας πω ότι ξύπνησα πνιγμένη στον ιδρώτα. Προσπαθώντας να ξεπεράσω αυτόν τον εφιάλτη και να συνεχίσω να ζω την ζωή μου, έκλεισα εισιτήρια για να δω τον “Rigoletto” της Ε.Λ.Σ. Ελπίζω να μην μου ζητήσει ο τενόρος να τον συνοδεύσω στο "La donna è mobile".

...

2008-12-03T20:50:00.007+02:00

...Ε ναί λοιπόν!! Μου αρέσει το glitter!!! τρελαίνομαι. Το λατρεύω. Και όχι σαν τη Wilma μόνο τα Χριστούγεννα έτσι; (respect όμως γιατι τα Χριστούγεννα τα γιορτάζει 2 μήνες είπαμε..)..εγώ είμαι fan all year round. Και δεν ντρέπομαι καθόλου. Δεν είναι καρακιτσουλιό, είναι τόσο λαμπερό, σε πολλά χρωματάκια και φωτίζει κάθε τί που στολίζει! τι γλυκό! Τα μάτια μου κάνουν αστράκια όταν βλέπω κάτι με glitter και το θέλω άμεσα. Το έχω σε μορφή σκόνης σε πολλές αποχρώσεις για τα μάτια, σε μολύβι, eyeliner, gloss, βερνίκι, σε παπούτσια, τσαντα, ζώνη, αφίσα, κάρτα, κορνίζα, αυτοκόλλητα, τσιρότα, κοκαλάκια για τα μαλλιά, σκουλαρίκια, μπλούζες κ.α. Δεν κατάλαβα;; Υπάρχει πρόβλημα;; Είμαι καλά! Άμεσο επακόλουθο είναι να λατρευω εξίσου τις ντισκομπάλες γιατι ...έχουν αυτό το παρεμφερές με το "γυαλιζάει-φαντεζί" του glitter. Επιπλέον i love disco. Και ολοκληρώνω αυτό το παραλήρημα λέγοντας: Spy & Apos ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ GLITTER. μα καλά δεν χαίρεστε που αγοράζοντάς μου ένα μικρό οτιδήποτε με λίγο glitter μπορώ να είμαι ευτυχισμένη για μέρες;;;; Μπορώ επίσης με κάτι μεγαλύτερο και στρογγυλό να σταματήσω να γράφω για το glitter...δεν ξέρω...θα συσκεφτώ με την wilma και θα σας πω!

Bring on the rain

2008-11-29T21:14:00.003+02:00

Συννεφιασμένο Σαββατιάτικο πρωινό με μπόλικη βροχή η οποία μάλλον δεν θα σταματήσει ούτε αύριο να πέφτει! Ευκαιρία να μην ξεκολήσουμε απο τον καναπέ, να ακούσουμε μουσική, να δούμε όλα τα Σαββατιάτικα σήριαλ στο χαζοκούτι, να φάμε σούπα κολοκύθας και μετά σνίτσελ αλά mamma (οι συνταγές δίδονται με mail γιατι εδώ δεν είμαστε το gourmed.gr!), να αγκαλιαστούμε, να βάλουμε το σκύλο μέσα και να δούμε ταινίες. Ας βρέξει όσο θέλει. Είμαι έτοιμη και για αύριο!

13 weeks

2008-11-25T15:24:00.001+02:00

Καμία δεν μπορεί να φανταστεί ούτε στα πιο τρελά της όνειρα τι θα αισθανθεί και τι θα ζήσει την περίοδο της εγκυμοσύνης. Η κάθε γυναίκα το ζεί διαφορετικά και έχει να διηγείται τις δικές τις ιστορίες. Εγώ στον μικρό απολογισμό του 1ου τριμήνου που κάνω αυτές τις ημέρες έχω να θυμάμαι ένα βασικό χαρακτηριστικό. Το δώρο στην εγκυμοσύνη μου ήταν το γεγονός ότι δεν έχω εμετούς, αναγούλες, καούρες και ζαλάδες. Είχα όμως καθημερινό σύμπτωμα την ανησυχία. Μόλις έμαθα ότι είμαι έγκυος άρχισε η ανησυχία για το αν η εγκυμοσύνη είναι σωστή και όλα είναι στη θέση τους! Μόλις επιβεβαιώθηκε ότι όλα «βαίνουν καλώς» άρχισε η ανησυχία ότι από στιγμή σε στιγμή κάτι μπορεί να μην πάει καλά και όλο αυτό να τελειώσει. Έτσι κάθε φορά που πήγαινα στην τουαλέτα βεβαιωνόμουν ότι δεν υπάρχει ίχνος αίματος πουθενά (λες και δεν θα το καταλάβαινα αν υπήρχε). Στην συνέχεια κυλάνε οι μέρες, έρχονται οι γενικές εξετάσεις και η ανησυχία για τα αποτελέσματα –τι πρωτότυπο!-. Όλα καλά και εκεί. Και όλοι χαίρονται και κάνουν όνειρα και εγώ πάντα συγκρατημένη με μια μικρή ανησυχία ακόμα. Το υπερηχογράφημα της Αυχενικής Διαφάνειας και PAPP-A τεστ. Και όλοι να σου λένε να μην ανησυχείς και ότι όλα θα πάνε καλά και εσύ να θες να τους πεις: πώς μπορώ να μην ανησυχώ όταν έχω έναν άνθρωπο με σύνδρομο Down στην οικογένεια μου; Ποιος μου λέει να μην ανησυχώ και τι ξέρει; Ότι μελέτες κι αν διαβάσω στο internet, ότι κι αν μου είπε ο γιατρός πριν την εξέταση δεν με έκανε πιο ήρεμη. Το μόνο που με ησύχασε ήταν η εικόνα του παιδιού μου στον υπέρηχο και τα αποτελέσματα της εξέτασης. Και τώρα λίγο πιο καθησυχασμένη αρχίζω να χαλαρώνω βγαίνοντας από το «δύσκολο» και «επικίνδυνο» 1ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Λέω να αρχίσω να το απολαμβάνω. Δεν ξέρω…θα σας πω στον απολογισμό του 2ου τριμήνου!

Ανακοίνωση

2008-11-24T14:13:00.001+02:00

Αγαπημένε μου Αϊ Βασίλη...

2008-11-20T19:36:00.008+02:00

Φέτος που είμαι καλό κορίτσι και επίσης δεν είμαι πια μόνη μου σε αυτόν τον κόσμο (μετράω για 2 τώρα, οπότε καταλαβέ με!) σου στέλνω με post την λίστα με τα πραγματάκια που ΘΑ μου φέρεις τα Χριστούγεννα (και αν αργήσεις λίγο εγώ θα το καταλάβω..δεν τρέχει κάστανο!). Ευχαριστώ!

Αυτό το post είναι αφιερωμένο στις φιλενάδες dot (ή αλλιώς "η νονά"), την Mirelen (ακα "γειτόνισσα") και fava (αυτό που φτιάχνεται απο ρεβύθια ντε!!:Ρ). Είναι αφιερωμένο λοιπόν στις έταιρες shopping freaks απο μια shopper που αλλονίζει όποτε προλαβαίνει στο internet και βρίσκει τα πιο τρελά sites για ψώνια. Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι το έκανα για να σας ρίξω στάχτη στα μάτια αφού είχα 40 χρόνια να ανεβάσω post.....χιχι.....enjoy! και πρίν πάθετε αμόκ, οι διευθύνσεις των sites είναι στο τέλος! Είμαι σίγουρη οτι θα τις χρειαστείτε....εγω προς το παρόν τα κοιτάζω λόγω μόνιμης αφραγκίας.

www.fredflare.com

www.shopplasticland.com

Saturday night's bonus track

2008-10-25T23:46:00.002+03:00

Γιατι δεν ξέρεις τι θα πεί να ξυπνάς 6 φορές κάθε βράδυ για κατούρημα...
Γιατι τους έφερε η κουβέντα...
Γιατι είναι απο τους αγαπημένους

Δεν έχω χρόνο!!!!!

2008-10-24T17:31:00.003+03:00

Να μιλήσω στο τηλέφωνο
Να γράψω post
Να παίξω στο παιχνίδι του xipasmenou (oh…I will, I will shut up!)
Να σκεφτώ τι μου συμβαίνει
Να δω οτιδήποτε που παίζει στην τηλεόραση πριν τις 11!
Να φτιάξω τα νύχια μου
Να τρέξω στο ΙΚΑ και στα ΚΕΠ
Να φτιάξω τούρτα για τα γενέθλια μου
Να μαζέψω το σπίτι

Δεν θυμάμαι καν αν σου είπα σήμερα ότι σ΄αγαπώ!

Your ears need Fixatiooooooon...

2008-10-09T14:30:00.005+03:00

In Fact Recordings (& Naf)

proudly present

Sahpe - Fixation

click on image to listen tracks

Comments on this one μόνο αφού ακούσετε τα tracks!άντε go!

Driving to Hell !!!!

2008-10-07T14:43:00.001+03:00

Πού να φανταστώ ότι το τηλεφώνημα του συναδέλφου μου στις 8:30 το πρωί που μου ανακοίνωνε ότι είναι με 39 πυρετό στο κρεβάτι (join the club), αντί να ακυρώσει το ραντεβού που είχαμε μαζί με πελάτη, θα με οδηγούσε σε μια ΚΟΥΡΣΑ ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ!!! Όπου θάνατος βάλε….το αφεντικούλι μου.
50άρης καλοστεκούμενος (δεν είναι εκεί το θέμα μας), με ένα Subaru Outback που πιάνει το άτιμο τα 200 σε χρόνο dt. Μπαίνω μέσα και βάζω αμέσως ζώνη γιατί αλλιώς δεν έχω άλλη ευκαιρία…το γνωρίζω! Αμέσως βγαίνουμε Κηφισίας και πάμε από την τέρμα αριστερή λωρίδα ..τσούπ σαν αστραπή στην δεξιά! Απλό δεν ήταν; Και εγώ ανησυχούσα το κουτό. Τις μούντζες που μας ρίξανε κάνουμε ότι δεν τις βλέπουμε γιατί είναι πρωί και δεν έχουμε πιει καφέ ακόμα. Προχωράμε με 160 στην Κηφισίας (δεν έχει σημασία που είναι πήχτρα στην κίνηση παιδί μου σου λέω!) και βγαίνουμε Αττική. ΑΑααα…η Αττική Οδός είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να ανοίξουμε διάπλατα και τα 4 παράθυρα του αυτοκινήτου (;!), να ανάψουμε τσιγάρο, να αλλάζουμε σταθμό και να προσπαθούμε να βγάλουμε το κινητό από την δεξιά τσέπη μας με το αριστερό χέρι, όλα ταυτόχρονα!! Ενώ λοιπόν ο Χριστός και η Μεγαλόχαρη μας έχουν προστατεύσει από βέβαιο θάνατο, εμείς για να τους βάλουμε σε extra bonus πίστα, τρέχοντας πάντα με 200, οδεύουμε προς τα διόδια και φρενάρουμε το τελευταίο μέτρο πριν την μπάρα γιατί «το γαμίδι» e-pass δεν πιάνει από μακριά όταν ακροβατείς με το ένα χέρι στο τσιγάρο και το άλλο μισό στο τιμόνι. Έχει δίκιο. Για επιδόρπιο μπαίνοντας στην είσοδο για Αγ. Στέφανο κάνουμε κόντρες ξυστά με μια νταλίκα. Την αφήσαμε και πέρασε. Είμαστε πολύ grande. Βγαίνοντας έξω από το ραντεβού έψαχνα μία δικαιολογία μπας και γυρίσω με ταξί, αλλά πού τέτοια τύχη στον Αγ. Στέφανο. Επίσης η επιστροφή δεν είχε και πολύ ενδιαφέρον. Κάναμε 5-6 σφήνες και κλείσαμε έναν δρόμο για 3 λεπτάκια…Μπούρδες.

Αύριο παίρνω αναρρωτική για να ξεπεράσω το σοκ.

Κρυολόγημα-Naf = 1-0

2008-10-01T18:08:00.001+03:00

Είναι που ετοιμαζόμουν να κάνω post στο οποίο θα έκραζα όλους όσους ασχολήθηκαν με την συναυλία της Madonna γιατι βαρέθηκα κάθε blog να γράφει για «τη συναυλία του αιώνα» (εντάξει παιδιά, εμείς και άλλοι 69.999 πήγαμε) με αποτέλεσμα την Κυριακή 28 και την Δευτέρα 29/9 όλη η Ελληνική μπλογκόσφαιρα να έχει σπέυσει να ανεβάσει «κάτι» σχετικό. Ας είναι και χιλιοκουνημένο βιντεάκι βρε αδερφέ!(όσοι φίλοι bloggers το έχετε κάνει και εσείς...ελάτε τώρα αφού με ξέρετε πως υπερβάλλω καμιά φορά...είναι και οι ορμόνες..σκουζάτε με). Πού ήθελα να καταλήξω η γυναίκα?Α! ναι...λοιπόν δεν ξέρω, μπορεί να με μυρίστηκε, εμένα και τις κακές σκέψεις, η βρωμόγρια απο την Καμπάλα και εκεί, Δευτέρα μεσημέρι άρχισα να το νιώθω το κρυολόγημα να σκαρφαλώνει ολούθε. Απο τότε λοιπόν το καλό, κλασικό συνάχι με μετέτρεψε σε ράκος που όοοχι, δεν μετακινείται απο κρεβάτι σε καναπέ γιατι πολύ απλά.....δεν μπορεί κάν να σηκωθεί απο τον καναπέ. Προσπάθησα να εκπαιδεύσω το σκύλο να μου φέρνει νερό αλλά μάταια...με πόναγε φρικτά ο λαιμός μου οπότε σκέφτηκα οτι για να τον μάθω να ανάβει το βραστήρα για τσάι θέλει μεγάλη προσπάθεια και δεν το ΄χα! Έμεινα λοιπόν εκεί, αδύναμη και στο έλεος των πρω’ινών και μεσημεριανών εκπομπών με ποικίλες ξανθές παρουσιάστριες. Απο την πολύ πλήση εγκεφάλου όταν με έπαιρναν τηλέφωνο γνωστοί μου για να μου ευχηθούν περαστικά εγώ έσπευδα να τους ενημερώσω οτι: η Μιμή Ντενίση παντρεύτηκε, η Μενεγάκη βάφτισε την κόρη της Βαλέρια την Κυριακή και ναιιιι όοολοι ήταν εκεί και η Τζούλια το πάιζει ήδη ντίβα στο κέντρο που....Ε??...τραγουδάει?????? Υπερφόρτωση απο τις πολλές ηλίθιες πληροφορίες. Σήμερα για να τιμωρήσω τον εαυτό μου βλέπω μόνο Skai και ντοκυμαντέρ για τις πολικές αρκούδες. Μην με ρωτήσετε γιατι. Αυτό είχε, έκανα μόκο και κάθησα να το δώ. Επίσης έχω πήξει στο φιδέ. Και η μύτη μου κοντέυει να πέσει απο το πολύ φύσημα. Η γκρίνια πάντως δεν είναι εκ του κρυολογήματος. Αυτή μάλλον είναι έμφυτη. Πάω να φάω φακές για αλλαγή, σήμερα που είμαι καλύτερα. Με τις υγείες μου.

ανησυχίες...

2008-09-26T15:52:00.002+03:00

Θα μεγαλώσει καλά εκεί μέσα άραγε το φασολάκι μας;

Πρωϊνό

2008-09-15T15:24:00.002+03:00

Ντινγκκκκ….
τα ποτήρια τσούκρισαν ελαφρώς
Φρστ, φρστ, φρστ
3 κουταλιές ζάχαρη
Χρστ. Χρστ
1μιση καφέ
Γλουκ γκλούκ
λίγο παγωμένο νερό
Βζιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιννννννν
Φλόπ, φλόπ, φλόπ
3 μεγάλα παγάκια
Κλούκ γκλουκ γκλουκ γλουκ
κι άλλο νερό
Φλιτς Φλιτς
γάλα

Η μουσική του πρωϊνού καφέ…..ώρες ώρες είναι απλά….Μαγευτική!!!

Green Design Festival

2008-09-12T14:29:00.006+03:00

http://www.flickr.com/photos/greendesignfestival

10/9 - 1/10 Σύνταγμα

Μα δεν το ξανακάνω...

2008-09-07T18:46:00.005+03:00

photo from http://www.deardark.deviantart.com

"Έχω κάνει 12 kills και τα έχω ξεκλειδώσει όλα"

έχει σκοτώσει 12 φορές τους "κακούς" και έχουν ανοίξει κι άλλες πίστες (ουάου)

"Μ40Α3"

κάποιο είδος όπλου που σκοτώνει εξωγήινους(?)

"κάτσε, κάνω revive κι έρχομαι"

τον σκότωσαν στην πίστα και περιμένει να αναστηθεί. τόυ πέρνει γύρω στα 5΄΄.

"είμαι σε vacation mode τώρα"

έχει χτίσει όλη τη Ρώμη, εκεί κατά τον 6ο αιώνα και είπε να κάνει ενα time out ο άνθρωπος

"θές one to one?"

θές να παίξουμε οι 2 μας μόνο?

"έχω lockάρει"

έχει "κλειδώσει" τον στόχο........τςςςςςςς

"με nukαρε η μαλάκω"

έμπειρος chaτερ που μ*λ*κίζεται στο irc. Το nuke απο ότι ξέρω είναι κάτι κακό. Πάντως το παιδί μια χαρά μου φάνηκε δεν έπαθε τίποτα

"είναι το Bot ρε!"

σε κάθε πίστα παίζει και ο υπολογιστής. Άμα πέσεις πάνω του την π*****σες. 99,9% θα σε φάει λάχανο.Μάντεψε γιατί...

"Ρε μαλάκα με γάμησες!"

ο μαλάκας τον γάμησε

Τί κάνω εγώ σε internet cafe ?????????????

Congratulations! You killed Naf

Οδηγός για μια ομαλή επανένταξη στην ροή της καθημερινότητας…

2008-09-05T15:02:00.011+03:00

Η αλλιώς …αρνούμαι να μαζευτώ σπίτι και κάνω ότι είναι δυνατό για να μην συνειδητοποιήσω ότι φεύγει το καλοκαίρι και έρχεται το πήξιμο. Παίρνεις λοιπόν τις 2 all time favorites φιλενάδες και πας στα παλιά σου λημέρια την Ν. Σμύρνη. Εκεί πνίγεις τον πόνο σου στην Cremeria Vienna και αποφασίζεις μετά από μισή ώρα (γιατί η φιλενάδα dot προσπαθεί να βάλει 20 γεύσεις σε ένα κυπελάκι!) ποια από τις φρεσκότατες 70 γεύσεις που έχει το μαγαζί. Cremeria Vienna, Ελ. Βενιζέλου 52, Ν. Σμύρνη.
Επειδή, ας μην γελιόμαστε, μετά από έναν συνδυασμό από κρέμα Vienna και nutella σε πιάνει μια λιγούρα, πάς γραμμή να βάλεις λίγο αλκοόλ στο στοματάκι σου. Στο δρόμο σε σταματά 2μετρο τρελό αγόρι, σε κοιτάει στα μάτια και σου ζητάει αν μπορεί να έχει μια κουταλιά από το παγωτό σου. Του απαντάς ναι, του δίνεις, αυτός παθαίνει σοκ (όχι που θα με κολλήσεις εσύ-χα!) και μετά πετάς το κουταλάκι και τρως το υπόλοιπο παγωτό από το κυπελάκι. Καταλήγεις λοιπόν στην μικρή Brasserie που έχει ανοίξει στην αρχή της Ομήρου -και είναι super- και συζητάς πίνοντας κρασί για ταμπόν. Πρώην νύν και επόμενους, νύχια και διακοπές με τις φίλες σου. Συνειδητοποιείς πόσο σου λείπουν και υπόσχεσαι στον εαυτό σου –πάλι- να κάνεις πιο συχνά αυτές τις συναντήσεις.

Την Τετάρτη αποφασίζεις να κάνεις cocooning (κυρίως γιατί νιώθεις τύψεις που ο σκύλος μένει πολλές ώρες μόνος στο μπαλκόνι). Του κάνεις παρέα λοιπόν μετά από πολύωρο beaute αναπολείς το αγαπημένο σου μαγαζί για μανικιούρ το Butterfly Nails, με απόλυτα κοριτσίστικο decoration (ρομαντική ταπετσαρία στους τοίχους, νεο-μπαρόκ έπιπλα και τα βικτοριανά σερβίτσια και αρωματικό καφέ) και διάθεση στο Χαλάνδρι, και προσγειώνεσαι στην πραγματικότητα γιατί δεν σου έχει μείνει σάλιο από τις διακοπές. Βάφεις κακήν κακώς τα νύχια σου με φούξια essie, λοιπόν, και για να μην αφήσεις τον εαυτό σου να πάθει κατάθλιψη, αφιερώνεις την νύχτα σου στον Wentworth Miller και κατεβάζεις Prison Break με full power! Στο διάλλειμα και όσο περιμένεις κατεβάζεις το cd της Monica, το Avatar και παθαίνεις σόκ με την μαγική της φωνή, που σου θυμίζει έντονα PJ Harvey, και κολλάς. Η Monica είναι Ελληνίδα ερμηνεύτρια, συνθέτης και στιχουργός σε ηλικία μόλις 21 ετών. Κατεβάσέ το ή αγορασέ το! Αξίζει. Λές η μικρή (καθόλου μικρή στη φωνή) Monica να μας βγάλει ασπροπρόσωπους και στο εξωτερικό?? Δές και το cd cover που το έχει σχεδιάσει η ίδια. Butterfly Nails, Αγ. Γεωργίου 21, Χαλάνδρι, 210 6832 403

Την Πέμπτη αποδέχεσαι πρόταση της τελευταίας στιγμής και βρίσκεσαι στο Λυκαβηττό με παρέα για να δείς –για 2η φορά- Stomp. Τους λατρεύεις για άλλη μια φορά και ονειρεύεσαι πώς θα ήταν να είσαι μέλος τους (μάλλον θα είχες πολύ γυμνασμένα μπράτσα και πρησμένα πόδια!!!). Στην συνέχεια κατηφορίζεις «για ένα ποτάκι» στη Χάριτος . Εκεί συνειδητοποιείς ότι στο μαγαζί κυκλοφορεί μια επιδημία που εξαφανίζει τα ποτά σε χρόνο dt από τα ποτήρια. Η επιδημία και εξαπλώνεται. Μερικοί την αντιλαμβάνονται στο 2ο ποτό -και άλλοι στο 4ο- και στις 3:30 π.μ. μια είναι η λύση για την καταπολέμηση της κατάστασης αυτής: βρώμικο στην Μαβίλη. Καθισμένη στο παγκάκι της στάσης –κλασικά- το λουκανικάκι φαντάζει θεϊκό. Ναι ξέρω. Το έχεις νιώσει και εσύ.

Με αυτά και με εκείνα ήρθε και η Παρασκευή και πάλι δεν έχεις κανονίσει τίποτα και ίσως κάτι να προκύψει πάλι. Αλλά ξέρεις κάτι; Σήμερα ειδικά, και τίποτα να μην κάνεις δεν πειράζει. Γιατι είναι Παρασκευή!!! Επιβίωσα μία εβδομάδα! Ναι! Δεν έχω να ξυπνήσω από τον ήχο του ξυπνητηριού άυριο!!

Ψίτ, SDRyche ...κατάφερα 5ημέρο κωλοβαρέματος!

Ο καλός ο μήνας...

2008-09-01T12:07:00.003+03:00

Πρώτος καφές στο γραφείο…..check
Κλασική κουβέντα για διακοπές μόνο με άτομα που μας έλειψαν σε αυτές…..check
Άνοιγμα υπολογιστή…..check
Κοίταγμα της οθόνης για μισή ώρα…..check
Άνοιγμα mailbox…..check
Πέταγμα 81 mails στα σκουπίδια…..check
Άνοιγμα database…..check
Απαιτούμενο “I am back” post…..check
Μαύρισμα στην θέση του…..check

…καμία δουλειά σε εξέλιξη.

…Τέλεια!

splash!

2008-08-18T17:16:00.000+03:00

Ηθικόν δίδαγμα

2008-08-04T16:26:00.004+03:00

Η αλλιώς η αξία του να έχει κανείς cool άντρες συναδέλφους. Δεν κάνουν σαν υστερικοί στις δύσκολες καταστάσεις. Δεν πάσχουν από ορμόνες που γίνονται κοκορέτσι. Δεν τσακώνονται μαζί σου (παρα μόνο σε extreme καταστάσεις) και σου χαμογελούν πάντα. Όταν έχεις πάει στο γραφείο με μαλλί αφάνα σου λένε: «Σε πάτησε τρένο μπάινοντας και είσαι έτσι;;» και όχι «αχ τι ωραία που είναι τα μαλλιά σου σήμερα!» που σου λέει καπάκι στην επόμενη γωνία η Σούλα του απέναντι γραφείου. Σε βγάζουν έξω Παρασκευή βράδυ, σε προσέχουν από κάθε τριμάλακα που κυκλοφορεί και γίνεστε μαζί κομμάτια. Και την Δευτέρα πίνετε μαζί sambuca στη δουλειά. Και όχι. Αν νομίζετε ότι παρ΄ότι είμαστε από τους τελευταίους εναπομείναντες που δουλεύουν, κωλοβαράμε, είστε λάθος!!

Γιατρέ μου…

2008-07-30T13:49:00.000+03:00

… άκου να δείς τι μου συμβαίνει.
Διατηρώ ένα Blog σχεδόν 2 χρόνια τώρα και δεν έχω νιώσει καθόλου την ανάγκη να γνωρίσω, να μιλήσω από κοντά, να γράψω γράμμα ή να τηλεφωνήσω σε κανέναν από αυτούς που μου σχολιάζουν συχνότατα κατά τα άλλα τα post μου (btw thnk you guys!). Αυτό έχει συμβεί μόνο κατ΄εξαίρεση σε 2 περιπτώσεις. Ήταν από αυτές τις περιπτώσεις που λειτουργεί απλά το ένστικτο του Σκορπιού και δεν το έχω μετανιώσει. Διαβάζω καθημερινά όλα τα blogs που έχω στο blogroll μου και άλλα τόσα αλλά δεν μπορώ να σχολιάζω σε κάθε post του κάθε blog κάθε μέρα χωρίς να έχω κάτι να ουσιαστικό να πώ (οκ το ουσιαστικό δεν είναι πάντα ουσιαστικό αλλά u get the point). Έχω διαβάσει post και έχω κλάψει από συγκίνηση ή από τα γέλια και παρ΄όλα αυτά δεν ήθελα να σχολιάσω κάτι. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σας διαβάζω. Ούτε ότι δεν σας νιώθω κομμάτι της καθημερινότητάς μου έστω. Δεν παραμονεύω για το πότε θα σχολιάσει κάποιος στο blog μου έτσι ώστε να απαντήσω αμέσως (με χαριτωμενιές ή χωρίς) μη και υπάρξει κανένα μιλισέκοντ χωρίς comment. Και πάλι ισχύει το αν έχω κάτι να απαντήσω ή μου έρθει κάτι να πώ θα το πώ. Δεν μπορώ να ασχολούμαι με κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Θα το κάνω αν θέλω να τα βγάλω από μέσα μου και θα τα γράψω όπως τα βλέπω και τα κρίνω εγώ. Γράφω κάτι σαν ημερολόγιο και όχι την ιστοσελίδα του bbc. Γιαυτό και δεν θα δείτε post σχετικά με το σκάνδαλο της Siemens και καπάκι post για το τι χρώμα έβαψα τα νύχια μου χθές (θα δείτε μόνο για το 2ο :Ρ). Δεν μπορώ να μιλάω συνέχεια για το blog μου όπου σταθώ και όπου βρεθώ με όποιον λάχει. Δεν μου βγάινει. Το θεωρώ, μέσα σε πολλά εισαγωγικά, κάτι προσωπικό. Μπές και διάβασε. Αν δεν μπορείς να σου πώ δυό πράγματα. Αλλά αυτό. Τι άλλο να σου πώ? Να σου κάνω αναφορά κάθε μέρα ποιος έγραψε τι, πού και γιατί, δεν πρόκειται. I have a life beyond the pc (αυτό θα το κάνω motto). Για αυτήν άλλωστε μου αρέσει να γράφω στο blog μου και όχι για θεωρίες. Δεν είμαι από αυτούς που γράφουν post κάθε μέρα. Δεν μου βγαίνει όλες τις φορές. Δεν προλαβαίνω ή έχω τόσα στο μυαλό μου και τέτοια σύγχηση που όταν κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή παθαίνω απλά black-out! Δεν μπορώ κάθε φορά που κάποιος νέος αναγνώστης-blogger σχολιάζει κειμενό μου να μπώ και να σχολιάσω άμεσα στο δικό του blog «για να βγάλω την υποχρέωση». Δεν βγάζω ανεμοβλογιά αν δεν ασχοληθώ με το pc για αρκετές μέρες. Δεν αποκαλώ το blog μου «βλόγι». Μου τη δίνει.

Θα ζήσω;;;

Μια άσχημη νύχτα...

2008-07-22T16:39:00.001+03:00

...Μετά από μια πολύ άσχημη εβδομάδα, συνέχεια του άσχημου μήνα. Δάκρυα και πόνος στην καρδιά. Γιατί; Καμιά απάντηση. Εγώ τι κερδίζω τελικά; Ύπνος και λύτρωση. Ρουτίνα. Ξεκολλάει το μυαλό. Να ακούς και να διαβάζεις λόγια γεμάτα υποκρισία που σου τρυπάνε το μυαλό. Να ασχολείσαι με ανούσια πράγματα ενώ όλα γύρω σου μένουν στάσιμα και βαρετά. Και εσύ θες να προχωρήσεις. Κάθε μήνας θέλεις να είναι εκείνος που θα σου αλλάξει την ζωή. Που θα την γεμίσει νόημα. Και μετά το μετανιώνεις. Νοσταλγείς τις ατελείωτες συζητήσεις με φίλους. Τις μεγάλες φυγές. Φύγε. Μπορείς. Μπορείς; Κάθε φορά λίγο πιο θυμωμένη. Κάθε φορά λίγο πιο απογοητευμένη.

Save the planet, fart less

2008-07-16T15:09:00.000+03:00

Ο φίλος μου ο Κ. εδώ και πάρα πολύ καιρό, πολύ πριν αρχίσει το star να κοτσάρει την Λαμπίρη να μας λέει ότι βγάζει από την πρίζα όλες τις ηλεκτρικές συσκευές στο σπίτι όταν φεύγει (καλά σε πιστέψαμε), έχει ξυπνήσει από μόνος του την οικολογική του συνείδηση –γιατί άμα περίμενε να του την ξυπνήσει κανένας άλλος σώθηκε- και κάνει απεγνωσμένες προσπάθειες για να βάλει το λιθαράκι του στην σωτηρία της μαμάς γής. Εμείς οι υπόλοιποι έξυπνοι φυσικά τον κοροϊδεύουμε πολλές φορές (μπροστά από την πλάτη του!) γιατί σκάει μύτη παντού με την υφασμάτινη σακούλα του μέσα στην οποία μαζεύει όλα τα ανακυκλώσιμα, κυνηγάει όποιον σπαταλάει νερό (δόξα το θεό μπάνιο κάνει το παιδί αλλά όχι πάνω από τέταρτο ε;) και αρνείται να ανάψει air-condition εάν η θερμοκρασία είναι κάτω των 38 βαθμών κελσίου! Στην πραγματικότητα όμως εμείς είμαστε απλά γαϊδούρια και ο Κ. αρκετά πιο ευσυνείδητος από όλους μας. Αλλα μας αγαπάει και μας δέχεται γιαυτο που είμαστε!!!! Στο θέμα μας λοιπόν. Ο Κ. χθές μου έδειξε όλο χαρά την ιστοσελίδα που έχει ανακαλύψει στην οποία αναφέρονται ένα σωρό τρελοί –για εμάς τους θνητούς- τρόποι να “πρασινίσουμε” την ζωή μας. Το ήξερες λοιπόν ότι ο τρόπος με τον οποίο κόβεις το κωλόχαρτο μπορεί να επιβαρύνει η να βοηθήσει το περιβάλλον καλέ μου; Αμέ! Πάρε να ΄χεις.

Μετά από έρευνες λοιπόν απεδείχθη ότι εάν κρεμάς το κωλόχαρτο με το χαρτί να κρέμεται προς τα έξω, χαλάς λιγότερο χαρτί. Είναι τόσο απλό. Κάντο! Μην φοβάσαι! Δεν είναι τόσο δύσκολο όσο το να τρέχεις φορτωμένος με εφημερίδες ψάχνοντας κάδο ανακύκλωσης στην Αθήνα. Για πάμε όλοι μαζί!

Τώρα σας καλώ να σοβαρευτείτε γιατι μία άλλη διαπίστωση θα σας ταρακουνήσει –μη σας πώ θα σας πετάξει κάτω από την καρέκλα-. Οι αγελάδες κλάνουν. Δεν τελείωσα. Όχι απλά κλάνουν, είναι υπέυθυνες για το 3% των εκβολών διοξειδίου του άνθρακα που επηρεάζει το φαινόμενο του θερμοκηπίου μόνο στην Αγγλία και σαν να μην έφτανε μόνο αυτό, όταν οι αγελαδίτσες ρεύονται παράγουν τόσο μεθάνιο όσο να μεγαλώσει το ποσοστό των εκπομπών αερίων στην περιοχή της Αργεντινής κατά 30%. Τι εννοείς πώς το μέτρησαν αυτό; Μα συνέδεσαν μια δεξαμενή με τις αγελάδες και μετρησαν τα ρεψιματά τους!! Τελικά, για να καταλάβω, καλό μας κάνουν ή οι αγελάδες ή μας καταστρέφουν τον πλανήτη μας;;;;(μετά σκέφτομαι το μπιφτεκάκι και ηρεμώ…). Επισκεφτείτε το treehugger λοιπόν και βρείτε τον τρόπο που σας κάνει κλίκ για να βοηθήσετε λιγάκι βρε παιδί μου αυτόν τον πλανήτη. Προς θεού μην δώ καμιά αγελαδίτσα έτσι γιατι θα τα πάρω και θα σας τσακίσω όλους!

Είπαμε, το κάναν οι ειδικοί μην το χέσουμε! Ας αφήσουμε τις αγελαδίτσες να κλάνουν ήσυχες.

10 τρόποι που θα προκαλέσουν την άμεση απολυσή σου

2008-07-09T15:41:00.000+03:00

- Παιδιά να κάνουμε το πρωινό meeting για να δούμε τις σημερινές δουλειές;
- Να τελειώσω τον καφέ, να ρίξω ένα χέσιμο και να το κάνουμε μετά:;;;

- Κύριε Διευθυντά φεύγω
- Ραντεβού;
- Ναι με τρελό γκομενάκι. Τα λέμε αύριο

- Κύριε Διευθυντά ο καφές σας
- Όπως τον πίνω;
- Ωχ…..έχετε δίκιο, ξέχασα να φτύσω μέσα!

- Και ποιος φταίει λοιπον για το λάθος που έγινε ρε Λαμπρόπουλε;Μου λές σε παρακαλώ πολύ;
- Με δουλεύετε;;; Μα φυσικά εσείς που μου δώσατε την δουλειά κε Διευθυντά! Άκου ερώτηση!

- Μα καλά έχετε κάνει 4 τιμολογήσεις λάθος σε ένα μήνα αγαπητέ!!!
- Ε..πως κάνετε έτσι..τόσα λεφτά έχετε..παπαπαπα! μασούρια τα κάνετε;;

- Α! κύριε διευθυντά σας έψαχνα
- Παρακαλώ πείτε μου..
- Πείτε μου το mail σας να σας κάνω add στο Facebook!

Σκάς μύτη κάθε Παρασκευή με μαγιό και βατραχοπέδηλα

Ντύνεσαι emo και όταν σε ρωτήσει τι έπαθες του απαντάς με ένα δάκρυ στο μάγουλο..
- Ο κόσμος είναι χάλια. Η ζωή είναι χάλια. Τώρα που σας βλέπω με το ένα μάτι…κι εσείς χάλια είστε!

- Κύριε διευθυντά θα ήθελα να σας μιλήσω γι΄αυτήν την αύξηση που λέγαμε
- Και μπορώ να ρωτήσω γιατί πιστεύετε ότι πρέπει να πάρετε αύξηση 2η φορά αυτόν τον χρόνο;;;
- Κοιτάξτε να δείτε, θα είμαι ειλικρινής. Έχω χάσει κάτι λεφτά στα χαρτιά αλλά με την βοήθεια σας πιστεύω ότι θα ανακάμψω…

- Κύριε Διευθυντά έχει έρθει πάλι αυτή η πατσόλα που σας ζήταγε και χθές…
- Εννοείτε την…γυναίκα μου;;;;;;
- Α γειά σου!

100

2008-07-08T16:10:00.000+03:00

Για τα επόμενα 100 post μου εύχομαι λοιπόν

Να αγαπώ ακόμα πιο πολύ μέρα με την μέρα
Να ταξιδέψω περισσότερο
Να δώ τους Cure, Coldplay, Morissey *όχι δεν τον είδα damn* οπωσδήποτε για να μου φύγουν τα (τωρινά) απωθημένα!
Να έρθουν κι άλλα νέα μέλη στην ζωή μας
Να αλλάξω δουλειά
Να μην σταματήσουμε να blogaρουμε ποτέ!!!!!

Φιλιά και τούρτα σερβίρω στην βεράντα. Για περάστε!

Από το 1 - 99…

2008-07-08T16:04:00.000+03:00

Μετακόμισα 2 φορές (για χάρη της αγάπης)

Αγάπησα πιο πολύ μέρα με τη μέρα

Έμεινα στο σπίτι των ονείρων μας

Παντρεύτηκα

Απέκτησα σκύλο

Ταξίδεψα στο Ναύπλιο, την Ικαρία και τη Σύρο

Είδα Live Depeche Mode, George Michael, Shakira *say what?*, Waterboys, placebo *twice*, OMD, New Order, Micro, Roxy music, Roger Waters, Kylie, Linkin Park, Juno Reactor, Schiller και άλλους που μπορεί να μην θυμάμαι!

Ήρθαν στην ζωή μας νέα μέλη (ανίψια, βαφτιστήρια)

Μάκρυναν τα μαλλιά μου!

Δέθηκα ξανά με φίλους παλιούς

Απέκτησα νέους

Έκοψα το τσιγάρο (ούτε τζούρα από τότε)

Άλλαξα δουλειά (περίπου), έφυγαν συνάδελφοι..εγώ να δώ πότε…!

Απέκτησα αυτήν την όμορφη συνήθεια του blogging…

Και γνώρισα super άτομα από αυτήν!

Fin

2008-07-04T12:51:00.000+03:00

Λοιπόν σήμερα θα σε πάω θερινό cinema που το ξέρω ότι σου αρέσει όπως και εμένα. Θα σου πάρω σουβλάκι, και μπυρίτσα (και ποπ κόρν και παγωτό και ότι τραβάει η ψυχή σου). Θα κάτσουμε δίπλα δίπλα και ας πάρεις εσύ το τραπεζάκι. Θα μας φυσάει το αεράκι και θα σου ψιθυρίσω στο αυτί ότι δεν σου είπα χθες το βράδυ.

Παράπονο

2008-07-01T11:25:00.000+03:00

Κανείς ποτέ δεν μου έχει πάρει ένα μπουκέτο παιώνιες που είναι το αγαπημένο μου λουλούδι.
Κανείς δεν μου έχει φέρει πρωινό στο κρεβάτι.
Κανείς δεν έχει κάνει νυχτερινό μπάνιο μαζί μου.

Ο μήνας μπήκε με νεύρα γιατί άργησα να ξυπνήσω και με παράπονο μόλις αντίκρισα τα αγαπημένα μου λουλούδια να προσφέρονται -από πελάτη προφανώς- στο αφεντικό της εταιρίας, ο οποίος ούτε που τα κοίταξε. Θα μαραθούν κάτω από το air contition σε χρόνο dt. Προσπαθώ να συνειδητοποιήσω ότι μπορεί να μην πάω διακοπές και σκέφτομαι εναλλακτικές. Έχουμε πάντα το Γαλαξίδι λέω. Προσπαθώ να ξυπνάω νωρίς για να μπορώ να φεύγω από το γραφείο όσο πιο νωρίς γίνεται (και όσο πιο μακρυά επίσης!). Προσπαθώ να κάνω μόνη μου νύχια γιατί λόγω συνεχούς αφραγκίας αποφεύγω επιδεικτικά τα salon de beaute (βλέπε και προηγούμενο post με βαφή «κάντο μόνος σου») και φυσικά 2 στις 10 τα καταφέρνω. Προσπαθώ να μην γκρινιάζω αλλά και αυτό δεν έχει επιτυχή αποτελέσματα…
Θα μου περάσει.

Καλημέρα και καλό μήνα…

Laid

2008-06-26T14:23:00.000+03:00

Και μετά τα ποτάκια στην αυλή ήρθε η κατάθλιψη….γιατί για άλλη μια φορά έρχονται οι πολυαγαπημένοι μου James και εγώ για άλλη μια φορά δεν θα μπορέσω να πάω. Γ@μώ την οικονομική μου εξαθλίωση. Όποιος πάει μην ξεχάσει να με πάρει τηλέφωνο για να ακούσω live το αγαπημένο μου…

(που by the way μου θυμίζει -μαζί με πολλά άλλα- τις βραδιές στο “Επιτόκιο” και εντελώς συμπτωματικά η πρώτη μας βραδιά εκεί ξεκίνησε υπό τους ήχους του “Getting Away With It”.φιλιά!)

Περνόντας καλά DIY

2008-06-25T20:16:00.000+03:00

Μου αρέσουν οι κουλές ημέρες στην ζωή μου. Οι μέρες που ξεκινάνε ανισσόροπα με εμένα να σηχτιρίζω για τον τρόπο που ξεκίνησαν και να καταλήγουν με καλή παρέα και mojito στην αυλή. Ξύπνησα νομίζοντας ότι είναι 1 ώρα πριν και αφού συνειδητοποίησα ότι είναι μία ώρα μετά έτρεχα σαν την τρελή με φόρεμα και πλατφόρμα 9ποντη στα χωμάτινα στενά με τις λακούβες (για να του την κάνω του λεωφορείου και να του βγώ μπροστά του τσούπ!) και μόλις έφτασα στην στάση, προτού λιποθυμήσω, με ενημερώνει κυριούλα ότι το εν λόγω λεωφορειάκι πέρασε πριν 2 λεπτά……2 λεπτά! Μπράβο ακρίβεια! Και για 2 λεπτά εγώ έχασα 45 λεπτά από την ζωή μου, γυρνώντας σπίτι από το ίδιο κωλοστενάκι κούτσα κούτσα (λόγω του προηγούμενου τρεξίματος), ανέβηκα σπίτι και πήρα taxi για να προλάβω να έρθω στην κωλοδουλειά νωρίς (και για να μπορώ να πήξω και νωρίς κατάλαβες; μην με πάρει το μεσημέρι). Φυσικά ο ταξιτζής που ήρθε να με παραλάβει δεν είχε air-condition…με το ζόρι είχε πόρτες και τιμόνι. Μετά από όλα αυτά πας στην δουλειά και είσαι σαν να βγήκες μόλις από το ντους. Ωραιότατο. Και μην μου ξαναπείς γιατί δεν φοράω τακούνια και φούστες συχνότερα γιατί θα τα πάρω! Άσε που κάθε φορά που φοράω φούστα-φόρεμα μου κάνουν καμάκι και οι πέτρες. Πριν πείς οτιδήποτε σκέψου ότι ανάμεσα στις πέτρες και τον θεογκόμενο μεσολαβούν 10 Αλβανοί, 5 γύφτοι, 3 μεσήλικες, 7 φαφούτηδες και 8 ανήλικα. Λαμπρά! Και καταφέρνω και πάω στο γραφείο και στην 1η ώρα εκεί –και ψυχραιμότατη- έχω αποφασίσει να πάω στο λογιστήριο να παραιτηθώ. Με σταμάτησε ένας φίλος. Γαμώτο. Δεν έπρεπε να τον πάρω τηλέφωνο. Θα το κάνω αύριο. Τελικά παίρνω απόφαση να βάψω τα μαλλιά μου με την βοήθεια της φιλενάδας dot. Η ιδέα γίνεται ολοένα και πιο δημιουργική όσο περνάει η μέρα –δηλαδή εμπλουτίζεται με βόλτα Χαλάνδρι για quick shopping και εμποτίζεται από την ιδέα της mirelen για mojitos- προσθέτεις λοιπόν επίσκεψη σε μανάβη του Χαλανδρίου ο οποίος μόλις τον ρώτησα έντρομη: “που είναι τα limes και ο δυόσμος????” μου απάντησε φυσικότατα “mojitos θα φτιάξετε ε;;;” οπότε πήραμε και 6 μήλα για ξεκάρφωμα…Στο σπίτι πλέον το βάψιμο d.i.y. πήγε πολύ καλά –κυρίως γιατί φρόντισα να μην ποτίσω την dot με αλκοόλ πριν με βάψει-. Η master of mojitos με το “ζεστό σοκολατί” μαλλί –εγώ δηλαδή- ανέλαβε αμέσως δράση να ποτίσει την καλή coiffurista, αφού την έβαλε να πλύνει και 2 βεράντες, και στην συνέχεια και τον καλό της που ήρθε να δεί το 8ο θάυμα της γής –εμένα δηλαδή και το μαλλί μου-. Και όλες οι κακομουτσουνιές και τα στραβά της ημέρας πνίγηκαν υπό το φως των κεριών και των υπέροχων mojitos! Θα σας φωνάζω κάθε φορά που περνάω σκατένια μέρα! Σας φιλώ και τους 2.

10 + 1

2008-06-23T01:39:00.000+03:00

Αποφάσισα να πάρω μέρος σε αυτό το παιχνιδάκι που πρέπει λέει να γράψεις 10+1 άχρηστες πληροφορίες για τον εαυτό σου, και με κάλεσε (πλαγίως) η φιλένάδα dotty γιατι μου αρέσει να σας αποκαλύπτω άγνωστες και κυρίως άχρηστες πτυχές του εαυτού μου! Αν μετά απο αυτο το post σταματήσει κανείς να με κάνει παρέα θα το πληρώσει πολύ ακριβά....

1. Κρατάω όλα τα αποκόμματα εισητηρίων απο συναυλίες που έχω παρακολουθήσει τα τελευταία 10 χρόνια. Θα τα δείχνω στα παιδιά μου να δούνε πόσο οργισμένο νιάτο ήταν η μάνα τους (τα φαντάζομαι απο τώρα να έχουν όταν τους τα δείχνω αυτό το ύφος το “στα @@ μας ρε μάνα οι depeche mode” και να παθαίνω εγγεφαλικό). Βασικά ο πραγματικός λόγος που τα κρατάω είναι για να θυμάμαι που σκατά έχω πάει γιατι έχω και ένα Alzheimer σε καλπάζουσα μορφή...
2. Έπαιζα πιάνο για 10 χρόνια. Έχω ένα πιάνο στο πατρικό μου. Το σταμάτησα μάλλον απο πέισμα.....και βλακεία.
3. Φοράω φακούς επαφής απο τα 17 μου. Έχω –εδώ και 5 χρόνια που σταθεροποιήθηκε- 5 βαθμούς μειωπία (καταλαβαίνεις οτι οταν τους βγάζω δεν βλέπω ούτε την μύτη μου έτσι??)
4. Έχω “stage fright” (ελληνιστί φοβία με το κοινό). Τρανή απόδειξη αυτού το γεγονός οτι γύρω στα 10 μου, που είχα να απαγγείλω ένα ποίημα για μια εκδήλωση, μόλις ήρθε η ώρα και ανέβηκα στη σκηνή, κοίταξα το πλήθος, πάγωσα και έβαλα τα κλάμματα. Εντάξει απο τότε –και πιό πριν απο αυτό- ακολούθησαν πολλά ποιήματα με επιτυχία αλλα εγώ πάντα έτρεμα και ένιωθα οτι θα λιποθυμήσω. Αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος που δεν θα γίνω ποτέ τραγουδίστρια!!!(μόνο αυτό..!!)
5. Πίνω πάντα Gin Tanqueray με πορτοκάλι. ("με πορτοκάλι??????" Ναι..όλοι το ίδιο μου λένε..)
6. Στην ντουλάπα μου αυτήν την στιγμή υπάρχουν 5 φορέματα που κοστίζουν πάνω απο 300€ το καθε ένα.
7. Πίνω γύρω στα 2lt νερό κάθε μέρα (το καλοκαίρι τα ξεπερνάω). I love water!!!
8. Έχω ένα κουτί γεμάτο κοχύλια απο την Ελαφόνησσο. Το έχω 4 χρόνια και νομίζω οτι δεν θα τα πετάξω ποτέ. Είναι πανέμορφα.
9. Έχω ένα τατουάζ, που το έκανα 19 χρονών και ένα σκουλαρίκι στη μύτη, που το έκανα στα 29! Σκοπεύω σύντομα να αποκτήσω κι ένα στη γλώσσα. Ok αυτό ήταν αστείο! Μην πυροβολείτε τον πιανίστα...
10. Δεν μπορώ να φορέσω ρολόι ή οποιοδήποτε κόσμημα στο αριστερό μου χέρι. Όλα πάντα στο δεξί.

και....

11. Θεωρώ την μεγαλύτερη ηδονή (μετά απο άλλες πρωταρχικές ανάγκες) το να καθαρίζω τα αυτιά μου!!! Τα καθαρίζω 2 φορές την ημέρα. Είμαι παρανοική. Κάποιος να με σταματήσει γιατι θα κουφαθώ.

Ξέρω οτι θα με καταραστούν γιαυτό αλλα εγώ θα δοκιμάσω να καλέσω τους Spy και My muppet show για να γελάσουμε ....Αν δεν παίξουν, να τους καεί το modem.

Fade

2008-06-21T20:52:00.000+03:00

Σαββατοκύριακο...δεν θέλω να με ενοχλήσει κανείς. Θα κάνω τις δουλειές μου, θα αράξω στην αυλή μου. Θα διαβάσω. Θα μαγειρέψω. Θα πιώ κρασί. Θα αργήσω να κοιμηθώ. Θα αργήσω να ξυπνήσω. ΣΣΣσσς!! Μην με ενοχλήσει κανείς!

10 λόγοι...

2008-06-10T00:40:00.000+03:00

...για να καταλάβεις οτι η Naf περνάει μια κόλαση στην δουλειά:

Δεν προλαβαίνει να ποστάρει ούτε μια λέξη. Έτσι για το γαμώτο. Ένα videάκι απο το youtube…κάτι τελοσπάντων!!

Δέν αφήνει comments στα αγαπημένα της blogs (σλούρπ σλούρπ)

Όχι μόνο δεν σου απαντάει στο msn, δεν θυμάται καν άν έχει κάνει sign in

Δέν θέλει καν να ανοίξει το pc όταν πάει σπίτι

Τρώει junk food (τις μισές μέρες)

Ξεχνάει να φάει (τις άλλες μισές)

Την παίρνει ο ύπνος απο τις 10

Δεν σηκώνει τηλέφωνα στο κινητό αν είναι εντός του εργασιακού 8άωρου...(πφφφφφ....8άωροοοο....καλό εεεε)

Δεν θυμάται τι μέρα είναι

Ούτε τι ώρα

Δέν ακούει μουσική (Χρίστός και Παναγία!!!!!)

Κοιτάει σα ζόμπι την τηλεόραση χωρίς να βλέπει τίποτα (οκ ...κάποιος θα πεί κακία οτι την κοιτάω έτσι ούτως ή άλλος και θα τον πάρει και θα τον σηκώσει...)

Οκ...i am back ..μπορείτε να ηρεμήσετε...και για όσους δεν το πιστεύουν....i say viva la vida

Problem solved!

2008-05-27T15:06:00.000+03:00

Ερωτήσεις της εβδομάδας που πέρασε...

2008-05-26T00:12:00.000+03:00

Όταν μια συναυλία (βλέπε Kylie) έχει: ρούχα απο αγαπημένο σχεδιαστή, μανάρια χορευτές, disco επιρροές, electro touch, τόνους glitter και τεράστιες discoμπάλες πώς είναι δυνατόν να μην αρέσει σε ένα κορίτσι (βλέπε εμένα!)?
Λαμβάνοντας υπ΄όψην τα παραπάνω (+ την καλή οργάνωση + την άψογη performance) αν πώ –έχοντας φάει το terra vibe με το κουτάλι- οτι το κοινό με απογοήτευσε ποιοτικά και ποσοτικά θα με δείρετε??
Γιατί οταν περιμένεις το Σαββατοκύριακο με αγωνία, αυτό μοιάζει να μην έρχεται ποτέ??και μάλιστα η Παρασκευή έχει καταντήσει να είναι η χειρότερη μέρα της εβδομάδας?
Πήγα, μετά απο πολλά χρόνια που τους ακούω, σε συναυλία των Active member και είδα απο κοντά τι θα πεί να είσαι fan ενός τέτοιου group (thnx to Akis και στον αδερφό μου που έβαλε αυτή την μουσική σπίτι μου). Μήπως τα υπόλοιπα εγχώρια hip Hop groups έχουν πέσει πολύ χαμηλά? Για ψαχτείτε...
Γιατί κέρδισε στην Γιουροβίζιον αυτός ο βλάκας ο Ρώσος που δεν ξέρει να μιλάει και να βγάζει νόημα at the same time?? Τι ξενερουά τραγούδι ήταν αυτό? Γιατι βάλανε τον κακομοίρη τον Plushenko να προσπαθεί να κάνει διπλό τόλουπ σε 0 m²??
Γιατί την επομένη της Γιουροβίζιον -σχεδόν- όλα τα blogs είχαν εκτενέστατα αφιερώματα σε αυτήν? (ξέρω δεν μπορούσατε να αντισταθείτε μικρά μου). Είναι must? Εγώ την έχασα. Ε ναί λοιπόν! Το ομολογώ.
Γιατί αφήνουν αυτήν την κακάσχημη «ρεπόρτερ» του star Κατερίνα να κυκλοφορεί χωρίς λουρί?? Επίσης αυτή μίλαγε χειρότερα αγγλικά κι απο τον Dima ! jezzz…
Θέλει κανείς άλλος να πυροβολήσει τον Τάκη Πουρναράκη (sportscaster στον Alpha για την Formula1) εκτός απο εμένα?? Please ας κάνουμε ένα group στο facebook μπας και τον διώξουν!
Γιατί ενώ περίμενα πώς και πώς το Σ.Κ. πάλι δεν κάναμε τίποτα ουσιαστικό?
Γιατί ήρθε το βράδυ της Κυριακής τόσο γρήγορα?? Θές να μου πείς οτι αύριο πρωί πρέπει να πάω στη δουλειά?? No way man…

Ατελείωτα.....

2008-05-20T17:14:00.000+03:00

Μετά από πρόσκληση του δημιουργικότατου Equillibrium πρέπει λέει να πώ την ιστορία που κρύβεται πίσω από το όνομα του blog μου. Χμμμ…δεν είναι και τόσο δύσκολο. Η δικιά μου ιστορία δεν θα είναι ούτε αλληγορική, ούτε μακροσκελής (αυτό το αφήνω σε εσένα equill! You do it well). Το “Endless Dreams” είναι……εγώ!. Είμαι ονειροπόλα μέχρι αηδίας. Όταν ήμουν μικρή έπλαθα κόσμους ολόκληρους και ζούσα σε αυτούς κάθε στιγμή που έμενα μόνη μου στο δωμάτιο μου. Κόσμους χωρίς σχολείο και διάβασμα, κόσμους στους οποίους ήμουν πριγκίπισσα, πλούσια, διάσημη, παντρεμένη με οικογένεια και πολλά άλλα. Και τώρα μετά από πολλά χρόνια συνεχίζω να ονειρεύομαι διακοπές, ένα καλύτερο μέλλον, ψώνια που ποτέ δεν μπορώ να κάνω και τοποθεσίες που μπορεί τελικά να μην επισκεφτώ ποτέ. Πολλά από αυτά έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και αυτό είναι υπέροχο. Άρα πάντα μπορώ να ελπίζω και για κάτι ακόμα! Μία ακόμα «έμπνευση» για το όνομα ήταν οι πολυαγαπημένοι Conjure One και το τραγούδι που έχει λιώσει από το παίξιμο 3 χρόνια τώρα στο σπίτι, το γραφείο, το i-pod, το αυτοκίνητο….
Εγώ και τα “ατελείωτα μου όνειρα” λοιπόν σας αφιερώνουμε το τραγούδι και σας προτρέπουμε να μην σταματήσετε ποτέ να ονειρεύεστε.

Love is all you need...

2008-05-19T22:25:00.000+03:00

Μια ουγκιά αγάπη αξίζει όσο μια λίβρα γνώσης (John Wesley)
Όλα, καθετί που καταλαβαίνω, το καταλαβαίνω μονάχα επειδή αγαπώ (Tolstoy)
Στο άγγιγμα της αγάπης, όλοι γίνονται ποιητές (Πλάτωνας)
Το μίσος παραλύει τη ζωή: η αγάπη την απελευθερώνει. Το μίσος μπερδεύει τη ζωή: η αγάπη την εναρμονίζει. Το μίσος συσκοτίζει τη ζωή: Η αγάπη τη φωτίζει (Dr. Martin Luther King, Jr.)
Είναι η αγάπη και όχι η λογική που είναι πιο δυνατή από το θάνατο. (Thomas Mann)
Η αγάπη δεν είναι αυτό που κάνει τη Γη να γυρίζει. Η αγάπη είναι αυτό που κάνει την περιστροφή αυτή να αξίζει τον κόπο. (Franklin Jones)
Η αγάπη είναι μια τρέλα: αν καταπιεστεί μεγαλώνει ταχύτερα (Mark Twain)
Η αγάπη είναι μια τέχνη, όπως η μουσική (Pierre Lous)
Όταν αγαπάς κάποιον βλέπεις το πρόσωπο του Θεού (Victor Hugo)

Όλα αυτά καλά αλλά, σε πιο σημείο πρέπει να φτάσεις για να καταλάβεις ότι ήρθε η στιγμή να εγκαταλείψεις την αγάπη??

All you need is Love

Αγαπητό μου ιστολογιάκι,

2008-05-16T18:04:00.000+03:00

Εσύ που με αγαπάς και με καταλαβαίνεις, ελπίζω να με συγχωρείς που κάνω μέρες να σου γράψω. Είναι αυτό το πράγμα της άνοιξης που σε πιάνει….όχι η αλλεργία…το άλλο. Το έχω ξαναπεί. Αυτό το «μαζεμό δεν έχω». Μην το ψάξεις καλέ στο wikipedia! Δεν υπάρχει αυτή η λέξη! Είναι tailor made και σημαίνει «δεν μπορώ με τίποτα να μαζευτώ σπίτι». Και μετά πάω σπίτι αναγκαστικά (γιατί τελειώνει ο καφές ή με βαριούνται οι υπόλοιποι ή παίρνει τηλέφωνο ο γείτονας ότι ο σκύλος μας έχει πλεχτεί στο πόδι του τραπεζιού και έχει πάρει και το τραπέζι μαζί του βόλτα..ή απλά κανείς άλλος δεν μοιράζεται μαζί μου αυτήν την ανάγκη φυγής ή κανείς άλλος δεν με καλεί σπίτι του!) και διαπιστώνω ότι η ώρα έχει πάει ήδη 10 μμ και θέλω να κάνω τα κάτωθι μέχρι να κοιμηθώ: να γράψω στο blog, να σερφάρω, να φάω, να δώ ταινία, να κάνω μπάνιο, να κάνω beaute, να μιλήσω με φίλες στο τηλέφωνο, να διαβάσω τα 3 ρημάδια περιοδικά που έπιασαν αράχνες πάνω στο τραπεζάκι εδώ και 3 εβδομάδες -και την Κυριακή θα πάρω πάλι καινούργια- και διάφορα άλλα που για λόγους λογοκρισίας δεν θα αναφέρω και έχουν να κάνουν με εμένα και τον άντρα μου και τον καναπέ (όχι απαραίτητα το 3ο). Κατάληξη: κανένα από τα παραπάνω. Ενσωματώνομαι με τον καναπέ μέχρι να κοιμηθώ.
In other news…
Θέλω να πυροβολήσω τον πελάτη που με έπρηζε 3 ώρες στο τηλέφωνο γιατί «βρήκε σύστημα προβολής ποοολύ πιο φτηνό απο αυτό που του πρότεινα» και ήθελε όπως και δήποτε να του κάνω την υπερ-καλύτερη τιμή (πάτωμα δηλαδή) γιατί αν είναι δυνατόν! Επίσης όσο περνούσε η ώρα τόσο πιο πολύ τα έπαιρνε κρανίο γιατί εγώ του μίλαγα με ύφος «χέστηκα που θα το πάρεις από αλλού τελικά» και απλά τώρα ζώ για την στιγμή που ΘΑ ΤΟΥ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΛΙΣ ΤΟ ΑΝΟΙΞΕΙ ο παλιο-γύφτουλας.
Αναπνοές…
Το βοτσαλάκι έχει φύγει εδώ και μέρες και δεν με ταλαιπωρεί πια. Το λέω γιατί πολλοί ανησυχήσατε και είναι λογικό αλλά είμαι πολύ γιούχου για να πάθω κατάθλιψη. Μίνι πανικούς αντιμετωπίζουμε όλοι σε αυτή τη ζωή.
Θετικές σκέψεις…
Ήρθε το Σ.Κ., ανεβαίνει η θερμοκρασία, έχω τρελό meeting για καφέ το Σάββατο (my lips are sealed), έρχονται οι συναυλίες, έρχονται καλύτερες μέρεεεεες! Παίρνω το καινούργιο μου (τέλειο) κράνος και ετοιμάζομαι να σχολάσω με πάταγο! Σε 5..4..3..

Δια χειρός...

2008-05-14T12:09:00.000+03:00

Μία μέρα απο την ζωή μου με την μουσική και τους στίχους απο τους αγαπημένους μου Depeche Mode

για το

http://autographcollectors.blogspot.com/

Tiny winy

2008-05-07T19:26:00.001+03:00

Το μικρό βοτσαλάκι που έχει έρθει και έχει κάτσει εδώ και 3 μέρες πάνω στο στήθος μου δεν λέει να φύγει . Έτσι έχω ονομάσει την ενόχληση που έχω σε αυτό το σημείο μέρες τώρα. Μία μικρή δυσφορία που συνοδεύεται απο «φτερουγίσματα» της καρδιάς. Μικρές αρυθμίες. Όχι δεν είναι τίποτα. Το είπε και ο καρδιολόγος. Όλα είναι καλά. Αλλά απο την άλλη όχι και φυσιολογικά λέω εγώ. Η μαμά μου πρίν ακόμα αποφασίσω να πάω να το τσεκάρω με τον γιατρό μου είπε οτι είναι σίγουρα απο το άγχος. Ξέρει καλά γιατι τα έχει περάσει και την οδήγησε γραμμή στην κατάθλιψη. Λές να συμβαίνει το ίδιο και σε εμένα? Μπά. Για όλα αυτά φταίει μάλλον η κακή μου διάθεση και ο καιρός που τα κάνει όλα αυτά επίτηδες για να με κάνει να νιώθω ακόμα πιό χάλια. Γιατι κακά τα ψέμματα, μια βόλτα κάτω απο τον ήλιο όλα τα γιατρεύει. Ίσως πάλι να έχω ανάγκη απο ντάντεμα, λίγο παραπάνω αγάπη, αγκαλιές και φιλιά. Προς το παρόν επειδή το μικρό βοτσαλάκι δεν με αφήνει να κοιμηθώ με την ησυχία μου, έχω ανάγκη απο ύπνο...

Fashion Police Greece..it's here!

2008-05-03T19:30:00.000+03:00

Έχετε νιώσει ποτέ μια αηδία να σας κυριεύει την ώρα που βολτάρετε ανέμελα στο νησί κοιτώντας μια κυρία που φοράει δωδεκάποντες κόκκινες λουστρινέ γόβες στο πλακόστρωτο μέρα μεσημέρι? Φτάσατε στα όρια του να σας βγεί ο καφές απο την μύτη όταν ενώ αράζατε ανέμελα στην καφετέρια πέρασε μια παρέα emo-παιδα με μαλλιά ξασμένα, κοκκαλάκια φιογκάκια και τζήν σωλήνες? Ψάχνατε μέρος να κρυφτείτε όταν στον γάμο σας έσκασε μύτη η πεθερά σας με σατέν φούξια τουαλέτα και ασορτί μπολερό, τσαντάκι και πέδιλα?

Φτάνει πιά! Υπάρχει ελπίδα. Απο σήμερα μπορείς να κοιμάσαι ήσυχος/η. Υπάρχει κάποιος που ανέλαβε να συλλάβει όποιον πιάσει να εγκληματεί κατά της μόδας και της αισθητικής μας κυρίως. Η ομάδα του Fashion Police Greece οπλισμένη με μια φωτογραφική μηχανή, γούστο και πάνω απο όλα χιούμορ, παραμονεύει και προειδοποιεί : απο σήμερα πρόσεχε τι φοράς γιατί ποτέ δεν ξέρεις...μπορεί και εσύ να βρείς τον εαυτό σου στην σελίδα του Fashion Police Greece! Πιστεψέ μας, θα είμαστε αδίστακτοι!

This is Pasxa !

2008-05-03T02:10:00.000+03:00

Sunday...

2008-04-21T21:50:00.000+03:00

Λατρεύω όσο τίποτα άλλο τις βόλτες. Δεν είναι κάτι σπάνιο μιας και συμβαίνει σε πολλούς άλλους ανθρώπους επίσης. Ιδιαίτερα όταν σκάει μύτη ο ήλιος. Εκεί δεν μπορώ να μαζευτώ σπίτι. Δεν θέλω να πάω κάπου συγκεκριμένα. Θέλω να περπατάω και να βλέπω ανθρώπους, βιτρίνες, αυτοκίνητα, λουλούδια, εικόνες. Γι' αυτό μου αρέσουν πολύ οι βόλτες στο κέντρο. Ότι καλύτερο για Κυριακή πρωί με ήλιο...

The subway outfit project

2008-04-14T01:09:00.000+03:00

Εάν μετακινείσαι κάθε μέρα με τα ΜΜΜ για να πάς στην δουλειά, στη σχολή ή οπουδήποτε τελοσπάντων, πρέπει να έχεις μάθει μέχρι τώρα ότι δεν την βγάζεις την διαδρομή αν δεν έχεις ένα standar Subway Outfit! Μιλάμε για τα άκρως απαραίτητα αντικείμενα, είδη ρουχισμού, αξεσουάρ που χωρίς αυτά απλά αρνείσαι να ανέβεις στο λεωφορείο !!!! Η ομάδα του Project Subway Outfit (ή αλλιώς PSO) αποφάσισε να ποστάρει και γουστάρει. Σας παραθέτω λοιπόν το Top 4 της Naf …

1. Όταν ξέρω ότι έχω να πάρω 2 λεωφορεία και προαστιακό για την δουλειά μου τότε δεν χρειάζεται καν να κάνω την ερώτηση ¨μπότα, γόβα ή sneakers σήμερα;¨στον εαυτό μου. Γιατί απλά με την τσίμπλα στο μάτι το πρώτο πράγμα που πιάνω είναι τα αγαπημένα μου Adidas (special baby blue color from the UK). Άνετα και υπέροχα. Αντέχουν κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες. Στο πάτημα δε του ποδιού από παππού με καταρράκτη στο υπεργεμάτο λεωφορείο, δεν καταλαβαίνεις Χριστό! Είναι απλά μοναδικά.

2. Τα γυαλιά ηλίου μου. Για φέτος Hugo Boss (ψωνάρα). Δεν μπορώ χωρίς αυτά. Σου κρύβουν και το βλέμμα το αγελαδινό όταν έχεις ξυπνήσει με το ζόρι. Ξέρεις, αυτό το ¨που με πάτε τώρα;; σταματήστε να κατέβω το μετάνιωσα, θα τον πάρω λίγο εδώ στο παγκάκι¨ βλέμμα μετά από ξενύχτι. Άσε που τσεκάρεις το γκομενάκι στην αποβάθρα απέναντι χωρίς να σε βλέπει ότι τον κοιτάς. Α! είναι και για να με προστατεύουν από τον ήλιο….!

3. Το άκρως απαραίτητο όμως αξεσουάρ για μένα είναι η τσάντα. Όχι οποιαδήποτε τσάντα. Πρέπει πάντα να είναι μία μεγάλη τσάντα ώμου. Γιατί πολύ απλά πρέπει να χωράει μέσα τη μισή προίκα μου. Τα 2 κινητά, την ατζέντα, φορτιστή, το νεσεσέρ, κλειδιά, χαρτομάντιλα, εισιτήρια, πορτοφόλι, ομπρέλα (γιατί έχω Alzheimer και όποτε βρέχει την ξεχνάω οπότε είπα να την έχω πάντα μαζί), to i-pod, λογαριασμούς, χαρτιά, αποδείξεις και γενικά ότι άλλο σκουπίδι θεωρώ απαραίτητο να κουβαλάω μαζί μου! Χωρίς αυτήν την τσάντα απλά δεν μπορώ να επιβιώσω στον κόσμο των ΜΜΜ. Στον πάτο της συνήθως θα βρει κανείς γύρω στα 30 ακυρωμένα εισιτήρια. Επίσης Θα με αναγνωρίσετε άνετα αν με δείτε κάπου στο δρόμο. Είμαι αυτή που μονίμως παλεύει να βρει κάτι στον πάτο της τσάντας. Μονίμως.

4. Τέλος, ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι του subway outfit είναι -τι άλλο- από το i-pod μου!!! Έχουμε τονίσει πολλές φορές πόσο αναπόσπαστο κομμάτι είναι η μουσική στη ζωή μου. Δεν θα μπορούσε λοιπόν να λείπει και από τις ατελείωτες βαρετές ώρες αναμονής στα ΜΜΜ. Είναι nano, είναι φούξια και περιέχει την αγαπημένη μου μουσική κυρίως σε playlists που είναι φτιαγμένα για κάθε διάθεση και περίσταση (τρελαίνομαι να φτιάχνω playlists). Είναι περιττό να πώ πόσο ευεργετικό είναι να μην ακούς τον κάθε πικραμένο να διαμαρτύρεται στον οδηγό που άργησε πάλι να έρθει το λεωφορείο, τον ελεγκτή να κράζει τον 15χρονο που δεν έχει εισιτήριο και την γιαγιά που δεν σηκώνεται κανείς να κάτσει αυτή. Τέλος λοιπόν η ηχορύπανση, ζήτω το i-pod και ένα ευχαριστώ στην apple που ποτέ δεν μας απογοητεύει σε όλους τους τομείς της τεχνολογίας και της αισθητικής πάνω από όλα.

Τσεκάρετε το top whatever των υπόλοιπων μελών του PSO xip και one happy dot. Αλήθεια, το δικό σας ποιο είναι;;;

In Love With Momiji

2008-04-12T00:25:00.000+03:00

Σας δηλώνω οτι επισήμως απο χθές είμαι συλλέκτης των υπέροχων momiji !!
Απο δώ και πέρα δεν χρειάζεται να σπάτε τα κεφαλάκια σας για το τί δώρο θα μου πάρετε !!

Η Οδύσσεια ενός Carrot Cake...

2008-04-10T15:10:00.000+03:00

Γιατρέ μου έχω ένα πρόβλημα. Το είχα πάντα. Όταν μου κολλάει κάτι στο μυαλό, δεν μου ξεκολλάει με τίποτα. Με τίποτα όμως. Βρίσκω ηρεμία μόνο αν εκπληρώσω το κάθε τι που έχει μπει εκεί μέσα. Και σε περίπτωση που δεν μπορώ μου κρατάω μούτρα (ή σε όποιον άλλο πάρει ο χάρος). Το κακό ουσιαστικά δεν είναι αυτό μόνο του. Το χειρότερο είναι ότι μου κολλάνε τελείως κουλά και πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Θέλω ας πούμε να φάω κρέπα; Θέλω να φάω κρέπα με λευκή σοκολάτα και φράουλες από το crepa crepa στη Ν. Σμύρνη. Όχι δεν καταλάβατε. Μόνο από εκεί. Τέλος. Έτσι λοιπόν όταν αποφάσισα να οργανώσω get together φιλενάδων σπίτι μου για κους κους over coffee δεν μπορούσα να σερβίρω ότι κι ότι!! Και επειδή είμαι και μανούλα στο να κατεβάζω 30 ιδέες το δευτερόλεπτο κατέληξα να πρέπει σε μια μέρα να παραλάβω muffins από Ν. Κηφισιά, μπισκότα από Χαλάνδρι, Carrot Cake από Κηφισίας και να πρέπει να επισκεφτώ και super market για τα home made stuff. Ακύρωσα αναγκαστικά τα μπισκότα από χαλάνδρι (ποιος θα φάει μπισκότα όταν έχει τα υπόλοιπα;;) αν και ήταν από το super αγαπημένο “Μπισκότο” και έφυγα σφαίρα μετά την δουλειά με συνάδελφο μηχανόβιο (αφού του κλαιγόμουν 2 ώρες πριν) για Κηφισίας. Εκεί συμπάθησα ταμάλα τον κύριο στο ταμείο που με ενημέρωσε ότι υπήρχε ένα ολόκληρο Carrot Cake για εμένα!!! Όχι ένα απλό Carrot Cake, είπαμε έχουμε κόλλημα γιατρέ μου, ένα από τα καλύτερα της Αθήνας από το επίσης αγαπημένο Cake! Κουβαλώντας με ένα χαμόγελο ως τα αυτιά ένα τεράστιο κουτί με ένα 3κιλο cake μέσα και με την προειδοποίηση “μην μείνει πολύ εκτός ψυγείου” να ηχεί στα αυτιά μου βγήκα Κηφισίας σε αναζήτηση taxi και με θερμοκρασία περιβάλλοντος 30 βαθμούς! Σε 15 λεπτά βρισκόμουν στο Mall για να κατέβω στο 3ο επίπεδο στο super market. Με το χέρι μου να πιάνεται ήδη από το τρίκιλο που κρατούσα, το επιβάρυνα άλλο λίγο με 2 ακόμα σακούλες ψώνια. Η τρελή με το κουτί και τις σακούλες (και το μπουφάν ανά χείρας) συνέχισε να περιπλανιέται στο mall μέχρι που ήρθε και έλιωσα σε αυτούς τους άβολους πλαστικούς καναπέδες περιμένοντας το 2ο κατά σειρά taxi να με πάει σπίτι (είπαμε κουβάλαγα σύνολο 5-6 κιλά). Το ότι επέζησε το κέικ από αυτές τις μεταφορές και βόλτες στο Mall είναι ένα θαύμα. Σε ευχαριστώ καλέ θεούλη. Όσο για τα muffins (τα οποία φυσικά -αν καταλάβατε κάτι από αυτό το post- εννοείται ότι δεν είναι κοινά muffins αλλά τα χείλη μου είναι σφραγισμένα γιατί πολλές φιλενάδες καραδοκούν εδώ γύρω και πολλά έμαθαν) αυτά είχαν μια δική τους περιπέτεια που ανέλαβε και την υπερευχαριστώ η καλή μου Tes! Οι απαραίτητες συνοδευτικές φωτογραφίες αύριο! Μέχρι τότε…..υπομονή.

Updates as promised:

τα φανταστικά muffins απο το www.tourtes.com

Άσε κάτω το κολιέ μαρή!!

2008-04-05T23:25:00.000+03:00

CSS - Alala

well let's meet...again!

2008-04-05T01:53:00.000+03:00

Η πιό κολασμένη εβδομάδα στη δουλειά πέρασε και θεώρησα ότι καλύτερο να ανεβάσω ένα χαλαρωτικό postάκι μιλώντας για εμένα αφού, δεν θα μπορούσα να αρνηθώ ποτέ μια πρόσκληση της φιλενάδας dot!

Για αρχή λοιπόν θα σου πώ οτι μικρή και μέχρι τα 17 ήμουν άσχημη. Ή τουλάχιστον έτσι θεωρούσα εγώ τον εαυτό μου. Έφταιγε λίγο και το μαλλί αφάνα. Λέω ήμουν γιατι εντάξει...δόξα το θεό, τελικά δεν είμαι. Ξέρεις τώρα μαλλί αφάνα, τζήν, κίτρινα μποτάκια, καρό πουκάμισο. Τέτοια φοράγαμε τότε τι να κάνω...ε, πού να σταυρώσω γκόμενο. Λόγω αίσθησης του χιούμορ όμως όλα τα αγόρια της παρέας ήθελαν να κάνουν παρέα μαζί μου. Ναι...ωραία ευχαριστώ. Τελικά, τα χρόνια πέρασαν, τα γυαλιά έγιναν φακοί επαφής και τα μαλλιά αγνώριστα και ήρθαν και οι γκόμενοι.

Αυτό το μαλλί παρεπιπτόντος έχει περάσει τα 40 κύματα. Έχει κοπεί κοντότατο, πααααααρα πολύ κοντό, έχει γίνει ράστα (φοιτητικές τρέλες), έχει κάνει ξανθές αντάυγιες, μελί, έχει ξανθύνει τραγικά πολύ και τώρα βρίσκεται στο καστανό σε ένα μέτριο μήκος τελωσπάντων. Για όλα φταίει ο Σκορπιός μέσα μου. Βαριέται έυκολα. Έτσι κι εγώ. Θέλω να δοκιμάζω πολλά και βαριέμαι εύκολα. Επίσης ερωτεύομαι με πάθος, θέλω να ζώ την κάθε στιγμή σε μια σχέση. Έτσι έκανα πάντα λοιπόν.

Ήμουν το βάσανο της μάνας μου, του πατέρα μου και γενικά όλης της οικογένειας γιατι δεν έτρωγα ποτέ το φαί μου. Ήμουν φτερό στον άνεμο. Θυμάμαι απερίγραπτες σκηνές με την γιαγιά να με παρακαλάει να φάω το αυγό, ή οτιδήποτε. Χαρακτηριστικά, η μαμά μου μου είπε οτι όταν πλησίαζε η ώρα του φαγητού ήθελε να φύγει απο το σπίτι. Η φράση λοιπόν που ηχούσε στα αυτιά μου πάντα ήταν το «φάε το φαί σου παιδί μου». Μέχρι που μεγάλωσα και τελικά καταλάβαμε όλοι οτι είναι ο μεταβολισμός μου που δεν παχαίνω. Τώρα η μαμά προσεύχεται να μείνω για πάντα έτσι λεπτή.

Όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω σχεδιάστρια μόδας. Ακόμα έχει κρατήσει η μαμα μου τα ντοσιέ με τις δημιουργίες μου. Και δεν είχα μείνει μόνο εκεί. Έκανα και design βιτρινών. Μετά μου κόψαν τα φτερά λέγοντας μου το γνωστό παραμύθι «σπούδασε κάτι άλλο παιδί μου και πας και σε μια σχολή αν θές μετα να κάνεις το κέφι σου». Μου πέρασε σιγά σιγά. Μπορεί να ήταν και τσαλιμάκια του Σκορπιού. Φαίνεται όμως οτι το μικρόβιο της μόδας δεν ήταν καθόλου τσαλιμάκι.

Το πρώτο μου Vogue το πήρα στα 12 μου. Δεν κυκλοφορούσε, ως γνωστόν, Ελλάδα τότε και έβαζα τον μπαμπά μου να μου το φέρνει απο περίπτερο με ξένο τύπο, μαζί με το Newsweek για ξεκάρφωμα, και καλα εξασκώ την αγγλική. Άνοιξε ένας άλλος κόσμος μπροστά μου. Απο τότε δεν έχανα τεύχος. Ακόμα θυμάμαι το πρώτο μου Hard Candy βερνίκι νυχιών που ζήτησα απο την κολλητή μου να μου φέρει απο Αμερική και γύρισε απορημένη και μου είπε : μα καλά...που τα βρίσκεις αυτά?? Το οποίο εν συνεχεία μας φέρνει στη μανία μου να ψάχνω για διαφορετικά και περίεργα πράγματα παντού. Στο ίντερνετ, στα περιοδικά, στις βιτρίνες, στο δρόμο.

Έχω πάθει πολλά απο φίλες. Κυρίως φίλες. Πολλές προδοσίες και διάφορες ίντριγκες. Έχω πληγωθεί, αλλά ευτυχώς τα θυμάμαι και χαμογελάω. Έχω μείνει λοιπόν με 4 πολύ καλές φίλες και αρκετές ακόμα για κους κούς και συμπαράσταση. Οι 2 απο αυτές είναι παιδικές μου φίλες και με συντροφεύουν μια ζωή. Έχω και 2 κολλητούς φίλους που δεν μπορώ φυσικά να τους βάλω στην ίδια κατηγορία με τις φίλες. Τους λατρεύω και τους 2 και είναι και οι 2 μακρυά μου. Με τον ένα πέρασα τα καλύτερά μου χρόνια ως φοιτήτρια (υπάρχει και σχετικό ποστ) και απο τότε είναι πάντα και θα είναι στην ζωή μου, στην καρδιά μου, στο μυαλό μου και παντού. Με τον άλλο παίζαμε κυνηγητό στο νηπιαγωγείο και....απο τότε κολλήσαμε. Ο ένας Αγγλία και ο άλλος Θεσσαλονίκη.

Ερωτεύτηκα τον άντρα μου εκεί που δεν περίμενα να ερωτευτώ, τον αγάπησα και τον παντρεύτηκα και η ζωή μου άλλαξε απο την μία στιγμή στην άλλη αλλα με ένα τρόπο τόσο φυσικό και τόσο όμορφο. Το πώς έγιναν όλα αυτά πιστεύω πλέον οτι έχει να κάνει με αυτό που λένε μοίρα. Είμαστε μαζί 3 χρόνια και το Σεπτέμβρη κλείνουμε 1 χρόνο παντρεμένοι. Περνάμε τέλεια μαζί και περιμένουμε τα καλύτερα. Έχουμε ένα σκύλο, το Luppo. Ένα πανέμορφο και ανυπάκουο Husky.

Έχω φοβίες. Φοβάμαι το σκοτάδι και οτι θα πάθουν κακό οι δικοί μου άνθρωποι. Κατα βάθος φοβάμαι τι θα πάθω εγώ αν πάθουν κάτι οι δικοί μου άνθρωποι.

Με λίγα λόγια...
Είμαι ίσως απο τους λίγους ανθρώπους που δεν πίνουν coca cola. Δεν μου αρέσει. Είμαι ίντερνετ freak. Σερφάρω ατέλιωτες ώρες όποτε βρώ ευκαιρία κυρίως για να ανακαλύπτω πράγματα, κείμενα, ήχους, ανθρώπους, τεχνολογίες. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς μουσική. Μεγάλωσα με αυτήν και την λατρεύω. Αν μπορούσα θα έκανα τα πάντα με μουσική. Αγαπημένα συγκροτήματα: Depeche mode, Softcell, Cure, Kraftwerk, Air, Royksopp, New Order, Conjure One, Archive και πολλάαα άλλα. I just love any kind of music. Για του λόγου το αληθές σας λέω – και δεν ντρέπομαι- οτι, χάρη στον μπαμπά μου και τις μουσικές του προτιμήσεις, ακούω κλασσική μουσική απο μωρό, όπερα και λατρεύω τους Beatles. Είμαι cinefil, βλέπω 800000000 ταινίες το χρόνο (υπερβάλω!)σε dvd και cinema. Το φετίχ μου είναι τα παπούτσια. Και φυσικά θα ήταν περιττό να πώ τι θα πεί shopping για μένα. Τα πάντα! Αυτό θα μας πάρει άλλο ένα ποστ. Next time then....

No more Photoshop!

2008-03-31T20:53:00.000+03:00

Εξαιρετικά αφιερωμένο σε όλους τους fellow graphic designers (και είναι και πολλοί) που ξέρω οτι θα τρελαθούν στα γέλια και θα φάνε τουλάχιστον μισή ώρα διαβάζοντας το παρακάτω blog το οποίο είναι αφιερωμένο στις υπέρτατες μ#$%$^ες που μπορεί να κάνει κάποιος παρασυρόμενος απο τα πολλά κουμπάκια ποιυ προσφέρει το μενού του Photoshop. Το blog είναι το photoshop disasters και είναι όνομα και πράμα.

Ναί. Έτσι είναι πραγματικά το κεφάλι της madonna. Απο τότε που προσγειώθηκε πάνω της το ufo και της έκανε και τη φράντζα λασποτήρα

Επίσης αξιόλογα είναι και τα σχόλια που κάνει ο τύπος σε κάθε βλακεία του photoshoπά. Έχω αρχίσει ήδη να ψάχνω σε ηλεκτρονική μορφή ρετουσαρίσματα εθνικών μας σταρ που αν του τα στείλω θα τα βάλει σε ειδικό section του blog του με label God_please_no_more_photoshop_i_will_throw_up. Άσε που, δεν μπορεί, απο τα πολλά ρετούς το Δεσποινάκι κάπου θα έχει και κανένα 6ο δαχτυλάκι. Σαν την μοντέλα πιο κάτω. Καλέ της άφησαν κάτι πάνω της για να θυμάται το γκόμενο που κάνανε μαζί φωτογράφηση αλλα μετά αυτόν τον διώξανε κλωτσιδών γιατι ήθελε επίδομα ανθυγιεινής για τις πολλές ώρες έκθεσης στον ήλιο.

Εγώ

2008-03-30T23:46:00.000+03:00

Σύρος Best of

2008-03-27T11:51:00.000+02:00

Τα πανέμορφα σπίτια και οι βόλτες στα στενά
Η θέα από το δωμάτιο
Ο πιο ωραίος ελληνικός καφές, το πιο ωραίο γλυκό του κουταλιού, ο ήλιος να δύει και η πιο καλή παρέα στο Παπούρι (ευχαριστούμε!)
Η χαλβαδόπιτα
Τα φαγητό στο Σαν Μιχάλη με θέα τη Θάλασσα (και γενικότερα το φαγητό..)
Η παρέα
Το ταξίδι του γυρισμού με 8 μποφόρ
Και…

Η πινακίδα-αξιοθέατο στο δρόμο για το ξενοδοχείο μας

και μια άποψη του περιβόητου sex shop Bizadio!

Αγαπημένο μου συννεφάκι

2008-03-21T17:39:00.000+02:00

Το ξέρω ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε δεθεί τόσο πολύ και θέλω να ομολογήσω ότι δεν το κάνω από κακία, αντιθέτως σε αγαπώ. Χαίρομαι που με ακολουθείς παντού και πάντα και δεν αισθάνομαι μόνη μου ποτέ. Θα ήθελα να σε παρακαλέσω όμως, και μην το πάρεις στραβά, αυτό το σαββατοκυριακοδευτεροτριτο, αν…λέω αν, μπορείς να σταματήσεις για λίγο να είσαι από πάνω μου και να πάς για αλλαγή κάπου αλλού. Σε μία άλλη χώρα ας πούμε; Άντε καλό μου και εγώ σου υπόσχομαι ότι αυτό το 4ήμερο δεν θα φάω πολύ, δεν θα κοιμηθώ πολύ, δεν θα κάνω σεξ πολύ και κυρίως δεν θα περάσω τόσο καλά χωρίς εσένα. Ναι αλήθεια λέω. Ραντεβού την Τετάρτη να μας κάνεις μούσκεμα;;;;ε; τι λές;

Computerman

2008-03-20T14:19:00.000+02:00

Οι Computerman ιδρύθηκαν το 1970 όταν ο αρχηγός του συγκροτήματος Bill Jim τσακώθηκε και χώρισε με τους -τότε- καλούς του φίλους Florian Schneider, Ralf Hutter, Dave Gahan και Martin Gore όταν εκείνος αρνήθηκε να γράψει τους στοίχους για ένα τραγούδι που θα είχε ως βασική έννοια το γεγονός ότι ο Dave Gahan couldn’t get enough of something…..Αφού λοιπόν τον έφτυσε και τον χαρακτήρισε ως “σιχαμένο ανώμαλο” εξαφανίστηκε για 1μήνα στο Θηβέτ και γύρισε ιδρύοντας τους θρυλικούς πλέον Computerman. Ο τσακωμός αυτός είχε ως αποτέλεσμα ο καθένας να πάρει το δρόμο του και να δημιουργηθούν και άλλα 2 συγκροτήματα. Οι Kraftwerk και οι Depeche Mode (που έγιναν γνωστοί με το 1ο τους single “I just can’t get enough”).

Το καινούργιο άλμπουμ των Computerman “1323” έχει σαφείς επιρροές από Ultravox και David Bowie.

Track List:

1. Local Licks Live '98
Το ξεσηκωτικό electro κομμάτι με το οποίο “άνοιξαν” την εντυπωσιακή τους συναυλία στη Ν. Υόρκη το 1998 σε επανέκδοση.
2. Nuno da Cunha
Experimental electronica που χρησιμοποιεί και φυσικούς ήχους οργάνων όπως το όμποε και το κλαρίνο
3. Harlem Township
Ένα καθαρά new punk κομμάτι
4. List of Mirmo!
Synthpop meets New wave
5. Antonio Lucci
Alternative μπαλάντα αφιερωμένη στον μεγάλο κιθαρίστα (?!)
6. Dobrohošť
Ένα techno κομμάτι που βαράει
7. Marie-Noëlle Thémereau
Αφήστε τα σύνθια του συγκεκριμένου κομματιού να σας παρασύρουν

Bonus Tracks:
8. Yu Xiaoyang
9. NetNewsWire
10. Seoul frog
11. Red

Το συγκρότημα ετοιμάζεται για την καλοκαιρινή περιοδία-promotion Tour του album στην Ευρώπη με support την Madonna.

Όποιος θέλει διαβάζει του κανόνες εδώ και παίζει το παιχνίδι. Με την ευγενική χορηγία του Footblogi

Δευτέρα, Τρίτη...

2008-03-18T12:22:00.000+02:00

Τρίτη. Τα τηλέφωνα χτυπάνε κολασμένα (και πότε δεν χτυπάνε). Γιατί τέτοιες μέρες με θυμούνται και οι πιο ξεχασμένοι πελάτες; Όλα τα «παράθυρα» των windows ανοιχτά. Word, excel, filemaker, outlook και yahoo. Προσφορά στον πελάτη και παράλληλα ψάχνω για δωμάτια για το 4ήμερο που έρχεται. Μην διαμαρτύρεσαι. Έχω να πάω τριήμερο ή κάπου της προκοπής από το καλοκαίρι. Το έχω ανάγκη. Κάτι μου λέει όμως ότι μέχρι να έρθει η ώρα να πατήσω το πόδι μου στο καράβι θα μου βγει η πίστη. Γιατί πρέπει πάντα οι τελευταίες μέρες πριν την άδεια σου να είναι οι χειρότερες;; Υπάρχει κάποια συνωμοσία του σύμπαντος έτσι;; Γιατί μέσα σε όλα πάλι 48ωρες απεργίες των μέσων μαζικής ταλαιπωρίας και πάλι να ψάχνομαι πως θα πάω στη δουλειά. Χτυπάει το κινητό κάθε 5 λεπτά. Κλείνουμε εισιτήρια, αλλά δεν προλαβαίνω να το χαρώ γιατί από το σταθερό κλείνω έντυπο. Νιώθω σαν την Robyn που τρέχει σε ένα γιγάντιο equalizer ενώ γύρω της γίνεται πανζουρλισμός από τα beats.
Θα φτάσω που θα πάει…3 days to go..